Grenzeloos reizen

Kun je als mens op twee plekken tegelijk zijn? Volgens Einstein wel, volgens mij ook. Handig in tijden waarin het traditionele reizen per auto, schip of vliegtuig niet mogelijk is. Over deze vorm van reizen gaat dit korte verhaal.

Teelballen van een zwaardvis

Al mijn hele leven droom ik heftig, maar sinds mijn 42e verjaardag werd het nog intenser. Ik was nu zelfs in staat mijn lichaam te verlaten en me aan de andere kant van de oceaan op te houden, op 42nd Street in Manhattan, meestal rond een uurtje of acht ‘s avonds. Het was er dan gezellig druk met mensen die een bezoekje brachten aan één van de vele theaters in deze voormalige hoerenbuurt van New York. Afgelopen nacht zag ik heel duidelijk 08:00 PM op een groot billboard staan. Voor mij was dit hét bewijs dat ik er rond acht uur ’s avonds ook daadwerkelijk was.

Lees verder

Draaiboek des levens

Vorige week zaterdag bezocht ik de bibliotheek bij mij in de buurt. Ik verliet mijn woning op de vierde verdieping van het Berlijnse achterhuis in Kreuzberg 61, het deel dat in tegenstelling tot het oostelijk gelegen, alternatieve Kreuzberg 69, als het burgerlijke Kreuzberg wordt gezien. Ik liep de acht trappen af, trok de krakkemikkige buitendeur open en liep vervolgens over de binnenplaats die gevuld was met de gele, blauwe en bruine verrijdbare vuilcontainers en aan weerszijden de fietsenrekken. Dit was het laatste stukje van mijn woongebied. Daarna opende ik één van de twee zware, hoge houten deuren en keek direct naar rechts en links om niet door razende fietsers aangereden te worden. De brede trottoirs naast de smalle fietspaden nodigen veel fietsers uit om inhaalmanoeuvres op de stoep uit te voeren.
Lees verder

Een eindeloze vakantie

Kort verhaal uit de vorige eeuw

Ik voelde dat ik aan vakantie toe was. Het was al de tweede keer in mijn leven dat ik zo intens nadacht over de invulling van mijn dagelijks bestaan. Over de zin van een vaste baan en carrière maken of het zoeken van losse baantjes  en zien wat er van komt. Dit bracht op bepaalde momenten een buitengewoon beangstigend gevoel teweeg. De eerste keer dat ik hier over nadacht was in de tijd dat ik als bordenwasser in m’n onderhoud voorzag. Een ogenschijnlijk zorgeloze baan, maar de onregelmatige werktijden begonnen me meer en meer te benauwen. De ene keer begon je om zes uur ’s ochtends met het afwassen van de ontbijtborden, de andere keer waste je om half vijf ’s nachts de laatste glazen van een bruiloftsfeest af. De schaarse vrienden die ik had zag ik niet meer en al snel raakte ik gewend aan de beloning die ik mezelf na een dag werken gaf. Drank. Steeds meer drank. Werken, drinken en denken vulden mijn leven. Het ging mis.

Lees verder