Writers against Trump

In de aanloop naar de verkiezingen neemt de Amerikaanse culturele scène stelling tegen president Trump. Schrijver Paul Auster heeft het initiatief “Schrijvers tegen Trump” in het leven geroepen. Hij komt uit 1947 en kan zich nog goed herinneren dat hij de eerste keer de Amerikaanse president mocht kiezen. Dat was in 1968. Destijds was de stemgerechtigde leeftijd in Amerika nog 21. Richard Nixon kwam uit voor de Republikeinen en won nét van de kandidaat van de Democratische Partij Humbert Humphrey, die Auster destijds koos.

Veel van zijn vrienden waren gepassioneerde idealisten, zegt hij. “Voor hen was Humphrey oninteressant. Daarom zijn ze niet eens gaan stemmen. En ik geloof dat ze daardoor Nixon president hebben laten worden. En dat is nu ook weer het gevaar.”

Het is inderdaad zo dat veel – vooral jonge mensen – weinig met de Democratische kandidaat weten aan te vangen. Joe Biden is 77 jaar oud en – net als Humphrey destijds – als voormalige vicepresident niet echt een signaal voor ontwaken en verandering. “Ook voor mij was Biden niet de eerste keus – zelfs niet de tweede. Maar ondertussen geloof ik dat hij momenteel misschien toch de beste kandidaat is die de Democraten konden nomineren.”

Biden heeft begrepen “dat we op een tweesprong van de geschiedenis staan. Ik geloof dat hij heeft begrepen dat hij dezelfde last van de verantwoordelijkheid draagt zoals Roosevelt in 1932/33, toen hij president werd tijdens de grote crisis.” Een belangrijke historische vergelijking waarmee Auster in ieder geval de gefrustreerde jonge kiezers wil motiveren die in de afgelopen maanden liever kandidaten zoals Bernie Sanders ondersteunden.

“Ik weet dat veel van jullie grote idealisten zijn en geweldige verwachtingen voor de toekomst van de USA hebben – en dat jullie teleurgesteld zijn door de keuze die jullie hebben. En dat jullie niet onder de indruk zijn van het Democratische gespan Biden/Harrus – en dat jullie liever helemaal niet willen stemmen. Maar dat zou een verschrikkelijke fout zijn!”

Om dat te voorkomen heeft Auster samen met zes andere Amerikaanse schrijvers het initiatief “Writers Against Trump” in het leven geroepen. Bij virtuele ontmoetingen op internet discussiëren ze, er zijn vragenrondes – vooral echter statements zoals die van schrijfster Siri Hustvedt, die met Auster is getrouwd.

“Als schrijvers weten we dat woorden belangrijk zijn, omdat ze instellingen kunnen veranderen, mensen ertoe bewegen kunnen om te handelen. En zo roepen we alle Amerikanen op van hun recht gebruik te maken, hun stem te verheffen door de kracht van de verkiezingen.”

Meer dan 1100 schrijvers, scenarioschrijvers, essayisten en songschrijvers uit heel Amerika hebben zich al bij het initiatief aangesloten.

Het doel, Trump-aanhangers te overtuigen, hebben ze daarbij allang niet meer, aldus Auster. “Ik wil de geïrriteerde, de teleurgestelde mensen aanspreken. De mensen die walgen en niet willen stemmen. Ik dring er bij jullie op aan: denk er toch nog eens over na. De herverkiezing van Trump en de Republikeinse Partij kan het einde van de democratie in de USA zijn. En het begin van een autoritaire heerschappij in een land waarin dan niemand meer de mogelijkheid heeft om te gaan stemmen.”

De New-Yorkse acteur, filmmaker en scenarioschrijver John Turturro, die passenderwijs laatst in de verfilming van Philips Rots “The Plot Against America” meespeelde, drukt het iets minder pathetisch uit. “Ik hoor altijd, het is de belangrijkste verkiezing in jullie leven. Bla, bla, bla. Maar dit keer klopt het werkelijk. Dat is onze democratie. Dus, wees sterk, ga stemmen, laat ons dat ding winnen en die figuur uit het Witte Huis smijten. Ik ben opgegroeid met hem en weet wat voor een oplichter hij is.”

BRON
Tageschau: Schriftsteller formieren sich gegen Trump

 

De dirigente

De Nederlandse filmproducent, filmregisseur en scenarioschrijver Maria Peters schreef een roman n.a.v. haar eigen film “De dirigent”. Dat staat op de laatste bladzijde van het gratis blaadje Kulturmovies, een brochure met informatie over de nieuwste filmhuisfilms in Duitsland. Vorige week liep ik langs het filmhuis Xenon Cinema in Schöneberg en nam een blaadje met bioscoopnieuws mee.

Ik las dat Maria Peeters een film maakte over Antonia Brico en haar strijd tegen discriminatie van vrouwen in de klassieke muziek. Vervolgens stelt het blad de vraag: waarom nu nog een boek? Maria Peters: “Een groot verschil tussen boeken en films is dat ik in mijn roman het innerlijke perspectief van mijn personages veel gedetailleerder kan weergeven. Daardoor komt de roman veel dichter bij Antonia en de andere personages dan dat dit in de film mogelijk is. En aangezien ik mijn budget niet voor een productiebedrijf moet rechtvaardigen, had ik veel meer vrijheden. Zo zijn er in het boek bijvoorbeeld meer scènes met orkesten – die moeten in het boek immers niet allemaal betaald worden.”

De tweede en tevens laatste vraag in Kulturmovies luidt of het schrijfproces bij het schrijven van de roman anders was dan bij het schrijven van het draaiboek voor de film. Maria Peters: “In ieder geval. Bij het schrijven van een draaiboek ga ik zonder veel omhaal te werk, voor de roman ben ik veel dieper in de taal gedoken. Bovendien was de omgang met de lectoren en adviseurs heel anders dan bij de onderhandelingen van de film. Er was meer geduld en ik heb veel ontplooiingsmogelijkheden en constructieve feedback teruggekregen. Ik heb bij dit alles waanzinnig veel plezier gehad.”

De roman verscheen dit jaar onder de titel “Die Dirigentin” bij de Duitse uitgeverij “Hoffmann und Campe Verlag”. Het boek is vertaald door Stefan Wieczorek.

Roman: Die Dirigentin
Auteur: Maria Peters
Vertaler: Stefan Wieczorek
Verkrijgbaar vanaf: 05.08.2020
Uitgeverij:Hoffmann und Campe Verlag

Inbrekers vragen overheidssteun

De coronacrisis telt niet alleen fysieke slachtoffers, ook op economisch gebied vallen er rake klappen. De horeca en de reisbranche worden het hardst getroffen. Maar doordat veel mensen thuis werken en niet op vakantie gaan, komt ook een andere beroepsgroep in de problemen. 

Gerd Schlüssel, voorzitter van de Duitse Bond voor Eerlijke en Geweldloze Inbrekers (BEGI), vraagt overheidssteun voor de ruim 2000 BEGI-leden. “Door home office en quarantaine vinden onze leden nauwelijks nog huizen waarvan de bewoners door de vakantie of een langere zakenreis niet aanwezig zijn”, legt Schlüssel uit. “En onze leden houden zich aan de regels van onze eigen CAO. Er wordt dus alleen ingebroken in huizen die over een ruime collectie luxe goederen beschikken, huizen die wel wat kunnen missen.”

Een woordvoerder van het Ministerie van Werkgelegenheid bevestigt dat de BEGI steun heeft aangevraagd. “Natuurlijk is ook die groep gedupeerd door de coronacrisis. Als overheid adviseren wij de mensen om thuis te blijven en dat vanzelfsprekend consequenties voor de leden van de BEGI. Wat dat betreft heb ik er alle begrip voor.”

Schlüssel benadrukt in zijn aanvraag dat de BEGI indirect de bedrijven in de beveiligingsbranche ondersteunt en dat die branche nu ook in de problemen komt. “Als wij niet aan het werk kunnen, dan merken zij de gevolgen. Wie de hele dag thuis is, heeft geen behoefte aan een bewakingscamera of extra dikke sloten op de deur. Alleen als een huis met waardevolle spullen langere tijd leeg komt te staan, pas dan doen de bewoners een beroep op de beveiligingsbranche en schaffen allerlei nieuwe producten aan. Natuurlijk komen wij daarna in het spel om te zien of die branche wel naar behoren presteert, maar dat is altijd al zo geweest”, aldus Schlüssel.