Neerland Medialand

luider worden de media
nodeloos nietszeggend
trekken redacteuren ten strijde
schokkende koppen en koppen
die rollen moeten
want niets deugt, grof geweld
is de taal die de lezer wil
om de ontevredenheid
een plek te geven

zure, cynische en vooral
venijnige mediavingers
typen en trappen
mensen de grond in
geraffineerd soms, eerder grof
want bloed moet er vloeien
ongenoegen willen we lezen
in Neerlands medialand

hier schrijven we alles kapot,
laten geen spaan heel van hen
die liefhebben, het leven
of gewoon zo

en dan komen ze wel, de nieuwsgierige,
de bloeddorstige reageerders met hun
kortzichtige commentaren vullen ze dagelijks
de kranten – en de kranten blijven schreeuwen
van de digitale daken, moord en brand, en zo
gaat het er al een tijdje aan toe, in
Neerlands medialand

Twitter

 

een blauw vogeltje
bovenaan
vliegt niet echt maar
lacht

over het boek, dat je
gelezen moet hebben, of
de film, die onder de maat was,
over de politicus,
die niet deugt en de journalist
die preekt
voor eigen parochie of
de vijand lokt
met een tweet

een blauw vogeltje
bovenaan
vliegt niet echt maar
lacht
en geniet

dageraad

onder een opkomende zon
zingt een vogel
vrolijk

fragiele pootjes
op het fluwelen mos
van een dauwnatte grafsteen

warme zonnestralen
op zwart glanzende veren

hoge tonen
door laaghangende nevel

een kind lacht