Gaandeweg

dit is de halte
dit is mijn houding

gaandeweg
openen zich maisvelden,
ik stap erdoor met brede passen

ik ren door gangen
van een verlaten metrostation,
waar muren zwijgen

ik slenter ’s nachts, aangeschoten,
onder goudgeel lantaarnlicht
in een lege stad

gaandeweg

blijk ik
al aangekomen

Bovenstaand gedicht verscheen eerder op Het Gezeefde Gedicht van de maand januari 2026