Boetes en bovengrenzen in Duitsland

Foto: Bundesregierung/Bergmann

In regio’s die sterk door het coronavirus zijn getroffen mogen nog maximaal 50 mensen aan feestelijke activiteiten deelnemen. Voor het verstrekken van onjuiste gegevens in bars en restaurants zullen boetes worden opgelegd. Daar zijn de Duitse regering en de deelstaten het vandaag over eens geworden.

De regering en de deelstaten zijn het tijdens de coronaconferentie eens geworden dat maximaal 50 personen aan festiviteiten in de openbare ruimte mogen deelnemen. Dit is van toepassing als in een district binnen zeven dagen meer dan 35 nieuwe besmettingen per 100.000 inwoners worden vastgesteld.

Dat maakte bondskanselier Merkel vandaag na de ontmoeting met de minister-presidenten van de 16 deelstaten bekend. Er zal strenger worden gelet op het verstrekken van juiste persoonsgegevens bij het bezoek van bars en restaurants. Wie onjuiste informatie verstrekt, moet met een boete van 50 euro rekening houden.

“We hebben veel geleerd en zijn ook goed door de zomer gekomen”, zei Merkel. Nu stijgt echter weer het aantal nieuwe besmettingen, wat met het oog op de herfst en winter verontrustend is. Het hoogste doel van de Duitse regering is de economie op gang te houden en de scholen en kinderdagverblijven open te houden. Daarbij blijft het ook nog steeds belangrijk de hygiënevoorschriften na te leven, zei de bondskanselier.

Inbrekers vragen overheidssteun

De coronacrisis telt niet alleen fysieke slachtoffers, ook op economisch gebied vallen er rake klappen. De horeca en de reisbranche worden het hardst getroffen. Maar doordat veel mensen thuis werken en niet op vakantie gaan, komt ook een andere beroepsgroep in de problemen. 

Gerd Schlüssel, voorzitter van de Duitse Bond voor Eerlijke en Geweldloze Inbrekers (BEGI), vraagt overheidssteun voor de ruim 2000 BEGI-leden. “Door home office en quarantaine vinden onze leden nauwelijks nog huizen waarvan de bewoners door de vakantie of een langere zakenreis niet aanwezig zijn”, legt Schlüssel uit. “En onze leden houden zich aan de regels van onze eigen CAO. Er wordt dus alleen ingebroken in huizen die over een ruime collectie luxe goederen beschikken, huizen die wel wat kunnen missen.”

Een woordvoerder van het Ministerie van Werkgelegenheid bevestigt dat de BEGI steun heeft aangevraagd. “Natuurlijk is ook die groep gedupeerd door de coronacrisis. Als overheid adviseren wij de mensen om thuis te blijven en dat vanzelfsprekend consequenties voor de leden van de BEGI. Wat dat betreft heb ik er alle begrip voor.”

Schlüssel benadrukt in zijn aanvraag dat de BEGI indirect de bedrijven in de beveiligingsbranche ondersteunt en dat die branche nu ook in de problemen komt. “Als wij niet aan het werk kunnen, dan merken zij de gevolgen. Wie de hele dag thuis is, heeft geen behoefte aan een bewakingscamera of extra dikke sloten op de deur. Alleen als een huis met waardevolle spullen langere tijd leeg komt te staan, pas dan doen de bewoners een beroep op de beveiligingsbranche en schaffen allerlei nieuwe producten aan. Natuurlijk komen wij daarna in het spel om te zien of die branche wel naar behoren presteert, maar dat is altijd al zo geweest”, aldus Schlüssel.

Corona dagen: ongeduld

Stil op straat (Esienacher Straße)

Stil op straat (Eisenacher Straße).

Go, go, go! Bij de laatste meters van de marathon staan de mensen op de banken en moedigen de lopers aan. Dat beeld doemde vanochtend op tijdens een korte wandeling door de buurt. Bij de bakkers stonden de mensen op de stoep. Waar de afstand tussen de klanten vorige week nog minimaal anderhalve meter bedroeg, schatte ik nu dat het maximaal anderhalve meter was. De gezichten waren bedrukter. Hoe lang nog?

Er lijkt een vermoeidheid op te treden. Mensen hebben dagenlang hun stinkende best gedaan, maar vinden het nu welletjes. Hou vol, wil ik de mensen zeggen die op deze zonnige zaterdagochtend op hun verse broodjes wachten. Denk aan de marathon, aan de Tour de France, aan de Vierdaagse, denk aan die laatste meters. Nog negen dagen, kom op!

Maar op mijn gedachten wordt cynisch lachend gereageerd door een gezin met kinderen. Papa en de buurman slaan elkaar op de schouder, mama lacht ondeugend en de kinderen giechelen. “C’est la vie” hoor ik de dikke pappa zeggen voordat hij een sigaret opsteekt. Eén van de kinderen loopt op een oudere voorbijganger af en tikt hem op zijn jas. Snel rent het meisje terug naar papa en mama, die het tafereel lachend gadeslaan. De kinderen hebben een nieuwe vorm van tikkertje ontdekt. Mensen stiekem aanraken en dan wegrennen. Een soort belletje trekken, maar dan minder onschuldig.

Eerder schreef ik al dat deze dagen een mooie test zijn om zoveel mogelijk in het hier en nu te leven, zonder té veel aan de toekomst te denken. Het tovermiddel is vertrouwen, vertrouwen in wat komen gaat. Grote plannen maken heeft dezer dagen geen zin. Niemand weet hoe de wereld er morgen uitziet. Of overmorgen. Dat is altijd zo geweest, maar nu bestaat de mogelijkheid daar eens bewust mee om te gaan. Het leven is noch een marathon, noch een Vierdaagse. Er is geen concreet doel, laat staan een finish. Het leven is altijd in beweging.