Risicogebieden in Berlijn

Onder het motto „Wist u dat…?“ een korte bijdrage over de autoverzekering in Duitsland. Ik wist niet dat automobilisten in Berlijn Zehlendorf minder premie betalen voor dezelfde verzekering dan automobilisten in bijvoorbeeld Mitte of Prenzlauer Berg. Hier kwam ik pas achter na mijn verhuizing van Zehlendorf naar Prenzlauer Berg. De computer bij autoverzekeraar DEVK registreerde dat ik naar een postcodegebied was verhuisd, waarin de kans op een auto-ongeluk aanzienlijk groter is dan voorheen. Daarom printte de computer een factuurtje van 60 euro voor mij uit, dat naar mijn nieuwe adres werd gezonden. Dat die factuur nooit is aangekomen en ik alleen de aanmaning met de verhoogde boete ontving, is weer een ander verhaal. De vriendelijke medewerkster van de DEVK kon mij in ieder geval uitleggen dat postcodegebieden in risicogebieden zijn ingedeeld en dat aan ieder risicogebied een prijskaartje hangt. Dat niemand mij hier over informeerde, dat vond ook zij niet correct. De boete van 5 euro hoefde ik in ieder geval niet te betalen.

Nippertje en Theodoor

nippertjeVanaf morgen kunnen de kinderen in Berlijn genieten van het prentboek „Nippertje“ van Rian Visser en Noelle Smit. In de Janusz-Korczak-Bibliothek in stadsdeel Pankow is op 6, 13, 20 en 27 februari om 09:30 uur in de prentenboekbioscoop het boek van de Nederlandse kinderboekenschrijfster als prentenfilm te zien, wat dat ook moge zijn.

theodorDe Duitse vertaalster heeft het in 2008 uitgekomen boek de titel “Theodor trödelt” gegeven. In de Duitse versie gaat het om de egel Theodor, die altijd alles op het nippertje doet. In het oorspronkelijke verhaal heet de egel “Nippertje”, die net als Theodor in “Thedor trödelt” nog even iets moet doen zoals zijn autootjes opruimen, zijn veters strikken of een liedje op de piano spelen, terwijl hij eigenlijk naar school moet.

Als vertaler is het interessant om te zien hoe de Duitse vertaalster Meike Blatnik met de oorspronkelijke tekst is omgesprongen. En het is natuurlijk leuk dat het boek deze maand in de belangstelling staat in een Berlijnse bibliotheek.

Der Gelbe Engel, Teil 2

Tegen 15:00 uur belde de man van de wegenwacht al op om te vertellen dat hij over vijf minuten bij mij in de straat zou zijn. Dat was dus veel sneller dan ik dacht. Jas aan, muts op en hup, naar beneden. Een minuut later reed de gele auto de straat al in. Hij moest midden op straat blijven staan. De auto achter hem had dus pech. Eerlijk gezegd zag het er wel spectaculair uit, zo’n hulpdienstwagen met knipperlicht aan. Het probleem was minder spectaculair. De sympathieke Berlijner zette twee kabels op de accu en de motor startte direct. Daarna zette hij zijn auto aan de kant, want natuurlijk moesten er weer talloze formulieren ingevuld worden, een fenomeen waar ik inmiddels aan gewend ben geraakt.

Even later reed ik naar Zehlendorf, omdat ik in de korte tijd dat ik “in het oosten” woon nog niet over een “ eigen garage” beschikte. Daarna met de S-Bahn terug. Deze reed wonder boven wonder gewoon volgens dienstregeling. Morgenochtend  kan ik m’n auto met een nieuwe accu weer ophalen. Mijn eerste ervaring met de ADAC in Berlijn zit erop. Ik hoop dat het de eerste en tevens laatste keer was, hoe goed alles ook verliep.