Agressie zonder aanleiding

Nog geen 10 minuten geleden schreef ik al dat ik een oud floppy van 20 jaar geleden heb gevonden en dat ik in mijn eigen woorden las dat de politiek in Nederland er destijds net zo beroerd aan toe was als vandaag de dag.

Op de flop vond ik ook een stukje over agressie in de maatschappij. Interessant, want dat onderwerp is nu ook nog redelijk actueel. Ik zet mijn bevindingen van 20 jaar geleden hieronder en dan sluit ik het hoofdstuk “teksten van toen” af en ga weer verder met het schrijven van actuele stukken.

Amsterdam, 1994 – Het lijkt toe te nemen. Mensen die agressief reageren zonder dat daar echt een aanleiding voor is. Ik heb het niet over de misdaden die in de krant verschijnen, maar over agressie op een lager niveau. Agressie in het verkeer, in de supermarkt, op de stoep of in de stationshal.

Eerst een paar voorbeelden. Een gedistingeerd uitziende man staat in de rij bij de kassa van Albert Heijn. De vrouw voor hem wil met een giromaatpas betalen. Ze stopt tweemaal achtereen haar pas verkeerd in het daarvoor bestemde apparaat. De caissière doet voor hoe het wél moet. De vrouw lijkt van haar stuk gebracht en moet nu even flink nadenken, omdat ze niet helemaal zeker meer weet wat de cijfers van haar pincode zijn. En dan begint het. De man achter haar smijt min of meer zijn boodschappen op de band. Hij doet een paar passen naar voren en “loopt per ongeluk” tegen de dame voor hem aan. “Schiet eens op, kutwijf”.

Dit was één voorbeeld. Laatst stond in de stationshal een echtpaar op leeftijd.
“Niet doen, niet doen”, schreeuwde de vrouw en probeerde haar man tegen te houden. Maar het was te laat. De oudere man liep achter een slungelige jongeman aan en sloeg hem met zijn paraplu op z’n rug. Het ontaardde in een ordinaire vechtpartij. Mensen stoven aan de kant en lieten de twee mannen met elkaar vechten. De aanleiding van die vechtpartij ben ik niet te weten gekomen, maar het schouwspel zag er belachelijk uit.

En zo lijkt het alsof veel mensen snel geïrriteerd zijn en zich snel agressief opstellen. De grote vraag is nu: “Hoe komt dat?” Het lijkt er op dat mensen meer dan vroeger voor zichzelf willen opkomen, maar daar niet mee weten om te gaan. Het individualisme neemt toe en velen weten niet wat dat nu precies betekent.

“Je moet je óf verdedigend óf aanvallend opstellen. Zo gaat dat tegenwoordig.” Het is de uitspraak van een man die op straat liep en dacht dat het zo werkte.
“Zo is het nou eenmaal”. Aanvallen en verdedigen dus. Mensen hebben elkaar vandaag de dag niet zozeer nodig, ze staan elkaar eerder in de weg. Althans, zo lijkt het. Maar dan blijft de vraag: “Hoe komt dat?” Zijn er te veel mensen op een te kleine oppervlakte? Wakkeren de media het geweld en de agressie aan? Denken mensen dat assertiviteit gelijk staat aan agressiviteit?

Vragen die serieus beantwoord kunnen worden met een wetenschappelijk onderzoek. Er is natuurlijk al veel onderzoek verricht als het gaat om agressie en hoe mensen met elkaar omgaan. Daarom wil ik op mijn manier een antwoord vinden op de vraag “Hoe komt dat?”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s