Advent, Advent, ein Lichtlein brennt

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAIs adventskoffie drinken typisch Duits, vroeg ik me af. Niemand antwoordde. Die vraag stelde ik me nadat ik op straat de volgende flard opving:

“Om 15:00 uur, is dat goed? Dan drinken we samen een lekkere adventskoffie, branden een kaarsje van de adventskrans en dan wordt het ook al langzaam donker“.

Dat was een behoorlijke flard die ik deze ochtend opving, losgelaten door een telefonerende voorbijgangster op een brede stoep in Berlijn-Kreuzberg. Ik liet de tekst tot me doordringen en verdween daarbij uit de werkelijkheid om vervolgens in een gezellige woonkamer te belanden waar een dame van een jaar of 80 koffie zette. De koffie druppelde in de glazen kan van het koffiezetapparaat. Vervolgens pufte het apparaat de laatste restjes water door de filter. De dame goot de koffie over in een chique, zilverkleurige thermoskan. Vervolgens liep ze naar het raam om te zien of de bus er al aankwam, de bus met haar dochter erin. De straat was wit van de sneeuw. Achter het raam gierde de wind, die zo nu en dan leek te fluiten.

Ja, daar doemden de gele koplampen van de bus al op. De raampjes van het gele voertuig waren beslagen. Er stapte een dame uit.  De dame herkende haar dochter meteen aan de rood-zwart gebreide muts en de donkerrood gewatteerde jas. Ze zwaaide maar haar dochter zag niets door de stormachtige wind die de fijne sneeuw in haar gezicht blies. In de woonkamer met het heerlijke aroma van verse koffie en het geluid van knisperend hout wachtte de dame op haar dochter die eerder op de dag per telefoon liet weten dat ze langs wilde komen om gezellig samen adventskoffie te drinken.

Opeens was ze weg, de moeder, maar ook de dochter, de woning, de bus en de sneeuw. Ik was weer terug in de werkelijkheid op deze grijze, donkere zondag. Ik liep langs een raam met daarachter één brandend kaarsje in een adventskrans. Is het in Duitsland gebruikelijker om een adventskrans in huis te hebben dan in Nederland, vroeg ik me af. Niemand antwoordde.

Voor mij op de stoep liepen een jonge vader en zijn kleine zoon. Ik schatte dat de zoon een jaar of zes was. Ze droegen een in een net gewikkelde kerstboom naar de auto. De boom leek nog even te genieten van de horizontale positie voordat hij weer dag in, dag uit met een piek op zijn kruin rechtop in een huiskamer moest staan. De achterklep van de auto was omhoog geklapt. Moeder sms’te haar vriendinnen dat ze eindelijk een boom hadden. Hoe zou iemand reageren die voor de eerste keer op aarde kwam en zag dat mensen bomen kochten, ze vervolgens in de woonkamer zetten en dan versierden? Hoe zou die persoon drie of vier maanden later reageren, als hij zag dat al die bomen werden afgetuigd en in veel gevallen hun bomenleven in brandende toestand beëindigden? Dat vroeg ik me af op deze dag waarop her en der kaarsjes brandden, in adventskransen, maar niemand antwoordde.

Advertenties

Kasteel der ontredderden

castle-1464261I
– Het gaat over ontreddering.
– Vertel.
– De ik-persoon weet dat hij ontredderd is. Hij doet er alles aan zijn gemoedstoestand geheim te houden. In de wereld om hem heen ziet hij veel mensen die hun ontreddering verbergen. Ze verkeren vaak in hoge posities, zijn succesvol en leven overwegend om hun ontreddering te maskeren. Ze nemen drugs of worden suïcidaal, zo bang zijn ze dat hun ontreddering aan het daglicht komt.
– Dat klinkt interessant.
– En degenen die zichtbaar ontredderd zijn hebben het in feite beter. Ze kunnen hun ontreddering niet meer verbergen. Ze lijken verloren, maar zijn dat juist niet. Ze berusten erin dat ze ontredderd zijn.
– Wie komen er allemaal in je verhaal voor?
– Wie allemaal? Het gaat om de ik-persoon die alles waarneemt. Hij is bang voor zijn eigen ontreddering, voortdurend op de vlucht en dat beschrijft hij allemaal.
– Oké, maar wie zijn je andere personages?
– Welke andere personages?
– Wie spelen er nog meer mee? Als uitgever heb ik een boek met personages nodig. Een verhaal dat alleen over jouw beleving van ontreddering gaat heeft geen schijn van kans.
– Maar voor de rest speelt niemand een rol van betekenis.
– Een relatie? Je hebt toch wel een verhouding of affaire gehad? Seks, overspel, ruzie?
– Ik was een tijdje samen met een vrouw.
– Dat klinkt niet erg spannend. In een roman móet je uitgewerkte personages hebben. Je bent echter niet de enige met dit probleem. Daarom hebben we twee jaar geleden het Kasteel opgericht en daar stuur ik je graag naartoe.
– Naar het Kasteel?
– Het Kasteel der Ontredderden, opgezet voor schrijvers zoals jij. Je mag er één keer gebruik van maken voor je roman, daarna is het verboden terrein. Het is een inspiratiebron om personages te vinden. Je hebt ze 24 uur per dag om je heen. Ze vertellen je alles.
– Ze?
– In jouw geval zijn dat drie vrouwen en drie mannen.
– Stelletjes?
– Daar moet je zelf achter komen.
– Maar ik wil geen liefdesroman schrijven.
– Wat wil je dan? Een eendimensionaal boek? Niemand herkent zich daarin.
– Misschien toch? Is niet iedereen alleen?
– Daar hebben we het al tig keer over gehad en je kent mijn standpunt. Ja, iedereen is alleen en nee, niemand wil het weten en ja, inderdaad, dat wil niemand lezen, en …
– … dus gaan we zo’n boek niet uitgeven.
– Zo is het.

II
– Linda?
– Of Karin, als je die naam beter vindt voor je personage mag je me ook Karin noemen.
– Linda is oké. Heb je een vriend?
– Je valt wel met de deur in huis. Nee, ik heb geen vaste vriend. En nu wil je zeker weten of je kans maakt met me naar bed te gaan.
– Hoezo?
– Ik woon hier al langer dan je denkt. Als je homo bent kun je dat beter meteen zeggen, geen probleem, Freek zal je met open armen ontvangen.
– Nee.
– Oh.
– Ik ga wandelen.
– Je gaat wandelen?!
– Ja, ik ga wandelen.

III
– Linda vertelde me dat je niet met haar naar bed wilde, dat je geen homo bent en dat je wilde wandelen. Anderhalf uur!
– Zo is het. Is dat erg?
– Nou ja, Linda was nogal geschokt. Het is voor haar de eerste keer dat ze bij de komst van een nieuwe schrijver die geen homo is geen seks had. De meeste schrijvers weten wel van wanten. En je hebt meteen je eerste seksscène te pakken. Bovendien is Linda een aantrekkelijke vrouw.
– Ik ben geen maagd als je dat bedoelt. Ik kan een boek schrijven met alle mogelijke seksscènes, alles uit eigen ervaring.
– Oh, daaraan ligt het dus niet.
– Hoe kom je daar nou bij? Ik zei toch dat ik geen personages heb. Ik had een relatie met een vrouw die behoorlijk normaal was. We hadden seks, we hadden wel eens ruzie, we dronken wel eens te veel wijn, ik was wel eens jaloers, je kent het wel. Niet echt om over naar huis te schrijven, laat staan er een boek aan te wijden.
– Dus geen personages?
– Zo is het.
– Goed. Dan laat ik je in het Kasteel achter, met alle risico’s voor de uitgeverij. Binnen de kasteelmuren zijn genoeg personages voorhanden, maar aan de andere kant…als je er niets mee kan dan komen we niet echt verder.
– Dat klopt.
– Mij schiet opeens te binnen dat je goed in de No Escape Group past, de NEG. De directe confrontatie zonder mogelijkheid weg te lopen. Die groep is je enige kans en bevindt zich overigens ook in het Kasteel.
– Je gaat me opsluiten?
– Ik ga je in een wereld vol personages zetten waar je niet omheen kunt. Je krijgt een baan en een leuke chef als personage. Je werkt parttime zodat je tijd hebt om te schrijven. En je krijgt een huisgenoot.
– Een huisgenoot?
– Een personage natuurlijk, maar wel van vlees en bloed. Schrijf op hoe je haar ziet, wat je van haar vindt. Geef al je twijfels, gedachten en fantasieën de vrije loop en schrijf het op. Het belangrijkste: blijf en loop niet weg!

IV
– Ik wist het! Natuurlijk geven we de roman uit. We nemen zelfs de titel over.
– Het moet ook Kasteel der Ontredderden heten, want er komt een vervolg.
– Een vervolg, woh!
– Ik moet dan wel terug naar het Kasteel.
– Je weet dat het Kasteel na één roman verboden terrein is. We zijn al heel schappelijk door het bestaan van het Kasteel nu min of meer bekend te maken.

V
– Leuk! De uitgever gaat dus overstag. Het slot zou ik misschien nog wat uitwerken.
– Ja, ik weet nog niet precies hoe het afloopt. Maar als collega vind je het goed?
– Absoluut. Niet voor een roman, maar voor een kort verhaal is het perfect!

Zomerse correspondentie

email-1241744-639x642Hoi Els,

Hoe gaat het met je? Ik zag op Facebook dat je bij mij in de buurt woont. Dat is ook toevallig. Volgens mij hebben we elkaar al zeker 30 jaar niet meer gezien. Als je zin hebt kun je altijd langs komen voor een bakje koffie, mijn adres staat hieronder.

Groeten!
Bert

Dag!

Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Hoi Els!
Wat een supersnel antwoord, dat is echt een verrassing! Ik lees dat je onderweg bent. Als je toevallig in mijn richting onderweg bent, dan weet je het; de koffie staat klaar! Ik ben heel benieuwd waar je zoal naartoe gaat. In ieder geval ben je de 17e weer thuis. Dat is goed om te weten.

Veel groeten,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Hoi Els,

Nou, je  weet me wel te te verrassen met je snelle antwoorden, jemig!! Ik zie dat je de tekst van de vorige mail hebt gekopieerd. Wat dat betreft ben je nog geen spat veranderd, altijd in voor een geintje. Leuk dat je zo snel reageert en ik verheug me erop je snel te zien!!

Lieve groeten,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Hoi Els,

Hahahaha, die is goed. Geen spat veranderd, dat schreef ik al, hahahaha. Mooie dag nog.

Een lieve groet,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Hoi Els,

Dat kan ik ook: Hahahaha, die is goed. Geen spat veranderd, dat schreef ik al, hahahaha. Mooie dag nog.

Een lieve groet,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Hoi Els,

Dat kan ik ook: Hahahah, die is goed. Geen spat veranderd, dat schreef ik al, hahahaha. Mooie dag nog.

Een lieve groet,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Hoi Els,

Nou is het wel leuk geweest, vind je niet?

Groeten,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Dag Els,

Soms kun je ook overdrijven. Ik heb je nu al zoveel mails geschreven dat ik het even voor gezien houd.

Groeten,
Bert

Dag!
Vandaag ben ik onderweg en slecht bereikbaar. Vanaf 17 augustus ben ik weer thuis. Ik lees mijn mails onregelmatig.

Groeten,
Els

Dag Els,

Ik heb je mailadres geblokkeerd. Zoek het maar lekker uit met je grappige mailtjes. Ik heb wel wat beters te doen. Vergeet dat maar van die koffie en langskomen hoef je ook niet meer. Het ga je goed.

Bert