Noodklok en rellen in Nederland

De noodklok in Nederland was vanochtend om 10 uur het tweede onderwerp van de Tagesschau. Dit Duitse journaal liet het bij wat beelden van het Centraal Station in Den Haag, een wandelaar met een hond en politieagenten in gesprek met een automobilist. ’s Avonds om 20 uur was ik echter met stomheid geslagen bij het zien van deze beelden:

Praten met vreemden

Op 21 mei 2019 verscheen bij macmillan publishers het boek Talking to strangers van Paul Auster. Ruim een jaar later bracht de Duitse uitgeverij Rowolht de vertaling Mit Fremden sprechen op de markt, vertaald door Werner Schmitz, Marion Sattler Charnitzky, Andrea Paluch, Robert Habecken en Alexander Pechmann.

Het door Paul Auster samengestelde boek bevat zijn beste essays en werken. Hieronder vallen zowel beroemde teksten als ook tot nu toe nog niet gepubliceerde stukken. Het begint met een korte filosofische beschouwing die hij op zijn twintigste schreef, gevolgd door een reeks van politieke teksten over onderwerpen als dakloosheid, 9/11 of het verband tussen American Football en oorlog. De 44 stukken bieden een groot overzicht van Austers opvattingen over klassieke en moderne schrijvers, over koorddansacrobatiek van Philippe Petit, over zijn kunstacties met Sophie Calle en de lange weg die hij met zijn geliefde mechanische typemachine heeft afgelegd.

Ook bevat het boek recente teksten over de notitieboeken van Nathaniel Hawthorne, de films van Jim Jarmusch, een college over Edgar Allen Poe, een tirade tegen de voormalige New-Yorkse burgemeester en Trump kompaan Rudy Giuliani én de grappigste inleiding tot een poëzievoordracht die ooit in Amerika werd gehouden…

Bijzonder intelligent en uiterst menselijk – een onmisbare collectie voor alle lezers en fans van de “meest geachte Amerikaanse schrijver van zijn generatie “. (The Spectator)

Mit Fremden sprechen
Uitgeverij: Rowohlt Buchverlag
ISBN: 978-3-498-00165-0
Vertaling: Werner Schmitz, Marion Sattler Charnitzky, Andrea Paluch, Robert Habeck, Alexander Pechmann
Verschijningsdatum: 17.11.2020
Aantal pagina’s: 416
Prijs: 26 € (gebonden uitgave)

Lees ook: Berlijn in de ban van Paul Auster

 

Het gedicht is

Vandaag las ik weer eens wat gedichten uit “Open ogen”, de recente dichtbundel van Remco Campert uit 2018. Het was geen toeval dat ik deze bundel uit de kast haalde, maar daarover binnenkort meer op dit blog.

Tijdens het lezen bleef ik stilstaan bij een regel van slechts drie woorden. Een regel die beklijft. Hij staat nu al in mijn geheugen gegrift. Het gaat zelfs zo ver dat ik er op dit blog aandacht aan besteed. De titel van het gedicht luidt “Wind”. De regel die indruk op mij maakte was de laatste regel van het gedicht: