Jarig

congNegen jaar geleden schreef ik deze column die destijds één dag na mijn verjaardag het daglicht zag. Ieder jaar denk ik er weer aan terug, vooral als de eerste felicitaties van de webshops mijn mailbox binnenstromen.

Als je wint, heb je vrienden. Rijen dik, echte vrienden. Het zijn de woorden uit het lied “Als je wint”, gezongen door de legendarische Herman Brood en Henny Vrienten. Gelijk hebben ze. Zojuist heb ik ontdekt dat je bovendien rijen dik echte vrienden hebt als je jarig bent. Ook al heb je vóór je verjaardag helemaal geen vrienden, ben je een einzelgänger en wil je familie al jaren niets meer met je te maken hebben. Dat maakt allemaal niet uit. De kans is namelijk groot dat je in de maand dat je jarig bent een bericht krijgt van iemand van wie je het helemaal niet verwacht. Van de bouwmarkt!

Je hebt je daar ooit een keer aangemeld voor een kortingspas. Een week voor je verjaardag staan ze al voor je digitale voordeur: “Beste mijnheer, omdat u deze maand jarig bent, krijgt u van ons 5 euro korting op uw volgende aankoop. Kom in de maand van uw verjaardag naar ons filiaal en u ontvangt een kortingscoupon ter waarde van vijf euro.” Als ik dat allemaal aan het verwerken ben, rinkelt de telefoon. “Goedemiddag! Met Neckermann spreekt u. U bent morgen jarig, alvast gefeliciteerd!” Ik heb nu al het gevoel dat mijn portemonnee wordt gerold. “Een kortingsbon?”, vraag ik. De dame aan de andere kant van de lijn luistert niet. Waarom ook? Ik praat door haar tekst heen en daardoor raakt ze in de war. Ze begint een verhaal over 300 nexpunten die ik cadeau krijg als ik iets koop. Een exclusieve aanbieding die zij alleen mag doen omdat ik jarig ben. Nou, wat ben ik toch een bevoorrecht mens.  Of ze volgende week terug mag bellen. “Natuurlijk wel geheel vrijblijvend”, zegt ze er achteraan. Ik wilde daar nog op reageren, maar ik was sprakeloos. “Dan bel ik u woensdagavond terug, oké?” Ik geef me gewonnen. Laat haar maar terugbellen op woensdagavond. Dan ben ik inmiddels een jaartje ouder en wellicht een jaartje wijzer. Wellicht weet ik dan hoe ik het beste met deze nieuwe verjaardagsvrienden moet omgaan.  Zo niet, dan ben ik nog niet jarig.

(Deze tekst verscheen 7 februari 2010 in dagblad De Pers)

Advertenties

Avontuur in de treincoupé

Een kort verhaal van de Russische schrijver Arkadi Timofejevitsj Avertsjenko

De sneltrein raasde naar het zuiden. In een tweedeklascoupé zat Iwan Michailow, ambtenaar van het Russische controlebureau, samen met zijn jonge en slanke vrouw Sinotschka. Tegenover hen zat de handelsreiziger Schitomirski en las een humoristisch blad. De passagiers spraken geen woord.
“Mijn god, wat saai!” merkte de jonge vrouw op en geeuwde.
“Hou toch op”, riep haar man. “Je steekt zo toch iedereen aan!” En onwillekeurig geeuwde hij ook. Toen richtte hij zich tot de man tegenover hem en zei: “Niet waar, mijnheer, het is een beetje vermoeiend?”

Lees verder

Dwaaltocht

Dwaaltocht

Dwaaltocht

Een verhaal ‘uit vervlogen tijden’….

Wie kent niet de begrippen als ‘hij komt uit de provincie en woont nu in de grote stad’ of, waarom ook niet, ‘hij komt uit de grote stad en woont nu in de provincie.’ Zelf ben ik niet zo dol op dergelijke uitspraken, maar in bepaalde conversaties komen ze soms wel van pas.
Zelf heb ik in de vele jaren dat ik leef zowel in de provincie als in de grote stad vertoefd. Zulke uitspraken klinken mij dan ook niet meer zo vreemd in de oren. Toch bemerkte ik laatst dat die uitspraken niet ‘zomaar ‘zijn ontstaan.

Lees verder