De twee heren en de twee dames

budEen biografie zonder biograaf

  • Het gaat niet goed op de aarde. Er worden aan de lopende band mensen geboren maar er sterven er veel te veel door ziekte en geweld.
  • Je bedoelt, de omloopsnelheid is een beetje uit balans?
  • Een beetje? Vind jij dit een normale situatie?
  • Nee, dat weet jij ook. Ik zoek nog  iemand die ik kan inzetten om wat te regelen, want het is inderdaad een grote puinhoop.- De laatste eindigde aan een kruis, dat was niet zo’n succes.
  • Nou, dat klopt niet helemaal. Hij was best succesvol. Er zijn nog steeds mensen die de vele biografieën over zijn leven lezen. En bovendien wordt zijn verjaardag in december altijd over de hele wereld gevierd.
  • Die andere figuur bleef langer op aarde. Hoe noemden ze hem ook alweer?
  • Siddhartha Gautama of Boeddha, zoiets.
  • Ja, die bedoel ik. Die bleef toch wat langer?
  • Ook over hem zijn duizenden biografieën verschenen.
  • Maar terug naar nu. Het is weer eens crisis op aarde en en niet zo’n beetje ook! Ik heb niet het idee dat er nu iemand rondloopt die de wijsheid in pacht heeft om daar op korte termijn iets aan te veranderen. Daar komt nog bij dat niemand meer in staat is wijsheden op te pikken. Dat is het grote verschil met toen. Destijds, ik heb het over duizenden jaren geleden, zaten de mensenlichamen gewoon heel anders in elkaar. Ze leefden zoals wij het in eerste instantie hadden bedacht. Inademen om op te nemen en uitademen om los te laten. Dat was een geniale uitvinding. Die lichamen deden het goed en hielden het ook lang vol.
  • Dat was eigenlijk mijn idee, met dat in- en uitademen.
  • Ja, oké. Jij je zin. Feit blijft dat we nu niemand hebben. Als we nu nog iemand sturen, dan is dat wel behoorlijk aan de late kant.

Lees verder

Grenzeloos reizen

Kun je als mens op twee plekken tegelijk zijn? Volgens Einstein wel, volgens mij ook. Handig in tijden waarin het traditionele reizen per auto, schip of vliegtuig niet mogelijk is. Over deze vorm van reizen gaat dit korte verhaal.

Teelballen van een zwaardvis

Al mijn hele leven droom ik heftig, maar sinds mijn 42e verjaardag werd het nog intenser. Ik was nu zelfs in staat mijn lichaam te verlaten en me aan de andere kant van de oceaan op te houden, op 42nd Street in Manhattan, meestal rond een uurtje of acht ‘s avonds. Het was er dan gezellig druk met mensen die een bezoekje brachten aan één van de vele theaters in deze voormalige hoerenbuurt van New York. Afgelopen nacht zag ik heel duidelijk 08:00 PM op een groot billboard staan. Voor mij was dit hét bewijs dat ik er rond acht uur ’s avonds ook daadwerkelijk was.

Lees verder

Draaiboek des levens

Vorige week zaterdag bezocht ik de bibliotheek bij mij in de buurt. Ik verliet mijn woning op de vierde verdieping van het Berlijnse achterhuis in Kreuzberg 61, het deel dat in tegenstelling tot het oostelijk gelegen, alternatieve Kreuzberg 69, als het burgerlijke Kreuzberg wordt gezien. Ik liep de acht trappen af, trok de krakkemikkige buitendeur open en liep vervolgens over de binnenplaats die gevuld was met de gele, blauwe en bruine verrijdbare vuilcontainers en aan weerszijden de fietsenrekken. Dit was het laatste stukje van mijn woongebied. Daarna opende ik één van de twee zware, hoge houten deuren en keek direct naar rechts en links om niet door razende fietsers aangereden te worden. De brede trottoirs naast de smalle fietspaden nodigen veel fietsers uit om inhaalmanoeuvres op de stoep uit te voeren.
Lees verder