Category Archives: Varia

Schrijfster op bezoek

Gisteravond was ik aanwezig bij de literatuurcursus ‘Conversatieniveau B1’ aan de Berlijnse Volksuniversiteit in stadsdeel Schöneberg. In een goed gevuld klaslokaal met enthousiaste cursisten kondigt docente Esther Bouma de Nederlandse schrijfster Marjolijn Uitzinger aan, die als ‘kers op de taart’ deze laatste avond van de literatuurcursus luister zou bijzetten.

De deelnemers aan de cursus hadden ruimschoots tijd Uitzingers voor de Gouden Strop genomineerde boek De huisgenoot te lezen, want de Nederlandse journalist en voormalig radio- en televisiepresentator zou hier eigenlijk in maart al te gast zijn. Een griep gooide roet in het eten. Esther Bouma introduceert de schrijfster van inmiddels alweer drie misdaadromans als een persoon die in Nederland o.a. vanwege haar stem bij het radioprogramma Avro Radio 1 op de middag bekend is geworden. Ze was daarnaast ook regelmatig te beluisteren bij Met het Oog op Morgen, het Radio1-Journaal en In de Rooie Haan, de voorloper van Spijkers met koppen. Te zien was ze o.a. in het televisieprogramma Haagse Bluf.

VHS BerlinNa deze introductie komt De huisgenoot aan de beurt. Na Een fatale primeur en Citytrip is het de eerste keer dat de schrijfster een Duitse persoon als protagonist opvoert. Ter illustratie hebben de cursisten een blad tekst voor zich liggen met de titel ‘Bananenschil‘. Dit is een door Irene Start geschreven boekbespreking over De Huisgenoot, die in december 2014 in Elsevier verscheen. Twee zinnen uit deze recensie maken duidelijk waarom het boek een kans maakt op de Gouden Strop, de prijs die bij de beste Nederlandstalige misdaadroman behoort: “Uitzinger debuteerde in 2012 als thrillerschrijfster en opereerde tot voor kort in de schaduw van collega’s als Esther Verhoef, Saskia Noort en Tomas Ross. Maar nu lijkt ze klaar voor een doorbraak bij het grote publiek – De huisgenoot is daar toegankelijk en intrigerend genoeg voor.”

VHS BerlinEsther Bouma vertelt vervolgens dat in Nederland de Maand van het Spannende Boek net zo iets is als de bekende Boekenweek en dat de Gouden Strop jaarlijks in mei wordt uitgereikt, voorafgaand aan de Maand van het Spannende Boek. Daarnaast legt  Marjolijn Uitzinger uit dat de longlist al is gepubliceerd en zij één van de drie vrouwelijke kanshebbers is. De lijst bestaat uit vijf Vlaamse en zeven Nederlandse schrijvers. Eind april verschijnt de shortlist en op 28 mei wordt de  uiteindelijke winnaar van de Gouden Strop 2015 bekendgemaakt.

Vanavond staat het genomineerde boek centraal en daarom leest Marjolijn Uitzinger de eerste twee pagina’s van De huisgenoot voor. Vervolgens legt ze uit waarom deze introductie voor vaart in het verhaal zorgt. De lezer krijgt in een kort tijdsbestek veel informatie; een fietser wordt aangereden, de bestuurder van de auto heet Mirco, de hoofdpersoon is bijrijder en raakt in paniek, de fietser is naar alle waarschijnlijkheid dood en Mirco wordt door de ik-persoon gedwongen snel naar zijn huis aan de Steinplatz te rijden. Na deze introductie volgt Gelukkig Nieuwjaar, het eerste hoofdstuk van de drie grote hoofdstukken (Gelukkig Nieuwsjaar/Vrolijk Pasen/Prettige Pinksteren) waaruit het boek is opgebouwd.

VHS BerlinMarjolijn Uitzinger doet deze avond ook uit de doeken hoe ze bij het schrijven te werk gaat. Allereerst bevestigt ze het cliché dat schrijven 90% transpiratie en 10% inspiratie is. Ze werkt in de regel overdag, van negen tot twee, en schrijft dan zo’n 800 tot 900 woorden. Om de chronologie van het verhaal niet uit het oog te verliezen werkt ze die helemaal uit en hangt het tijdsverloop vervolgens aan de wand. Ze vertelt ook dat ze, net zoals bijvoorbeeld Stephen King, niet weet hoe het verhaal afloopt.

De avond is interessant, omdat er ook een discussie plaatsvindt over de algemene interesse in de politiek en het lezen van boeken in Nederland en Duitsland. In Nederland is bijvoorbeeld sprake van een flinke terugloop van de boekverkoop, terwijl in een stad als Berlijn het aanbod van boekwinkels niet lijkt af te nemen. Er wordt ook gesproken over de plagiaatsaffaire Guttenberg, die hem de bijnaam ‘Zu Googleberg’ opleverde, en die volgens Marjolijn Uitzinger in Nederland nauwelijks denkbaar is, omdat in Duitsland het dragen van een titel een veel belangrijkere rol speelt. En zo komen diverse oude en actuele nieuwsfeiten uit zowel de Nederlandse als de Duitse media aan de orde. Dat zorgt voor een levendige laatste les van deze cursus, die wordt bijgewoond door een grote groep enthousiaste deelnemers met een warm hart voor de Nederlandse taal en cultuur.

Website Marjolijn Uitzinger: www.marjolijnuitzinger.com

Amsterdam weert zich net als Berlijn tegen bierfietsen

shutterstock_174713219Veel Amsterdammers zijn de ‘rijdende cafés’ beu. Dat las ik vandaag in het Parool. De ‘Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad’ kreeg in twee dagen tijd al 1800 reacties. Ook in Berlijn zijn deze rijdende cafés actief. Hier worden ze Bier-Bikes’ genoemd. Net als de Amsterdammer zijn er ook veel Berlijners die zich irriteren zich aan deze fietsende cafés. Twee jaar geleden greep de Berlijnse regering in zoals hier in de Berliner Zeitung van december 2013 te lezen valt.

De Duitse hoofdstad verheugt zich weliswaar op toeristen, maar zowel de Berlijnse regering als het stadsdeel Mitte vonden het twee jaar geleden onmogelijk dat meestal dronken mannen op bierfietsen brullend over de boulevard Unter den Linden reden en bij Brandenburger Tor hun rondjes draaien. Destijds greep CDU-wethouder Carsten Spallek direct in om de bierfietsen uit de historische binnenstad en de regeringswijk te weren.

De bierfietsen werden niet verboden, dat bleek juridisch niet mogelijk, maar ze moesten zich wel aan de nieuwe regels houden. Dat betekende dat de tochtjes per bierfiets door de binnenstad tot het verleden behoorden. Er gold, en geldt nog steeds, een verbod voor de grote hoofdwegen rondom Alexanderplatz, het historische centrum met Unter den Linden, Friedrichstraße, Gendarmemarkt, Leipziger Straße/Potsdamer Platz, de regeringswijk en het gebied rondom Brandenburger Tor. “We willen invloed op de verschijningsvorm van de stad uitoefenen”, zei Spallek. Hij gelooft dat hierdoor het stadsbeeld positief verandert.

Waarom we graag kind willen blijven

why‘Iedereen opgelet. Jaap, niet met je liniaal spelen. Ingrid! Wil je ophouden met kletsen?! Zo is het goed. Vandaag ga ik het hebben over de vraag waarom we als mensen niet kunnen vliegen als een vlinder. Chris, wat denk jij?’
‘Ik weet het niet juf.’
‘Karin?’
‘Ik weet het niet juf.’

Bovenstaande situatie in klas 3 van de basisschool sluit aan op de volgende krantenkoppen; Waarom we de UvA bezetten (Volkskrant), waarom worden we zo vrolijk van de lente (Telegraaf), waarom bleef de cockpit dicht (NRC), waarom documentaires ineens in opkomst zijn (De Correspondent), Waarom Pasen ook waardevol is voor seculier Nederland (Volkskrant), waarom krijg ik heimwee naar de slavinken van mijn man (Trouw), waarom het afstuderen van mijn dochter bijzonder is (Telegraaf), waarom je in alle straten dezelfde winkels ziet (NRC), waarom je beter geluk dan rendement kunt meten (De Correspondent).

De genoemde krantenkoppen verschenen in de afgelopen maand. Ik kan er alinea’s mee vullen, maar eentje lijkt me meer dan genoeg om duidelijk te maken dat hier sprake is van een trend in de krantenkoppen van de Nederlandse media. Een trend die mij doet denken aan klas 3 van de basisschool en de juf die haar leerlingen een paar vragen stelt. Deze juf begint haar vraag ook vaak met ‘waarom’, omdat dit woordje duidelijkheid verschaft. Immers, de leerlingen verwachten na een ‘waarom-vraag’ een ‘daarom-antwoord’. Tegen deze methode is weinig in te brengen, want leerlingen bezoeken de school om kennis te vergaren en de waarom-daarom methode past goed bij de nog jonge kinderen.

Het antwoord op een waarom-vraag uit een krant kan bestaan uit een kort bericht, maar kan net zo goed meerdere pagina’s beslaan. Sommige auteurs geven voorbeelden, laten specialisten aan het woord, citeren uit andere media, etc., etc. Uiteindelijk zal ieder waarom-artikel, van welke omvang dan ook, eindigen met het ongeschreven laatste woord ‘daarom’. Immers, wie lezers lokt met ‘waarom’, moet natuurlijk wel een ‘daarom’ in petto hebben. Dat deze vorm van journalistiek riekt naar betweterigheid, dat moge duidelijk zijn.

Of is de waarom-vraag in de titel bedoeld om meer kliks te vergaren? Dat is ook goed mogelijk, want het vergaren van kliks is in het huidige mediatijdperk een heel normale, maatschappelijk geaccepteerde  bezigheid. In de vorige eeuw reisden advertentieverkopers kris-kras door het land, vandaag de dag zoeken uitgevers van kranten en tijdschriften zelf naar mogelijkheden om kliks c.q. geld binnen te halen. Natuurlijk zijn de kliks op de vaak irritante advertentiebanner, die ook nog eens een deel van het artikel bedekt, voor de krant erg waardevol. Daarnaast schijnen ook veel duimpjes onder de bijdragen indirect geld in het laatje te brengen.

Gisteren voerde ik een eigen niet-representatief onderzoek uit met betrekking tot het waarom-artikel. Het resultaat was schokkend. Een man van 38, hoog opgeleid en politiek gezien links van het midden, confronteerde ik met de volgende krantenkop: ‘Waarom het kapitalisme is uitgediend en de natuur de oplossing is.’
‘Wat zou je als eerste doen als je dit leest’, vroeg ik.
‘Een duimpje, een like natuurlijk, meteen!’
‘En dan, wat doe je dan?’
‘Dan ga ik delen, flink delen! Op Facebook deel ik het stuk en ik twitter met een link naar het artikel.’
‘En dan?’
‘Dan kijk ik of de krant ook een twitteraccount heeft, zodat ik er nog een retweet achteraan kan sturen.’
‘Lees je het artikel ook?’, vroeg ik hem tenslotte.
Het was even stil in de kamer. Hij keek op zijn beeldscherm en zag net als ik dat er weer nieuws was. ‘Waarom de media suggereren de waarheid in pacht te hebben’, lazen we.
‘Of ik het lees’, herhaalde hij, terwijl zijn rechterwijsvinger alweer op de muis lag.
‘Ja’, antwoordde ik.
‘Hangt ervan af. Kijk, dit bericht over de media is natuurlijk ook super interessant. Dat moet ik eerst liken, delen en tweeten. Daarna zien we wel verder.’
‘En dat andere bericht, lees je dat nog, denk je?’
‘Dat andere bericht? Waar ging dat ook alweer over?’

Deze tekst verscheen ook op joop.nl

« Oudere berichten Recent Entries »