Dead files society

beZou ik ook behept zijn met de Nederlandse handelsgeest? Soms sta ik verbaasd van mezelf als ik na het lezen van een krantenbericht opeens handel ruik. Bijvoorbeeld nadat ik iets las over Edward Snowden (door het in dit blog noemen van de naam Snowden rinkelen nu wereldwijd belletjes bij geheime diensten) en de journalist Greenwald (nog meer belletjes). Laatstgenoemde vertelde dat Snowden over zeer gevoelige documenten beschikt, die de Amerikaanse regering schade kunnen berokkenen. Mocht Snowden iets overkomen, dan komt die informatie naar buiten. Daar ging bij mij het belletje rinkelen. Verborgen informatie openbaar maken; mijn geniale idee was geboren. Ik heb er inmiddels al de nodige euro’s mee verdiend.

De eerste klant was tevreden, zijn familie niet. Maar met zijn familie heb ik natuurlijk niets te maken. Het is een zaak tussen Jaap, zo heette mijn klant, en mij. Ik schrijf nadrukkelijk “heette”, omdat Jaap niet meer leeft. Zijn lichaam ligt in een grenen kist, op de hoek van een idyllisch paadje op een Veluwse begraafplaats. Morsdood kun je Jaap niet noemen. Hij heeft namelijk nog een blog. Dat weet ook de familie van Jaap.  Eén dag na de begrafenis hing zijn zus Joke woedend aan de telefoon.

„Haal het eraf“, schreeuwde ze in mijn oor.
„Hoezo, dat is van Jaap“, vertelde ik rustig. „Jaap wilde, als hij zou te komen overlijden, dat ik iedere dag een nieuwe tekst op zijn blog publiceer. Het zijn allemaal zijn woorden. Ik activeer alleen Jaaps bestanden, meer niet.“
„Maar, maar…. hij noemt mij een schijnheilig wijf en hij schrijft ook nog dat hij Wim, dat is mijn man, een enorme eikel vindt. Dat kan toch niet!”
“Nou ja. Dat zijn Jaaps woorden.”
“En dan die foto van Jaap. Lachend met een fles bier in zijn hand en dan eronder ‘gefopt, ik ben er nog, hahahahaha’.”
“Ah, die foto, ja. Ook een ideetje van Jaap. Hij had een creatieve geest. Een half jaar geleden gaf hij me het complete concept, alles staat zwart op wit. Het was de wens van Jaap. Hij had nog zo veel te vertellen, dat er op zijn blog de komende jaren dagelijks een nieuw berichtje verschijnt.”
“De komende jaren?!?. Wat schrijft hij nog meer? Toch niet nog meer ellende, hoop ik.”
“Nou, daar zou ik maar niet van uitgaan. Jaap heeft het mooi opgebouwd, iedere dag een graadje erger.”

Dan is het even stil aan de andere kant van de lijn. Jaaps zus realiseert zich dat ze klemvast zit.
“Hoeveel kost dat?”, vraagt ze opeens.
Ik leg haar uit dat Jaap mijn eerste klant was en dat we over de prijs kunnen spreken.
“Maar hoezo?”, vraag ik.
“Ik wil dit ook. Dit laat ik niet op me zitten. Als ik er niet meer ben, dan mag iedereen weten wat ik echt altijd van Jaap heb gevonden. Zo!”
“Zo is het”, zeg ik zoals het een echte zakenman betaamt en weet dat ik het de komende jaren erg druk zal hebben.

Advertenties

4 thoughts on “Dead files society

  1. Ben er van overtuigd dat hier kassakassa inzit. Wie droomt er af en toe niet van om iemand eens echt de waarheid te zeggen, maar slikt de woorden in uit vrees voor…Na de dood dit onrecht kunnen rechtzetten kan niet anders dan aanlokkelijk zijn. Maandag eens proberen om alsnog als eerste een patent te nemen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s