Nostalgisch ritje met de Berlijnse U-Bahn

Historische U-Bahn trein. Foto: © BVG, Jörg Pawlitzke

Aanstaande zondag 28 april zet het Berlijnse vervoersbedrijf BVG drie historische U-Bahn rijtuigen op de rails van het zuidelijke deel van de U3-lijn. De gerestaureerde wagons zijn van het type A1 (bouwjaar 1924 tot 1926). De eerste rit vertrekt om 10:47 uur vanaf station Breitenbachplatz, de laatste rit om 15 uur vanaf station Krumme Lanke.

Wie mee wil rijden koopt een normaal kaartje dat ook voor de reguliere U-Bahn geldig is. Het meenemen van fietsen is niet toegestaan. Alle ritten met vertrek- en aankomsttijden staan in een tabel in dit PDF-bestand van het vervoersbedrijf.

Advertenties

Met Flixtrain van Berlijn naar Keulen

Twee jaar geleden sloegen busbedrijf Flixbus en de start-up Locomore de handen ineen om de concurrent Deutsche Bahn sterker onder druk te zetten. Onder de naam Flixtrain reden sinds maart 2018 treinen tussen Hamburg en Keulen. In hetzelfde jaar reed Flixtrain ook tussen Berlijn en Stuttgart.

Op 23 mei komt het traject Berlijn-Keulen erbij. De groen-oranje treinen rijden dit traject voorlopig één keer per dag , behalve op woensdag. Vertrektijd vanaf Berlin Südkreuz is 08:11 uur. Vervolgens kunnen passagiers instappen op Hauptbahnhof en Spandau. Onderweg stopt de Flixtrain in Wolfsburg, Hannover, Bielefeld, Dortmund, Essen, Duisburg en Düsseldorf. Aankomst in Keulen is 13:57 uur. In de tegengestelde richting vertrekt de trein om 16:01 uur uit Keulen en komt om 21:53 uur in Berlin-Südkreuz aan.

Treinkaartjes zijn al te koop en wel vanaf € 9,99 voor een enkele reis.

Website Flixtrain: www.flixtrain.de

BRON
Berliner Morgenpost: Mit dem Flixtrain von Berlin direkt ins Rheinland

Advent, Advent, ein Lichtlein brennt

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAIs adventskoffie drinken typisch Duits, vroeg ik me af. Niemand antwoordde. Die vraag stelde ik me nadat ik op straat de volgende flard opving:

“Om 15:00 uur, is dat goed? Dan drinken we samen een lekkere adventskoffie, branden een kaarsje van de adventskrans en dan wordt het ook al langzaam donker“.

Dat was een behoorlijke flard die ik deze ochtend opving, losgelaten door een telefonerende voorbijgangster op een brede stoep in Berlijn-Kreuzberg. Ik liet de tekst tot me doordringen en verdween daarbij uit de werkelijkheid om vervolgens in een gezellige woonkamer te belanden waar een dame van een jaar of 80 koffie zette. De koffie druppelde in de glazen kan van het koffiezetapparaat. Vervolgens pufte het apparaat de laatste restjes water door de filter. De dame goot de koffie over in een chique, zilverkleurige thermoskan. Vervolgens liep ze naar het raam om te zien of de bus er al aankwam, de bus met haar dochter erin. De straat was wit van de sneeuw. Achter het raam gierde de wind, die zo nu en dan leek te fluiten.

Ja, daar doemden de gele koplampen van de bus al op. De raampjes van het gele voertuig waren beslagen. Er stapte een dame uit.  De 80-jarige dame herkende haar dochter meteen aan de rood-zwart gebreide muts en de donkerrood gewatteerde jas. Ze zwaaide maar haar dochter zag niets door de stormachtige wind die de fijne sneeuw in haar gezicht blies. In de woonkamer met het heerlijke aroma van verse koffie en het geluid van knisperend hout wachtte de moeder op haar dochter die eerder op de dag per telefoon liet weten dat ze langs wilde komen om gezellig samen adventskoffie te drinken.

Opeens was ze weg, de moeder, maar ook de dochter, de woning, de bus en de sneeuw. Ik was weer terug in de werkelijkheid op deze grijze, donkere zondag. Ik liep langs een raam met daarachter één brandend kaarsje in een adventskrans. Is het in Duitsland gebruikelijker om een adventskrans in huis te hebben dan in Nederland, vroeg ik me af. Niemand antwoordde.

Voor mij op de stoep liepen een jonge vader en zijn kleine zoon. Ik schatte dat de zoon een jaar of zes was. Ze droegen een in een net gewikkelde kerstboom naar de auto. De boom leek nog even te genieten van de horizontale positie voordat hij dag in, dag uit met een piek op zijn kruin rechtop in een huiskamer moest staan. De achterklep van de auto was omhoog geklapt. Moeder sms’te haar vriendinnen dat ze eindelijk een boom hadden. Hoe zou iemand reageren die voor de eerste keer op aarde komt en zou zien dat mensen bomen kopen, ze vervolgens in de woonkamer zetten en dan versieren? Hoe zou die persoon drie of vier maanden later reageren, als hij zou zien dat al die bomen worden afgetuigd en in veel gevallen hun bomenleven in brandende toestand beëindigen? Dat vroeg ik me af op deze dag waarop her en der kaarsjes brandden, in adventskransen, maar niemand antwoordde.