Was fange ich Silvester an?
Geh ich in Frack und meinen kessen
Blausanen Strümpfen zu dem Essen,
Das Herrn Generaldirektor gibt?
Wo man heut nur beim Tanzen schiebt?
Die Hausfrau dehnt sich wild im Sessel –
Der Hausherr tut das sonst bei Dressel -,
Das junge Volk verdrückt sich bald.
Der Sekt ist warm. Der Kaffee kalt –
Prost Neujahr! Ach, ich armer Mann!
Was fange ich Silvester an?
Eén van mijn favoriete boeken is Sons and Lovers van D.H. Lawrence. Ik herinner me dat sommige passages zich rondom de kerstdagen afspelen, bijvoorbeeld die op pagina 88 van de Nederlandse vertaling. Na zijn vertrek naar Londen zou William met kerstmis vijf dagen thuis komen. Zijn moeder miste hem en zond hem iedere week een “een van haar openhartige, vaak geestige brieven”.
“Met kerstmis zou hij vijf dagen thuis komen. Nooit had ze zulke voorbereidingen getroffen. Paul en Annie stroopten het land af om hulst en groene takken te zoeken. Annie maakte op de ouderwetse manier mooie kleurige slingers. De provisiekast getuigde van een ongehoorde verspilling. Mevrouw Morel bakte een grote, schitterende cake. Trots leerde ze Paul hoe hij amandelen moest blancheren. Hij ontdeed de langwerpige noten eerbiedig van de velletjes en telde ze zorgvuldig om te voorkomen dat er een verloren zou gaan. Iemand vertelde dat eiwit op een koude plek eerder stijf werd. En dus stond de jongen in de bijkeuken, waar de temperatuur het vriespunt naderde, te klutsen en te klutsen tot hij opgewonden naar zijn moeder rende om haar te laten zien hoe het eiwit steeds witter en stijver werd.
‘Kijk toch eens, moeder! Schitterend hè?’
En hij balanceerde een vlokje op zijn neus en blies het toen in de lucht.
‘Verknoei het niet’, zei zijn moeder.
Iedereen was dol van opwinding. William zou op kerstavond komen. Mevrouw Morel keek haar provisiekast na. Daar stond de grote pruimentaart, dan nog een rijstcake en verder jamtaartjes, citroentaartjes, kerstgebakjes – twee enorme schalen vol. Met het bakken was ze klaar – ze had ook nog Spaanse taartjes en kaasgebakjes gemaakt. Het hele huis was versierd. De met glinsterende ballen versierde kroon van hulst en mistletoe draaide langzaam boven mevrouw Morels hoofd rond, terwijl ze in de keuken haar taartjes garneerde. In de haard loeide een machtig vuur. Er hing een geur van vers gebak. Hij kon er om zeven uur zijn maar hij zou wel te laat komen. De drie kinderen waren naar het station gegaan. Zij was alleen. Om kwart voor zeven kwam Morel. Man en vrouw spraken niet met elkaar. Hij ging in zijn leunstoel zitten, verlegen van opwinding, terwijl zij rustig verder ging met haar werk. Alleen haar zorgvuldige bewegingen verrieden hoe ontroerd ze was. De klok tikte verder.”
Vanwege ontbrekende uitzendrechten kan de ZDF de ultimatieve feelgood film „Ist das Leben nicht schön?“ (It’s a Wonderful Life) dit jaar niet met kerst uitzenden. Gelukkig is hij op 29 december alsnog om 20:15 uur op Arte te zien, gevolgd door een interessante documentaire over de regisseur Frank Capra (van 22/12/2020 tot 26/02/2021 online op Arte, klik hier).
“Frank, als jij een film wilt maken over een engel die zijn vleugels nog moet verdienen en een vent die van de brug wil springen, doe ik mee!” Dat zei de acteur James Stewart tegen regisseur Frank Capra die acteurs selecteerde voor de film It’s a Wonderful Life. Die film heb ik gisteravond op ZDF gezien. Het is één van de typische kerstfilms die ieder jaar weer op de Duitse televisie te zien zijn. Onder deze categorie vallen ook Kevin – Allein zu Haus (Home Alone), Der kleine Lord (Little Lord Fauntleroy) en Wir sind keine Engel (We’re No Angels) van Casablanca regisseur Michael Curtiz, met in de hoofdrollen o.a. Peter Ustinov, Humphrey Bogart en Aldo Ray.
“It’s a Wonderful Life” vind ik een bijzonder goede kerstfilm. James Stuart speelt op bewonderenswaardige wijze de rol van hoofdrolspeler George Bailey, de zoon van de bankdirecteur in het plaatsje Bedford Falls. Deze bankdirecteur is sociaal bewogen en zet zich in voor de werkende klasse. De andere bank in het dorp is in handen van Potter, de man die over lijken gaat en alleen aan geld denkt.
George Bailey is zijn hele leven bezig anderen te helpen ten koste van zijn eigen dromen en plannen. Als hij door een stom ongeluk 8.000 dollar verliest en financieel aan de afgrond staat, gaat het mis. Hij reageert zijn woede af op zijn vrouw en kinderen en besluit een einde aan zijn leven te maken. Op dat moment komt de engel Clarence in beeld, een engel die zijn vleugels nog moet verdienen met het verrichten van goed werk op aarde.
Hij laat George zien hoe de wereld eruit ziet als hij niet geboren zou zijn. De manier waarop de “engel” wordt gepresenteerd is fenomenaal. De film barst van de humoristische momenten met bijna Monthy-Python-achtige trekjes. En dat in 1947! Maar er is ook ruimte voor verdriet, voor vreugde en dat allemaal op een aangename en prettige manier in beeld gebracht. Kortom, voor mij is dit de beste kerstfilm die ik ooit heb gezien.
Op Wikipedia staat een uitgebreide beschrijving van It’s a wonderful life en alles wat er aan voorafging. Na de kerstfilm, die dit jaar dus later wordt uitgezonden dan gebruikelijk, is het hier in Duitsland tijd voor de typische Oud en Nieuw klassiekers op de televisie zoals Ekel Alfred Sylvesterpunsch en Dinner for one. Die horen net zo bij het Duitse Oud en Nieuw als in Nederland de oliebollen en de oudejaarsconference.
De film is ook met Nederlandstalige ondertiteling op dvd verkrijgbaar bij o.a. bol.com
Blog Allard van Gent 