Een beeld

‘Wilt u het terug hebben?’ vroeg ik.
Ze keek mij verbaasd aan. Haar handen twijfelden; de beide boodschappentassen op de grond zetten of vasthouden?
‘Mama!’, riep het kleine meisje dat ongetwijfeld haar dochtertje was.
‘Ik begrijp u niet’, antwoordde ze en lachte met verbaasde ogen.
‘Ik heb per ongeluk iets van u afgepakt, net, tien minuten geleden. Het gebeurde tussen de wasmiddelen en het toiletpapier. U sprak met een vriendin of een kennis, dat weet ik niet, over die vakantie in Griekenland.’
‘Ik begrijp u nog steeds niet’, vertelde ze.
De boodschappentassen stonden nu op de grond.
‘Mama!’, riep het meisje weer, nu wat ongeduldiger.
‘U had zo’n zin om weer eens weg te gaan, de boel de boel te laten, op een zonnig terras te genieten van een glad koude witte wijn. U schilderde een beeld waarbij u en uw vriendin in een zomerse stemming opgingen.’
Ze lachte. De verbazing had plaatsgemaakt voor een voorzichtige vreugde.
‘Ja, dat klopt. Maar wat vroeg u ook alweer?’
Ik beantwoordde haar verheugde blik met een kort zwijgen en vertelde verder.
‘Nou ja, dat beeld wat u schilderde, met dat zonnige terras, het glas koude witte wijn, dat beeld was zo fraai dat ik het niet kon laten staan. Ik heb het meegenomen en vroeg me zojuist bij de kassa af of dit niet heel erg brutaal was.’
Haar gezicht betrok iets. Haar knieën bogen, haar handen zochten nerveus de hengsels van de boodschappentassen.
‘En toen schoot mij te binnen, zal ik vragen of u het terug wilt hebben?’
‘Mama!!!!!!’ schreeuwde het kind nu luid en stampte op de grond.
‘Ja lieverd, we gaan… nu!!!’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s