Amazon komt naar Nederland

boekwinkelAmazon komt naar Nederland, lees ik net op NRCQ.  In Duitsland is Amazon al actief en dat leidt zo nu en dan tot behoorlijk wat commotie bij de uitgeverijen en de boekwinkels.

Onlangs las ik nog een artikel over de strijd die een eigenaresse van een boekwinkel tegen Amazon voert. Uit de reacties onder dat bericht maak ik op dat de lezers duidelijk verschillende opvattingen hebben; de ene lezer vindt dat je als klant met een muisklik een boek moet kunnen kopen, recensies van andere lezers moet kunnen bekijken en in veel gevallen een stukje uit het boek moet kunnen proeflezen. Het zijn allemaal eisen waar Amazon aan voldoet.

Bovendien vindt deze lezer dat de eigenaresse van de boekhandel met haar tijd mee moet gaan en moet inzien dat de ouderwetse boekhandel zijn langste tijd heeft gehad. “U voert een gevecht tegen windmolens en heeft nog steeds niet gezien dat de klanten in grote getale wegblijven. In plaats van u met service en aanbod op de nieuwe tijdgeest in te stellen, strijdt u tegen de tijdgeest.”

De lezer met de andere opvatting reageert door te stellen dat de eigenaresse van de boekhandel zeer belezen is en haar klanten heel vakkundig adviseert. Daarnaast ontstaat er in de boekwinkel vaak een interessant gesprek over literatuur. Die mening wordt aangevuld door iemand die schrijft dat je door die gesprekken vaak tips krijgt die je anders nooit had gekregen. Kortom, de meningen lopen uiteen.

Volgens haar zijn boeken veel meer dan alleen pagina’s met tekst: “Ze beroeren de lezer, houden hem bezig en gijzelen hem.”

Terug naar de boekwinkel. De eigenaresse Katharina Engelhardt  bindt op geheel eigen wijze de strijd met Amazon aan. Volgens haar zijn boeken veel meer dan alleen pagina’s met tekst: “Ze beroeren de lezer, houden hem bezig en gijzelen hem.”

In haar boekwinkel Büchereck in de Duitse stad Vellmar (deelstaat Hessen) spreekt ze met haar klanten en weet ze al snel waarnaar ze op zoek zijn. Volgens de 68-jarige Katharina Engelhardt wil Amazon de boekenwereld tot onderdaan maken. “Daar moeten we ons tegen weren”, vertelt ze.  Haar boekenzaak heeft ze al 31 jaar maar met de komst van bestelmogelijkheden via internet zag ze het aantal klanten dalen.

Toch gelooft ze erin dat ze haar zaak kan behouden en nooit zal moeten sluiten, omdat er geen klanten meer zijn. Daarom heeft ze twee ideeën van Amerikaanse boekwinkels afgekeken en  ook omgezet. Wie in haar winkel een boek koopt, krijgt een button met het opschrift “Niet bij Amazon gekocht” (Nicht bei Amazon gekauft). Op die manier komt ze automatisch in gesprek met de klant en wekt daarmee het ‘bewustzijn’ om weer eens te kijken wat de lokale boekhandelaar allemaal te bieden heeft.

Daarnaast heeft mevrouw Engelhardt haar lievelingsschrijver Jan-Philipp Sendker in haar winkel uitgenodigd. Hij zal niet alleen uit zijn boeken voorlezen maar de klanten ook twee dagen met  raad en daad terzijde staan. “Op die manier ervaren de klanten iets meer over de leesbelevenissen van een schrijver.” In Amerika lokken de boekwinkels al langer klanten met dit concept. “Bij Amazon kan dat niet”, aldus Katharina Engelhardt.

Bron: Buchhändlerin aus Vellmar kämpft gegen Amazon

Advertenties

Bijzondere Bemmelse Bed & Breakfast

BemmelEerder schreef ik op deze plek al over mijn bezoek aan Bemmel en mijn eerste, onvergetelijke nacht. Dat klinkt avontuurlijk en dat was het ook. Het was een vurige nacht maar daar heb ik hier al eerder over geschreven.

Bij mijn afscheid na een driedaags verblijf drukte eigenaresse Garance mij een gekleurde enveloppe in mijn hand. Ik begreep niet waarom. “Dat is ter compensatie van de korte, eerste nacht”, vertelde de sympathieke gastvrouw erbij. Natuurlijk vertelde ik dat dit echt niet nodig is, omdat zij er absoluut niets aan kon doen dat de nachtrust werd onderbroken.

In de enveloppe vond ik een fraaie waardebon die ik een uur later inwisselde voor twee flessen heerlijke wijn. Toch liet ik ook wat achter, namelijk een fooi voor de hartelijke gastvrijheid en het heerlijke ontbijt waarvan ik twee ochtenden achter elkaar op het terrasje achter het huis mocht genieten. Niet alleen heerlijk, ook professioneel en tot in de puntjes verzorgd.

Bemmel
BemmelDat geldt ook voor de kamer zelf. De moderne badkamer doet niet onder voor een gemiddeld viersterrenhotel en de woon-slaapkamer is er eentje waar je je meteen thuis voelt. Alles is voorhanden: koffie of thee maak je zelf met de waterkoker, de ronde tafel is ideaal als ondergrond voor je laptop en via de perfecte wifi-verbinding check je op je gemak je mails en surf je wat door de wereld met uitzicht op een mooi park.

Tot slot kan ik er nog aan toevoegen dat de Bemmelse Waard op steenworp afstand van de B&B ligt. Dat is een heerlijke omgeving voor een wandeling, om even lekker uit te waaien in een bijzonder landschap met diverse plassen, vogels en een uitzicht op de Waal. Ook op steenworpafstand – iets minder ver gooien, zo’n 100 meter – liggen de winkels en restaurants.

BemmelNet als gastvrouw Garance kan ook ik uit eigen ervaring het Italiaanse restaurant Da Giorgio aanbevelen. Heerlijk Italiaans eten bij een Italiaanse familie uit Sicilië. Volgens Google ligt Da Giorgio op precies 350 meter afstand, in dezelfde straat als Bed and Breakfast La Historia. De ‘dorpschinees’ biedt alles wat je van een Chinees restaurant in een dorp verwacht. Alle bekende gerechten zijn voorhanden. Eén tip: eet uren vooraf weinig tot niets, want de porties zijn bijzonder groot uitgevallen.

Dit lijkt op een stukje reclame en dat is het ook, gratis reclame voor een bijzondere Bed & Breakfast in het oosten des lands. Ik kom hier zeker nog een keer terug, want het ligt op nog geen uur rijden van Utrecht en Amsterdam bereik je in 75 minuten. Arnhem en Nijmegen liggen min of meer om de hoek. Kortom, hier moet je een keer geweest zijn, al is het alleen al vanwege het feit dat je zelf waarschijnlijk nooit op het idee komt naar Bemmel af te reizen.

www.lahistoriabemmel.nl

De supermarkt onder de loep

supermarktDe supermarkt. Gelukkig ben ik vaak in de gelegenheid rond 10:00 of 15:00 uur boodschappen te doen. Dat zijn in mijn ogen de meest rustige momenten om zonder botsingen en opstoppingen door de supermarkt te lopen. Het prettigste moment in een supermarkt vind ik het moment dat ik de ruimte verlaat.

In Nederland zag ik laatst mensen koffie drinken, midden in de supermarkt. Niet zoals in veel mediterrane landen in een café direct voor of naast de supermarkt, nee, deze mensen dronken hun koffie tussen de schappen met levensmiddelen, toiletpapier en wasverzachters. Dat zijn mensen die dus graag in de supermarkt verkeren.

Het enige leuke aan de supermarkt is dat je de locatie vaak kunt gebruiken in een column. Dat deed ik bijvoorbeeld hier, hier en hier. Dit stukje is echter geen column, ik schrijf  tot nu toe de  inleidende woorden voor het eigenlijke onderwerp van deze bijdrage. Dat is mijn ontmoeting met een kort bericht dat ik in Der Spiegel las. “Wat beïnvloedt ons in de supermarkt, mijnheer Luck”, luidt de titel. De tekst blijkt bij nader inzien gebaseerd te zijn op een persbericht dat hier en ook hier verscheen.

Mijnheer Luck is Michael Luck. Deze 30-jarige man is Dienstleistungsforcher aan de universiteit Rostock. Hij doet dus onderzoek naar dienstverlening en bekijkt bijvoorbeeld mensen tijdens het boodschappen doen. Wat hij dan vaststelt, vraagt iemand van het tijdschrift. “Men mijdt de nabijheid tot anderen, men gaat er omheen. Als een klant voor een schap met waren staat en merkt dat er achter hem iemand wacht, dan is dat een onaangenaam gevoel. Daarom neemt het voornemen om iets te kopen af”, aldus de heer Luck. Hij legt ook uit waarom dat zo is. “De klanten willen hun persoonlijke ruimte beschermen. Iedere cultuur heeft zijn normen wat betreft de afstand tot andere mensen. De Aziaten zijn wat dat betreft minder gevoelig dan de Europeanen.”

Als Aldi een aanbieding heeft, dan zijn ook de Duitsers opeens niet meer gevoelig, schrijft het blad. Ze dringen om de voordelige waren snel te pakken te krijgen. Hoe ziet mijnheer Luck dat fenomeen? “Dat is juist, daar is de afstand tot andere mensen plotseling geen probleem meer. Ook dat heeft met normen te maken. Men schakelt van vlucht over op aanval. Als er een speciale aanbieding is, dan weet iedere klant dat alle anderen hetzelfde willen als hij. Men begeeft zich bewust in deze concurrentiepositie.”

Nu komt er een interessante, voor mij herkenbare vraag, namelijk; voelt een klant zich het prettigst als een winkel leeg is? Ik zou denken, ja. Mijnheer Luck antwoordt echter met nee. Hij legt dit ook uit. “In dat geval denkt de klant dat de kwaliteit slecht is, dat de prijzen te hoog zijn en dat de winkel straks sluit. Andere klanten zijn belangrijk maar niet direct voor de schappen waar je zelf juist staat.”

De laatste vraag gaat over een bepaalde geur en/of een doelgerichte manier van verlichting waarmee het management van de supermarkt mensen tot kopen kan aanmoedigen. De manager wil immers niet dat de inkomsten die de klanten hem bezorgen afnemen. Mijnheer Luck: “Maar ze kunnen ook de beslissing om tot een keuze te komen vereenvoudigen door het aanbod te beperken. Dan hoeft de klant niet zo veel alternatieve producten te bekijken, hij beslist sneller, gaat weer – en maakt plaats voor de andere klanten.” Ik ben het wat dat betreft helemaal met mijnheer Luck eens. Niet te lang zoeken maar van elk product één of twee soorten verkopen, dat winkelt wel zo makkelijk.