Author Archives: AvG

Politieke prenten in Prenzlauer Berg

V.l.n.r.: Koos van Weringh, Antoine Verbij en Bas van der Schot

V.l.n.r.: Koos van Weringh, Antoine Verbij en Bas van der Schot

BERLIJN – Gisteravond organiseerde de vereniging Berlijnse Avonden in het Habbematheater in Prenzlauer Berg een avond met cartoonist en winnaar van de Inktspotprijs 2014 Bas van der Schot (1970) en de criminoloog en emeritus hoogleraar Koos van Weringh (1934). Laatstgenoemde geniet vooral bekendheid vanwege zijn verzamelde politieke prenten. Bas van der Schot kennen de meeste mensen door zijn tekeningen in de Volkskrant.

Voorafgaand aan het podiumgesprek onder leiding van gastheer Antoine Verbij zagen de bezoekers eerst de in 2014 verschenen documentaire Het prentenkabinet van Koos van Weringh van Jasper Huizinga en Lotte Veltman, een interessante bijdrage over de podiumgast uit Keulen en zijn unieke en vooral omvangrijke verzameling prenten.

Natuurlijk spraken de gasten gisteravond ook over Charlie Hebdo. De in Berlijn woonachtige Bas van der Schot liet weten dat hij na de terroristische aanslag op de redactie van het satirische weekblad door veel media om een mening werd gevraagd. Zelf kon hij in eerste instantie nog helemaal niet vatten wat er was gebeurd, zo’n impact had de gebeurtenis op hem. “Ik was ook blij dat ik toen geen tekening voor de Volkskrant hoefde te maken.”

Direct na de aanslag verschenen wereldwijd cartoons over de verschrikkelijke gebeurtenis in Parijs. De meeste tekeningen getuigden van weinig creativiteit, want in vrijwel alle tekeningen dook de strijd tussen de pen en het zwaard op. Van der Schot tekende uiteindelijk wel over de aanslag en toonde in zijn werk de emotionele kant van zo’n onmenselijke daad, hoe triest zoiets is en wat een verdriet dit uiteindelijk teweegbrengt.

charlie hebdo traan

Tekening © Bas van der Schot

De impact van een satirische tekening is vandaag de dag veel groter dan bijvoorbeeld 100 jaar geleden, in de tijd dat de Nederlands politiek tekenaar Albert Hahn zijn kijk op de wereld en vooral Nederland op papier tekende. Koos van Weringh schreef onder de titel Tekenen om te ontmaskeren een interessante biografie over de legendarische Albert Hahn, die vooral bekendheid verwierf met zijn prent over de spoorwegstaking in 1903.  De eerste druk van de biografie verscheen in 1969 bij de Arbeiderspers, gevolg door een tweede druk in 1975 en een derde druk in 1983.

Zowel Bas van der Schot als Koos van Weringh waren het erover eens dat internet een nieuwe, belangrijke rol speelt in de wereld van de politiek tekenaars. Immers, een politieke tekening gaat vandaag de dag al snel viraal en roept binnen de kortste keren wereldwijd reacties op. Daardoor is de politieke tekening ongewild een welkom middel voor met haat vervulde mensen, die nu op barbaarse wijze hun agressie en woede op de tekenaar kunnen afreageren. Dat is mijn natuurlijke mijn persoonlijke mening, die ik gisteravond voor mezelf hield, omdat je over dit onderwerp, dat altijd actueel zal blijven,  avonden lang kunt praten.

albertl

Albert Hahn: Gansch het raderwerk staat stil, als uw machtige arm het wil, Spoorwegstaking 1903

Tot slot is het interessant om te weten wat Koos van Weringh uiteindelijk wil doen met de meer dan 150.000 (politieke) prenten, die samen een uniek beeld schetsen van zestig jaar wereldgeschiedenis. Een plek in het persmuseum ligt voor de hand, want dit instituut werkte ook mee aan de documentaire over Koos van Weringh. Toch ziet de gepassioneerde verzamelaar liever dat zijn verzameling in Groningen wordt ondergebracht, bijvoorbeeld in een aparte ruimte als onderdeel van de universiteit. “En dat moet dan geen Koos van Weringh museum heten of iets dergelijks” liet hij al meteen weten, “maar het Albert Hahn museum”.

De keuze voor Groningen ligt voor de hand.  Koos van Weringh studeerde aan de Rijksuniversiteit Groningen en Albert Hahn was verbonden aan Minerva, de kunstacademie in Groningen. Dat was tevens de plek waar hij leerde tekenen.

De dvd Het Prentenkabinet van Koos van Weringh is te koop in het Nederlandse persmuseum.

Schrijfster op bezoek

Gisteravond was ik aanwezig bij de literatuurcursus ‘Conversatieniveau B1’ aan de Berlijnse Volksuniversiteit in stadsdeel Schöneberg. In een goed gevuld klaslokaal met enthousiaste cursisten kondigt docente Esther Bouma de Nederlandse schrijfster Marjolijn Uitzinger aan, die als ‘kers op de taart’ deze laatste avond van de literatuurcursus luister zou bijzetten.

De deelnemers aan de cursus hadden ruimschoots tijd Uitzingers voor de Gouden Strop genomineerde boek De huisgenoot te lezen, want de Nederlandse journalist en voormalig radio- en televisiepresentator zou hier eigenlijk in maart al te gast zijn. Een griep gooide roet in het eten. Esther Bouma introduceert de schrijfster van inmiddels alweer drie misdaadromans als een persoon die in Nederland o.a. vanwege haar stem bij het radioprogramma Avro Radio 1 op de middag bekend is geworden. Ze was daarnaast ook regelmatig te beluisteren bij Met het Oog op Morgen, het Radio1-Journaal en In de Rooie Haan, de voorloper van Spijkers met koppen. Te zien was ze o.a. in het televisieprogramma Haagse Bluf.

VHS BerlinNa deze introductie komt De huisgenoot aan de beurt. Na Een fatale primeur en Citytrip is het de eerste keer dat de schrijfster een Duitse persoon als protagonist opvoert. Ter illustratie hebben de cursisten een blad tekst voor zich liggen met de titel ‘Bananenschil‘. Dit is een door Irene Start geschreven boekbespreking over De Huisgenoot, die in december 2014 in Elsevier verscheen. Twee zinnen uit deze recensie maken duidelijk waarom het boek een kans maakt op de Gouden Strop, de prijs die bij de beste Nederlandstalige misdaadroman behoort: “Uitzinger debuteerde in 2012 als thrillerschrijfster en opereerde tot voor kort in de schaduw van collega’s als Esther Verhoef, Saskia Noort en Tomas Ross. Maar nu lijkt ze klaar voor een doorbraak bij het grote publiek – De huisgenoot is daar toegankelijk en intrigerend genoeg voor.”

VHS BerlinEsther Bouma vertelt vervolgens dat in Nederland de Maand van het Spannende Boek net zo iets is als de bekende Boekenweek en dat de Gouden Strop jaarlijks in mei wordt uitgereikt, voorafgaand aan de Maand van het Spannende Boek. Daarnaast legt  Marjolijn Uitzinger uit dat de longlist al is gepubliceerd en zij één van de drie vrouwelijke kanshebbers is. De lijst bestaat uit vijf Vlaamse en zeven Nederlandse schrijvers. Eind april verschijnt de shortlist en op 28 mei wordt de  uiteindelijke winnaar van de Gouden Strop 2015 bekendgemaakt.

Vanavond staat het genomineerde boek centraal en daarom leest Marjolijn Uitzinger de eerste twee pagina’s van De huisgenoot voor. Vervolgens legt ze uit waarom deze introductie voor vaart in het verhaal zorgt. De lezer krijgt in een kort tijdsbestek veel informatie; een fietser wordt aangereden, de bestuurder van de auto heet Mirco, de hoofdpersoon is bijrijder en raakt in paniek, de fietser is naar alle waarschijnlijkheid dood en Mirco wordt door de ik-persoon gedwongen snel naar zijn huis aan de Steinplatz te rijden. Na deze introductie volgt Gelukkig Nieuwjaar, het eerste hoofdstuk van de drie grote hoofdstukken (Gelukkig Nieuwsjaar/Vrolijk Pasen/Prettige Pinksteren) waaruit het boek is opgebouwd.

VHS BerlinMarjolijn Uitzinger doet deze avond ook uit de doeken hoe ze bij het schrijven te werk gaat. Allereerst bevestigt ze het cliché dat schrijven 90% transpiratie en 10% inspiratie is. Ze werkt in de regel overdag, van negen tot twee, en schrijft dan zo’n 800 tot 900 woorden. Om de chronologie van het verhaal niet uit het oog te verliezen werkt ze die helemaal uit en hangt het tijdsverloop vervolgens aan de wand. Ze vertelt ook dat ze, net zoals bijvoorbeeld Stephen King, niet weet hoe het verhaal afloopt.

De avond is interessant, omdat er ook een discussie plaatsvindt over de algemene interesse in de politiek en het lezen van boeken in Nederland en Duitsland. In Nederland is bijvoorbeeld sprake van een flinke terugloop van de boekverkoop, terwijl in een stad als Berlijn het aanbod van boekwinkels niet lijkt af te nemen. Er wordt ook gesproken over de plagiaatsaffaire Guttenberg, die hem de bijnaam ‘Zu Googleberg’ opleverde, en die volgens Marjolijn Uitzinger in Nederland nauwelijks denkbaar is, omdat in Duitsland het dragen van een titel een veel belangrijkere rol speelt. En zo komen diverse oude en actuele nieuwsfeiten uit zowel de Nederlandse als de Duitse media aan de orde. Dat zorgt voor een levendige laatste les van deze cursus, die wordt bijgewoond door een grote groep enthousiaste deelnemers met een warm hart voor de Nederlandse taal en cultuur.

Website Marjolijn Uitzinger: www.marjolijnuitzinger.com

Amsterdam weert zich net als Berlijn tegen bierfietsen

shutterstock_174713219Veel Amsterdammers zijn de ‘rijdende cafés’ beu. Dat las ik vandaag in het Parool. De ‘Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad’ kreeg in twee dagen tijd al 1800 reacties. Ook in Berlijn zijn deze rijdende cafés actief. Hier worden ze Bier-Bikes’ genoemd. Net als de Amsterdammer zijn er ook veel Berlijners die zich irriteren zich aan deze fietsende cafés. Twee jaar geleden greep de Berlijnse regering in zoals hier in de Berliner Zeitung van december 2013 te lezen valt.

De Duitse hoofdstad verheugt zich weliswaar op toeristen, maar zowel de Berlijnse regering als het stadsdeel Mitte vonden het twee jaar geleden onmogelijk dat meestal dronken mannen op bierfietsen brullend over de boulevard Unter den Linden reden en bij Brandenburger Tor hun rondjes draaien. Destijds greep CDU-wethouder Carsten Spallek direct in om de bierfietsen uit de historische binnenstad en de regeringswijk te weren.

De bierfietsen werden niet verboden, dat bleek juridisch niet mogelijk, maar ze moesten zich wel aan de nieuwe regels houden. Dat betekende dat de tochtjes per bierfiets door de binnenstad tot het verleden behoorden. Er gold, en geldt nog steeds, een verbod voor de grote hoofdwegen rondom Alexanderplatz, het historische centrum met Unter den Linden, Friedrichstraße, Gendarmemarkt, Leipziger Straße/Potsdamer Platz, de regeringswijk en het gebied rondom Brandenburger Tor. “We willen invloed op de verschijningsvorm van de stad uitoefenen”, zei Spallek. Hij gelooft dat hierdoor het stadsbeeld positief verandert.

« Oudere berichten Recent Entries »