Author Archives: AvG

In memoriam Maria Luise Caputo-Mayr – De vrouw die Kafka’s nalatenschap Amerika binnenbracht

De in Oostenrijk geboren literatuurwetenschapper Maria Luise Caputo-Mayr is onlangs op 90-jarige leeftijd in New York overleden. Dat staat op de website van de Oostenrijkse omroep ORF. Ze was een van de sleutelfiguren in het internationale Kafka-onderzoek en geldt als de oprichtster van de Kafka Society of America. Haar leven stond in het teken van de studie naar Franz Kafka, wiens werk ze niet alleen analyseerde, maar ook generaties studenten dichterbij bracht.

Van Triëst naar Villach, en via Wenen naar Amerika

Maria Luise Caputo-Mayr werd geboren in Triëst, als dochter van Oostenrijkse ouders, en groeide op in Villach, in het zuiden van Oostenrijk. Ze studeerde onder meer in Wenen en verhuisde in de jaren zestig naar de Verenigde Staten. Daar vestigde ze zich als academicus, essayist en literair bruggenbouwer.

Vanaf de jaren zeventig doceerde ze aan de Temple University in Philadelphia, waar ze meer dan dertig jaar actief was in vakgebieden als Duitse taal en literatuur, vergelijkende literatuurwetenschap, Italiaanse cultuur en Europese intellectuele geschiedenis.

Een leven voor Kafka

Caputo-Mayr’s naam is wereldwijd verbonden met de studie van Franz Kafka. In 1975 richtte ze in San Francisco de Kafka Society of America op, met als doel de bestudering van Kafka’s werk te bevorderen en trans-Atlantische uitwisseling te stimuleren tussen Europese en Amerikaanse onderzoekers. De Society verhuisde in 2001 naar New York, waar Caputo-Mayr tot op hoge leeftijd actief betrokken bleef.

Onder haar leiding groeide de Kafka Society uit tot een belangrijk platform voor wetenschappers, schrijvers en literatuurliefhebbers. Het door haar opgerichte Journal of the Kafka Society of America, dat sinds 1977 verschijnt, publiceert essays, boekbesprekingen, bibliografieën en bijdragen van Kafka-onderzoekers uit de hele wereld.

In haar vele publicaties onderzocht Caputo-Mayr onder meer de thematische gelaagdheid van Kafka’s teksten, zijn verhouding tot religie en filosofie, en de manier waarop zijn werk blijft resoneren in moderne samenlevingen. Ze stond bekend om haar toegankelijke stijl en haar vermogen om complexe ideeën helder uiteen te zetten.

Eerbewijzen

De stad Villach eerde haar in 2013 met de Kulturpreis der Stadt Villach voor haar levenswerk en internationale uitstraling. In 2009 kreeg ze het Goldene Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst, een van de hoogste Oostenrijkse onderscheidingen op cultureel gebied. Bij die gelegenheid zei auteur Janko Ferk, een goede vriend en bewonderaar van Caputo-Mayr: “Wie zich serieus met Kafka bezighoudt, kan niet om haar heen.”

Een stil einde van een instituut?

Opvallend is dat de officiële website van de Kafka Society of America al jaren niet meer is bijgewerkt. De homepage vermeldt als laatste update november 2016, en andere pagina’s dateren zelfs van januari 2014. Caputo-Mayr staat daar nog altijd vermeld als directeur, met haar oude postadres in New York. Dat suggereert dat de organisatie de laatste jaren grotendeels stilgevallen is – misschien wel samen met haar gezondheid.

Een intellectuele nalatenschap

Met haar overlijden verliest de literatuurwetenschap een markante persoonlijkheid. Maar Caputo-Mayrs intellectuele nalatenschap leeft voort in het werk van haar studenten, in haar essays en publicaties, en in de internationale belangstelling voor Kafka die ze hielp opbouwen. Ze was niet alleen een onderzoeker van Kafka, maar ook een gids – voor iedereen die zijn wereld durfde te betreden.

Bronnen:

Trailer Kafka-film ‘Franz’ van Agnieszka Holland nu online

Wereldpremière in Toronto – hybride portret van Kafka als visionair buitenstaander

De trailer van Franz, de langverwachte Kafka-verfilming van de gerenommeerde regisseur Agnieszka Holland, is sinds gisteren online te bekijken. De film beleeft zijn wereldpremière in september op het prestigieuze Toronto International Film Festival (TIFF), waar hij is geselecteerd voor de Special Presentations – Luminaries sectie, bedoeld voor grote auteursfilms en belangrijke wereldpremières.

Franz is een Europees coproductieproject van formaat, gedraaid in Praag en geïnspireerd op het leven en de verbeelding van Franz Kafka. De film schetst een zintuiglijk en introspectief portret van de schrijver, op het snijvlak van feit, herinnering en fantasie. Kafka wordt vertolkt door de Duitse acteur Idan Weiss. Zijn grote liefde Milena Jesenská wordt gespeeld door Jenovéfa Boková, terwijl Peter Kurth (Babylon Berlin) te zien is als zijn vader Hermann Kafka.

Volgens Holland is Franz geen conventionele biopic, maar een caleidoscopisch werk dat dromen, brieffragmenten en verzonnen scènes verweeft tot een filmische meditatie over vervreemding, verlangen en identiteit. Het scenario is geschreven door Marek Epstein, in samenwerking met Holland zelf. De cinematografie is in handen van Tomasz Naumiuk, die eerder met Holland werkte aan Mr. Jones en Green Border.

De film wordt internationaal verkocht door Films Boutique en is een coproductie van onder meer Marlene Film Production (Tsjechië), X Filme Creative Pool (Duitsland) en Metro Films (Polen). Onder de vele partners en fondsen bevinden zich Barrandov Studio, Telewizja Polska, Czech Television, het Poolse Filminstituut, ZDF/ARTE, Eurimages en het Medienboard Berlin-Brandenburg.

De Tsjechische bioscooppremière staat gepland voor 25 september, kort na de wereldpremière in Toronto. De presentatie daar is voor Holland bijzonder: “Verschillende van mijn films begonnen hun reis op TIFF en het festival heeft ons altijd geluk gebracht,” aldus de regisseur in een persverklaring. Ook producent Šárka Cimbalová noemt de selectie “een cruciale stap” voor de internationale uitrol.

De film komt op een symbolisch moment: 2024 markeerde de honderdste sterfdag van Kafka, wat wereldwijd heeft geleid tot een hernieuwde belangstelling voor zijn leven en werk. Met Franz voegt Holland een gelaagde, persoonlijke interpretatie toe aan deze blijvende fascinatie.

📽️ Bekijk hier de trailer van Franz:

Digitale werkelijkheid

Ik zit al jaren in een chatgroep met mensen die ik alleen virtueel ken. In die chat heet ik Peppie. De anderen hebben bijnamen als Kruitje, Poekie, Kratje en Balpen, om er maar een paar te noemen.

De onderwerpen in deze WhatsApp-groep zijn heel divers: humor, serieuze zaken en barpraat. In de virtuele bar schrijf je wat je zo op een dag meemaakt. „Ik ben zenuwachtig.” „Ik ga zo koken.” „Ik heb vervelende schoonfamilie op bezoek.” „Ik ben boos.” Meestal zijn het alledaagse ervaringen.

Vandaag schreef ik over iets wat me overkwam in een supermarkt, tweehonderd kilometer van huis.
„Hallo! Vandaag wat meegemaakt, je gelooft het niet. In de supermarkt duwde een dame mij gewoon met haar karretje aan de kant en keek me daarna ook nog verwijtend aan. Echt een bitch. Ze had een belachelijk blauw hoedje op. En voor ik het wist, noemde ik haar een k.twijf. ‘Onbeschofte vlegel’, riep ze nog en de andere klanten vielen haar bij. Ik heb het maar laten gaan en ben weggegaan. Niet te geloven, wat een middag.”

Een van mijn vaste chatvriendinnen is Nietje. Met haar heb ik altijd de meeste lol. We kennen elkaar al zeker drie jaar. Het toeval wil dat ik uitgerekend vandaag haar bericht had gemist:

„Ik had net dat blauwe hoedje gekocht waar ik het eerder over had. Daarna ging ik boodschappen doen. Je gelooft niet wat ik daar heb meegemaakt. Daar stond een type die gewoon niet aan de kant wilde. Echt een brutale vlegel. En onbeschoft! Hij noemde me een k.twijf, echt waar! Terwijl ik gewoon met mijn karretje langs wilde. Wat lopen er toch agressieve eikels rond. Ik ben blij dat deze chat bestaat. Als de wereld eruitzag zoals hier, zou het leven een stuk leuker zijn.”

Deze column staat ook op metronieuws.nl

« Oudere berichten Recent Entries »