Category Archives: Varia

Play it again, Sam

Posted on by Plaats een reactie
Choreografe en regisseuse Paula E. Paul

Choreografe en regisseuse Paula E. Paul

Met de enscenering van Woody Allens film „Play it again, Sam“ bewandelt het ensemble “Theaterschiff Potsdam” een nieuwe weg. De in Potsdam wonende choreografe en regisseuse Paula E. Paul blaast de film uit de jaren zeventig nieuw leven in. In dit choreografisch theater is zowel plek voor danselementen als voor een changeren tussen spel en (schijnbare) werkelijkheid door de acteurs. De voor Woody Allen karakteristieke mix van melancholie en humor, passie en absurditeit komt hier op wonderbaarlijke wijze tot uitdrukking.

Het stuk zelf speelt met de gebieden droom, herinnering en werkelijkheid. Allen Felix, een door zelftwijfel geplaagde filmcriticus, heeft het niet gemakkelijk bij de vrouwen. Zijn vrouw Nancy heeft hem verlaten en achtervolgt hem nu in zijn dagdromen. Op zoek naar een nieuwe partner valt Allan van de ene blunder in de andere. Een groot voorbeeld vindt hij bij Humphrey Bogart.

Bovenstaande tekst hoort bij de voorstelling die ik aanstaande zaterdag bezoek in het theaterschip in Potsdam. Daarna schrijf ik er een verslag over, dat ik op dit blog publiceer. “Theaterschiff Potsdam” is een oud vrachtschip uit 1924.  Aan boord bevindt zich een bar met 30 plaatsen en een theaterzaal  (in het oude vrachtruim) met 80 plaatsen. ’s Zomers kun je op het dek van een prachtig uitzicht genieten. Het geheel is een unieke combinatie van natuur en ruimte.

De toneelspeler en regisseur Wilfried Mattukat kreeg in een Grieks restaurant het idee om een oud vrachtschip om te bouwen. Hij krabbelde het vaartuig op een servetje. Die krabbel werd het logo van “Theaterschiff Potsdam”, dat sinds 1995 in Brandenburgse hoofdstad ligt.

„Spiel’s nochmal, Sam! Komödie von Woody Allen
08/03 – 09/03 – 19/04 -20/04
Aanvang: 20:00 uur
Toegang: € 18,-
Theaterschiff Potsdam
Am alten Markt 9A
Potsdam

Website Theaterschiff Potsdam

Berlijn trendsetter met weerbericht

Posted on by Plaats een reactie
Weerbericht "Deutscher Wetterdienst"

Weerbericht “Deutscher Wetterdienst”

Vroeger keek ik op internet wel eens naar de weersverwachting. Google bood een groot aantal mogelijkheden aan als ik „Wetter Berlin“ als zoekterm opgaf. Helemaal bovenaan stond wetter.com. Ik klikte en las meteen „Firefox heeft voorkomen dat deze website een pop-upvester opende”. Natuurlijk verscheen er reclame in die pop-up. De site zelf was erg traag vanwege het grote aantal andere reclameblokken, dat weet ik me nog te herinneren. Ik klikte mezelf dan weg en bezocht wetter24.de. Dat bleek ook een reclameportaal met daar tussenin nog wat gegevens over het weer. Hetzelfde beeld trof ik aan bij wetteronline, wetter.info, daswetter.com en wetter.de.

Gelukkig staat de tijd niet stil en verandert er vandaag veel in een razend tempo. Door die snelle ontwikkelingen hoef ik me nu niet meer door die reclameblokken heen te wringen om het weerbericht te lezen. Sterker nog, ik heb Google niet eens meer nodig. Ik loop gewoon de deur uit en bekijk twee straten verderop in alle rust hoe het met het weer is gesteld. In één oogopslag lees ik de minimum- en maximumtemperaturen in Berlijn en omgeving, ik lees hoe groot de kans op neerslag is en ik lees bovendien waar die neerslag uit zou kunnen bestaan. Daarnaast ben ik meteen op de hoogte van de weersomstandigheden in een groot aantal Europese landen. Als extraatje biedt dit portaal mij nog wat interessante statistieken. Vandaag heb ik er wat foto’s van genomen.

Deze vorm van berichtgeving noem ik vooruitgang. Iedere dag print een echt mens van de “Deutscher Wetterdienst” de weerberichten uit en plakt ze achter het glas op het aankondigingenbord. Het is nog wel even wennen voor die mensen. Papier ophangen, hoe deed je dat ook alweer? Met een paar magneetjes uit de oertijd lukt het die mensen van het weerinstituut toch om dagelijks de weerberichten naar buiten te brengen, hoewel er nog een schaarste aan magneetjes heerst. Ik vind het heerlijk om hier van het weer te genieten, zeker als de zon schijnt.

Maar ook ’s avonds is het hier goed vertoeven. De TL-lamp zorgt voor een romantische atmosfeer als ik hier in de duisternis onder het bleke schijnsel van de lichtgevende buis het weer tot me neem en vervolgens een biertje in het nabij gelegen café drink. Als ik daar binnenkom weet de barman al waar ik ben geweest, want iedereen in het café is ervan op de hoogte dat ik als trendsetter ben overgestapt van digitaal naar papier. De “Deutscher Wetterdienst” is één van de eerste organisaties die het nieuws gewoon op de stoep zet, zodat je het op weg naar huis even in je kunt opnemen. Dat is veel sneller dan de computer opstarten, wachten op die vervelende updates en dan nog op een website belanden die bol staat van de reclame.

Speciaal voor de mensen die twijfelen om over te stappen heeft de “Deutscher Wetterdienst” nog een website online gehouden die de actuele weerberichten zonder reclames weergeeft. Het is een kwestie van tijd en dan lopen we eindelijk weer allemaal op straat, maken een praatje over en bij het weer en gebruiken de computer waarvoor hij bedoeld was, namelijk om teksten en getallen mee te verwerken. Niet meer en niet minder. Leve de vooruitgang!

Een hippe wijk

Posted on by 2 reacties

In december 2011 verhuisde ik van de wijk Zehlendorf naar Prenzlauer Berg. Dat betekende dat ook veel situaties in columns zich niet meer in de Berlijnse villawijk Schlachtensee afspeelden maar in het hippe stadsdeel in het voormalige Oost-Berlijn. In die hippe omgeving woonde ik een half jaar en verhuisde daarna naar een eveneens hippe wijk en keerde terug naar het voormalige West-Berlijn. De wijk heet Kreuzberg en ik woon hier nog steeds. Bij het opruimen van teksten stuitte ik op een stukje over mijn eerste dag in Prenzlauer Berg. Het was een bijzondere dag en dus plaats ik het stukje alsnog op dit blog.

04.12.2011. Sinds vanochtend woon ik in één van de hipste wijken van Berlijn, te weten Prenzlauer Berg. Hip, omdat ik dat op internet las. Of de wijk ook echt hip is, dat moet ik nog uitvinden. Aangezien ik deze eerste zondagochtend nog geen eten en drinken in huis heb, neem ik meteen de proef op de som en ga op zoek naar een bakkerij in deze hipste wijk van Berlijn. Onderweg weinig hips te beleven. Een student leunt tegen een verhuiswagen en wacht waarschijnlijk op vrienden. Een oudere vrouw laat haar hond uit. Niet echt hip. En ook het jonge echtpaar met kinderwagen (daarvan schijnen er heel veel te zijn in deze hipste wijk) kan mij niet overtuigen. De bakkerij twee straten verderop is niet hip maar de moeite waard om te bezoeken. Naast het uitgebreide assortiment aan brood liggen hier ook heerlijk belegde broodjes in de vitrine, staat er een schaaltje met gekookte eieren op de toonbank en biedt een grote glazen koelkast uitkomst voor degenen die thuis willen ontbijten. Vruchtensappen, kaas, ham, boter, het is hier allemaal te koop.

Ik besluit mijn ontbijt hier te nuttigen, zodat ik goed in de gaten kan houden of er hippe mensen langskomen. Misschien gebeurt er iets hips. Tijdens mijn korte verblijf leer ik veel over het taalgebruik in een Duitse bakkerij. Van Butterbrot tot Rosinenbrötchen en dat mensen elkaar een mooie tweede advent wensen. Na deze eerste leerzame kennismaking met mijn nieuwe bakkerij loop ik omwille van een goede spijsvertering een blokje om. Op de terugweg wandel ik weer langs de bakkerij. Op mijn oude plekje voor het raam  zitten twee jonge dames. En dan opeens een enorme knal, pats! Naast me ligt een kapotte bloempot, die de wind zojuist van een balkon heeft geblazen. Ik loop naar binnen en vertel wat er gebeurde. Als klap op de vuurpijl betreedt een oudere man met baard (niet Sinterklaas!) de bakkerij. Hij knalt een fles sekt open, deelt plastic bekertjes uit, schenkt ze vol en wenst ons allen met luide stem een mooie tweede advent. Licht aangeschoten door twee bekertjes sekt loop ik naar huis en weet één ding zeker: dit is wellicht toch een hippe wijk.

« Oudere berichten Recent Entries »