Werken in de buitenlucht (1)

tem1Test, test. Het is dinsdag 9 juli, half zes in de middag, tijd voor deel één van het testproject “Werken in de buitenlucht”.

Zet ik in mijn woning alle ramen open, dan is het met de huidige zomerse temperaturen goed uit te houden. Toch lokt de zon. Ik weet dat ze pas tegen een uur of zeven ’s avonds een blik in mijn kamer werpt en dat is rijkelijk laat. Vandaar mijn spontane besluit om ergens in de buitenlucht te – vlieg, wilt u a.ub. ergens anders heen gaan, dank u – werken. De nieuwe plek moet ik eerst testen op bruikbaarheid. Ik bevind me op de oude Berlijnse luchthaven Tempelhof, hier 10 minuten lopen vandaan. Natuurlijk zit ik niet op het hete asfalt van een landingsbaan maar op een stuk gras tegenover een barbecueveldje. Ik ben hier niet alleen. Continue zoemen hier heel veel – wat heb ik nou gezegd, gggrr! – vliegen rond, een hoeveelheid die je eerder aantreft op paarden- en/of koeienvijgen,  – hé, nu is het genoeg! – maar ik ruik niets.

Nu al weet ik dat dit niet de ideale werkplek is. Naast de insecten is het vooral de zon zelf die mij nu parten speelt. Ik zit in de kleermakerszit voor mijn laptop en gebruik mijn eigen lichaam als schaduw. Dat betekent dat ik sterk voorovergebogen moet zitten om te kunnen zien wat ik schrijf. Dat hou ik niet lang vol.

17:45 uur. De meeste mensen zitten waarschijnlijk op hun werk of houden elders vakantie. Het is hier erg rustig. Op het barbecueveldje tel ik slechts vier barbecues. Oeps, een lieveheersbeestje. Aai, liggend schrijven lukt niet. Shit, weer geen schaduw. Wel een mooi uitzicht op de beroemde Fernsehturm, die mij zegt dat ik me in magisch Berlijn bevind.

Wat is die magie van Berlijn? Talloze mensen probeerden die magie op de één of andere manier vast te leggen. Het lukte altijd net niet. Waarom? Omdat magie zich eenvoudigweg niet laat vastleggen. Dat is juist het mooie van magie. Je kunt de Fernsehturm laten zien, de quadriga op de  Brandenburger Tor of de zakenman die bij Curry36 in een curryworst bijt, de magie ontbreekt. Berlijn als stedelijk Gesamtkunstwerk, dat komt in de buurt van de genoemde magie.

Een tafeltje zou wel handig zijn om te schrijven. Oh, wat is het verlangen naar een woning met een tuin of een balkon opeens groot. Hoewel , als ik een woning met een tuin of een balkon zou hebben, dan zou ik nooit op het idee komen om met een laptop naar Tempelhof te lopen in een poging om daar te werken. Bovendien zou niemand kunnen lezen hoe het is om tussen de vliegen en lieveheersbeestjes een column te schrijven. Wat ben ik toch blij dat ik in een woning zonder balkon of tuin woon.

Wordt vervolgd, uiteraard live vanaf een zonnig vliegveld Tempelhof!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s