Zonder titel

Vandaag heb ik opgeruimd en kwam honderden losse vellen papier, schriften en notitieboekjes tegen die mij al jarenlang vergezellen. Onderstaand stukje moet ik op 15 december 1997 in een schrift hebben geschreven. Eerlijk gezegd kan ik me er geen enkel woord meer van herinneren. Hoewel de tekst noch actueel is, noch over een belangrijk onderwerp gaat, verdient het wel een plaatsje op dit blog.

Over de dood is tot nu toe nog niet veel zinnigs gezegd of geschreven. De ademhaling, de motor van het lichaam, scheidt er voorgoed mee uit. Het hart klopt niet meer. Nieuwsgierig als ik ben, vraag ik me dan af: en dan? Waarom wil ik een antwoord op die vraag? Talloze mensen, waaronder veel wetenschappers, mystici en schrijvers, hebben zo hun zegje over de dood gedaan. Niet meer dan een zegje, een “ik zeg je”. Want het staat onomstotelijk vast dat geen enkel levend mens de dood heeft ervaren en daarna kon vertellen hoe het was. Daarom zal de dood altijd een raadsel voor de levende mens blijven.

Al eeuwenlang is de mens nieuwsgierig naar hetgeen zich na de dood afspeelt. Ik vraag me af, is daar een reden voor? De enige reden die ik kan bedenken is dat het leven de nieuwsgierige onvoldoende voldoening geeft. Waarom zou je anders stilstaan bij de dood? Net als de dood, is ‘het hogere, God’, ook altijd een raadsel voor de levende mens geweest. Honderden jaren lang geloofden veel mensen in God, maar sinds kort is er een duidelijk geloof in iets anders. In de kosmos, de existentie, het bestaan. Grof gezegd houdt dat in, dat men ervan uitgaat dat niets ‘zomaar’ gebeurt.

Waar vroeger mensen door bidden in contact met God probeerden te komen, mediteren mensen nu om in contact met de existentie, het bestaan te komen. Vroeger werd alleen het hoofd gebruikt, vandaag de dag het hele lichaam. De ademhaling, beweging, schreeuwen, huilen, lachen, alles wordt ingezet om in contact met de kosmos te komen. En in contact komen met de kosmos betekent in contact komen met je ware ‘ik’. Een snel toenemend aantal mensen is op zoek naar zichzelf. Interessant is, dat binnen deze groep zoekers men elkaar verwijt óf te zweverig óf te nuchter te zijn. Het zijn met name de zwevers die schreeuwen dat ze met beide voeten op de grond staan. Niet alleen op de grond, maar op de aarde, op één van de vier hoofdelementen van het leven.

Nu God heeft afgedaan als zijnde het hogere, zoekt men de waarheid vooral bij het lagere, het aardse. “Seks is het belangrijkste in het leven”, roept de één en laat spontaan zijn broek zakken. “Liefde is het allerbelangrijkste”, roept een ander en kust een roos. “Ademen vormt de basis”, stottert weer iemand anders en stikt bijkans in zijn woorden. “Het kind in jezelf”, blèrt een vrouw van zestig en huppelt vrolijk verder op haar skippybal. “Natuurlijke voeding ligt aan alles ten grondslag”, boert een broodmagere man met een immens lange baard en slurpt zijn brandnetelthee naar binnen. “En het is makkelijk om al die nieuwe manieren van zoeken belachelijk te maken”, fluistert een stemmetje in mij. Hoor ik het goed? Waar komt dat stemmetje vandaan? “Ik zou maar stoppen met het schrijven van dit verhaal, anders loopt het niet goed met je af”, schrijft mijn pen zonder mij eerst van die zin op de hoogte te brengen. Wellicht schrijf ik een volgende keer, misschien wel in een volgend leven, wie weet, verder over de zoektochten die de laatste tientallen jaren van de twintigste eeuw kenmerken. Adieu en tot ziens.

Spaanse bibliotheken: uitgeleende boeken twee weken in quarantaine

Biblioteca Nacional de España

In de Duitse krant Frankfurter Allgemeine las ik een interessant bericht over de bibliotheken in Spanje. De auteur ervan baseert zijn stuk op een publicatie in het Spaanse dagblad El País.

Na de boekwinkels openen in Spanje “poco a poco” de bibliotheken hun deuren. Voor uitgeleende boeken geldt hetzelfde als voor reizigers die het land betreden: ze moeten eerst twee weken in quarantaine. Deze maatregel voor “teruggegeven publicaties wordt aangeraden, omdat een ontsmetting de werken kan beschadigen”, aldus de enkele pagina’s tellende richtlijnen voor de bibliotheken die het Spaanse Ministerie van Gezondheid deze week zal publiceren. Tot nu toe gaan alleen Spanje en Italië zo ver.

Pest en cholera overleefd
Volgens experts beschadigen vooral alcoholhoudende oplossingen en ozon nieuwere drukwerken. Daarom is het tijd voor het beste en goedkoopste ontsmettingsmiddel, schreef El País en citeert Arsenio Sánchez, de conservator van de nationale bibliotheek in Spanje: “Het besmettingsrisico bij nieuwe publicaties is groter dan bij producten van de vroege drukkunst”, zegt de vakman. Oudere boeken, die de pest en de cholera al hebben overleefd, zijn “chemisch zeer stabiel”, terwijl de kunststof in de kaften van de moderne werken en het industriële papier kwetsbaarder zijn.

Bij een groot deel van de Spaanse bibliotheken kunnen de uitgeleende boeken echter nog helemaal niet worden teruggegeven. In Madrid en Catalonië zal de opening van de bibliotheken nog tot juni worden uitgesteld, omdat de schermen van plexiglas en handschoenen ontbreken om de bibliothecarissen te kunnen beschermen.

“Denk er a.u.b. aan dat de Duitse regering in het geheim speekselmonsters verzamelt “

Een omroepbericht in een Duitse intercitytrein richting Zwitserland is vandaag de grote hit op de Duitse social media.

“Mededeling voor alle complottheoretici bij ons aan boord”, zegt de conducteur. “Denk er a.u.b. aan dat de Duitse regering in het geheim speekselmonsters verzamelt om klonen van u te produceren, die u dan zullen vervangen. Draagt u daarom ononderbroken uw mondkapje om te voorkomen dat de Duitse regering aan uw DNA komt. Hartelijk dank, ook in naam van alle medepassagiers” .

De Deutsche Bahn heeft het filmpje inmiddels ook zelf via het eigen Twitter account gedeeld.

Großartige Ansage im #ICE an all die Anhänger*innen von #Verschwoerungstheorien in Zeiten des #coronavirus 👇🏽👍🏼 Genau zuhören👂🏻#Bahn #DeutscheBahn pic.twitter.com/CRqnLbxZBh

https://platform.twitter.com/widgets.js