dit is de halte
dit is mijn houding
gaandeweg
openen zich maisvelden,
ik stap erdoor met brede passen
ik ren door gangen
van een verlaten metrostation,
waar muren zwijgen
ik slenter ’s nachts, aangeschoten,
onder goudgeel lantaarnlicht
in een lege stad
gaandeweg
blijk ik
al aangekomen
Bovenstaand gedicht verscheen eerder op Het Gezeefde Gedicht van de maand januari 2026
ChatGPT, kun je voor mij een tekst schrijven voor Metro? Het moet een lezerscolumn zijn. In deze lezerscolumn schrijf je iets over een ervaring uit het leven van een persoon. Laten we zeggen dat je een leuke anekdote schrijft uit het leven van Wim de vakkenvuller bij een grote supermarkt.
Je kunt schrijven wat je wilt, als het maar écht lijkt en niet door een AI geschreven. Dat zouden de lezers van Metro kunnen merken en dan staat mijn naam als auteur van het stukje op het spel. Wees creatief. Laat het verhaal in de herfst afspelen zodat de lezer het meteen herkent. Het is immers herfst. Denk aan de geur van natte jassen in de supermarkt, of het gekraak van bladeren bij de ingang. Geen grof taalgebruik. Beschrijf bijvoorbeeld een ontmoeting met een klant die hem een absurde vraag stelt. Of je maakt van Wim de vakkenvuller een karikatuur. In elke winkel waar hij komt begint hij de spullen te sorteren en netjes op volgorde te zetten. Ook thuis en bij vrienden kan hij het niet laten. De tekst moet ongeveer vierhonderd woorden zijn.
Ach, weet je wat? Deze prompt is al bijna vierhonderd woorden. Die kan ik ook als lezerscolumn opsturen en dan de titel Prompt meegeven. Dat is nog leuker. Dan kan de lezer deze lezerscolumn gewoon als prompt bij ChatGPT invullen en kijken wat het oplevert. Daarmee heeft de lezer waarschijnlijk een tweede lezerscolumn voor ogen die gaat over Wim de vakkenvuller. Want die opdracht blijft in dit stukje overeind staan. Als ik klaar ben met deze prompt, dan zal ik hem natuurlijk ook zelf testen en zien wat het oplevert. Ik test de prompt die ik tot nu toe heb geschreven. ChatGPT, wat is hierop jouw antwoord? Ik heb het antwoord zojuist gelezen. Het is een volledig eigen lezerscolumn geworden. Hij begint zo:
‘Soms is het leuker om het verhaal niet af te maken, maar de lezer met een glimlach achter te laten. Neem deze column. Eigenlijk is het geen column, maar een opdracht, een zogeheten prompt. Ik schreef hem alsof ik hem zou geven aan ChatGPT, dat wonderlijke programma dat in een oogwenk complete verhalen uitspuugt. De grap is: die prompt is de column.’
Je kunt nu met ChatGPT zelf uitvinden hoe het verder gaat. Veel leesplezier!
Deze column staat ook op metronieuws.nl
Soms moet je als vertaler van poëzie passen, omdat de doeltaal niet in staat is het gedicht in zijn volle pracht weer te geven. De dichter Menno Wigman deed dit bij het beroemde gedicht Ein alter Tibetteppich van Else Lasker-Schüler. En ik geef hem gelijk. Je kunt dit gedicht weliswaar vertalen, maar wie is erbij gebaat als de kracht van het gedicht verloren gaat? Niemand. Liever geen vertaling dan een slechte vertaling.
Achter in de bundel Altijd kleurt je bloed mijn wangen rood schrijft Wigman het volgende:
“Tot slot een kleine bekentenis. In deze bundel treft u ongetwijfeld de allersterkste liefdesgedichten van Lasker-Schüler aan, daar steek ik m’n hand voor in het vuur. Maar één gedicht moet u missen. Dat is het beroemde gedicht Ein alter Tibetteppich. Hoe ik me ook stukbeet op die prachtige openingsregels, het lukte me maar niet om ze in het Nederlands te laten flonkeren. Soms moet een vertaler z’n handen thuishouden, zeker als het om zo’n onnavolgbaar rijm gaat:
Ein alter Tibetteppich
Deine Seele, die die meine liebet,
Ist verwirkt mit ihr im Teppichtibet.
Strahl in Strahl, verliebte Farben,
Sterne, die sich himmellang umwarben.
Unsere Füße ruhen auf der Kostbarkeit,
Maschentausenabertausendweit.
Süßer Lamasohn auf Moschuspflanzenthron,
Wie lange küsst dein Mund den meinen wohl
Und Wang die Wange buntgeknüpfte Zeiten schon?
Blog Allard van Gent 