Category Archives: Varia

Wat was uw naam ook alweer?

vraag– Wat was uw naam ook alweer?
– Mijn naam is Gerbrand. Gerbrand Nijssen de Boer.
– Gerbrand met een D en dan Nijssen met een lange IJ?
– Ja, helemaal juist.
– Goed, Gerbrand. Eens kijken. Facebook?
– Nee.
– Twitter?
– Nee.
– Instagram misschien?
– Wie?
– Laat maar. Een blog?
– Blog?
– Mmm. Tja. Google bevestigt eigenlijk ook al wat ik vermoedde.
– Google?
– U weet toch wel wat Google is?
– Sorry.
– Google zegt “Geen resultaten gevonden voor “Gerbrand Nijssen de Boer”.”
– Oh. En nu?
– Dat betekent dat u nauwelijks bestaat. Eigenlijk bestaat u alleen omdat u het waarschijnlijk zelf denkt. Niemand in de wereld kent u.
– Nooit iets van gemerkt.
– Nee, dat zal wel. Helaas werken wij alleen met mensen die een gezicht hebben, begrijpt u.
– Een gezicht?
– Ja, de mensen moeten u kennen.
– Ik heb wel veel vrienden en kennissen, als u dat bedoelt.
– Mmmm. Vind ik die op Facebook?
– Uh…nee.
– Twitter?
– Nee.
– Instagram, oh nee, blog. Bloggen ze?
– Ze blokken, schrijven, werken, ze doen wel allemaal iets.
– Ik bedoel, hebben ze een blog?
– Nee.
– Dat betekent dat al uw vrienden en kennissen alleen bestaan omdat u het waarschijnlijk zelf denkt. Voor de rest kent niemand in de wereld al die mensen.
– Nooit iets van gemerkt.
– Nee, dat zal wel.

Tijd voor een nieuwe wereld

Foto: Wikipedia (aewolf uit Denver)

Foto: Wikipedia (aewolf uit Denver)

Edward Snowden, de Amerikaan die de moed had om „ons“ te vertellen welke mogelijkheden de CIA heeft om iedereen wereldwijd af te luisteren, is iemand die in mijn ogen het huidige tijdperk representeert. De man belandde in de wereld van de CIA en hij vond het zijn taak om melding te maken van de afluistermethoden die eerder passen bij het regime in de voormalige DDR, een regime waar Amerika zo tegen was, dan bij het “vrije Amerika”. Het doet me denken aan mijn verhaal over Zalando, waarin ik ook in een situatie belandde die het daglicht niet kon verdragen. Ik zag het als mijn taak om die situatie te belichten, net als Snowden het als zijn taak zag om zijn ervaring te belichten. Natuurlijk gaat het bij de CIA niet over schoenen inpakken, maar als het gaat om het belichten van duistere praktijken, dan voel ik zeker wel verwantschap met Snowden.

Eerder op dit blog schreef ik al dat ik het gevoel heb dat we in een tijdperk leven waarin maskers afvallen. De ware gezichten van duistere politici en staatshoofden komen aan het licht. Dat begon met de Arabische Lente. Mensen willen elkaar gewoon weer eerlijk in de ogen kunnen aankijken en er met z’n allen een mooi leven van maken. Op de Duitse televisie huilen de slachtoffers van de watersnoodramp niet, omdat al hun meubels kapot zijn, ze huilen omdat ze door de mensen in hun omgeving zo geweldig ondersteund worden. Ik heb enkele reportages gezien waarin de slachtoffers  hun dankbaarheid alleen nog maar in tranen konden uitdrukken. Ondanks de ellende is dat hartverwarmend om te zien.

Vrijwel iedereen weet dat het onzin was dat in 2012 de wereld zou vergaan. Volgens een groep Maya-indianen zouden we een nieuw tijdperk betreden. In esoterische kringen wordt het een tijdperk van “licht en liefde “ genoemd. Oké, ik geef toe dat ik niet iemand ben die de straat oploopt en overal verkondigt dat het om licht en liefde gaat. Dat hoeft ook niet, want als het er werkelijk omgaat, waarom zou ik dat dan moeten verkondigen? Iedereen ziet het, het hoeft niet verkondigd te worden. Mensen worden eerlijker, rechtvaardiger, hebben geen zin meer om elkaar voor de gek te houden. Mensen zijn oorlogen zat. We voeren anno 2013 nota bene nog godsdienstoorlogen, waarbij mensen elkaar afmaken omdat ze in een andere god geloven. Dat is toch ongelooflijk.

Het gevoel dat de wereld ieder moment kan vergaan is in mijn ogen een positief gevoel. Mensen worden openhartiger. Er is niets meer te verliezen. We beschikken immers over voldoende staten met kernwapens om de wereld in één klap kapot te maken. Er hoeft maar een gek te beginnen en dan is het voorbij. Ook de natuurrampen lijken toe te nemen. Dus meer dan ooit geldt het bekende “Carpe diem”. Dat moet Edward Snowden ook gedacht hebben. Ik ben ervan overtuigd dat er de komende periode meer en meer mensen hun mond opendoen over wantoestanden in de wereld, over toestanden die niet bijdragen aan een vreedzame samenleving maar die een destructief karakter hebben, die gebaseerd zijn op macht en op het in angst verzetten van mensen. Ik hoop nog mee te maken dat politieke systemen in de Westerse wereld hun laatste sprankje geloofwaardigheid verliezen en in elkaar zakken, om plaats te maken voor een nieuwe wereld.

Afscheid en waardering

bookBoegbeeld
Hoewel de watersnoodramp vandaag natuurlijk alle aandacht in de Duitse media opeist, is het vandaag ook de dag waarop de Duitse schrijver Walter Jens het leven liet. Hij werd 90 jaar. De Nederlandse media kopiëren een persbericht, waarin staat dat de Duitse schrijver door bondskanselier Angela Merkel “een van de ‘belangwekkende intellectuelen’ van de Bondsrepubliek” werd genoemd. Het persbericht vermeldt ook dat Jens de bekendste hoogleraar retorica in Duitsland was.

Tot slot maakt het persbericht er melding van dat hij, samen met zijn vrouw Inge, één van de boegbeelden was van de vredesbeweging in Duitsland. In 1984 deed hij mee aan een blokkade van een van de bekendste opslagplaatsen van Amerikaanse atoombommen in West-Duitsland. In het persbericht stond niet dat Walter Jens sinds 1950 tot de beroemde Duitse literaire groep “Gruppe 47” behoorde.

Thüringse literatuurprijs
Aangezien ik momenteel enkele dagen in het prachtige Thüringen verblijf, kan ik het niet onvermeld laten dat de Thüringer Literaturpreis 2013 naar de in Berlijn wonende dichteres en prozaschrijfster Kathrin Schmidt gaat. Aan de prijs, die om de twee jaar wordt uitgereikt, is een geldbedrag van € 12.000 verbonden.

Volgens het ministerie van cultuur van de deelstaat (of Freistaat, wat u wil) Thüringen liggen langer dan dertig jaar literaire arbeid aan de prijs ten grondslag. “Ze is één van de belangrijkste en origineelste literaire stemmen van haar generatie”, aldus de Thüringse cultuurminister Christoph Matschie (SPD) gisteren in Erfurt. “Met haar fantasie, haar vreugde aan woordspelen en een krachtige, zinnenprikkelende taal heeft ze haar literatuur een hoge artistieke waarde toegekend.”

Haar roman “Die Gunnar-Lennefsen-Expedition (1998)” verscheen ook in het Nederlands onder de titel “De Gunnar Lennefsen-expeditie”.

Wikipedia:
Walter Jens
Kathrin Schmidt

« Oudere berichten Recent Entries »