Gaandeweg
dit is de halte
dit is mijn houding
gaandeweg
openen zich maisvelden,
ik stap erdoor met brede passen
ik ren door gangen
van een verlaten metrostation,
waar muren zwijgen
ik slenter ’s nachts, aangeschoten,
onder goudgeel lantaarnlicht
in een lege stad
gaandeweg
blijk ik
al aangekomen
Bovenstaand gedicht verscheen eerder op Het Gezeefde Gedicht van de maand januari 2026