De politiek heeft zijn langste tijd gehad

shutterstock_184498334Het is achteraf altijd eenvoudiger vast te stellen hoe een samenleving zich naar een ander soort samenleving ontwikkelde. Het is niet zo gemakkelijk vast te stellen dat we altijd, iedere dag, op een nieuw tijdperk afstormen, of we nu willen of niet. Het lastige is dat de verandering niet plotsklaps plaatsvindt, zoals de bekende donderslag bij heldere hemel. Dat er momenteel een verandering gaande is, daar lijken veel mensen het wel over eens te zijn.

Eind jaren ’90 verheugde ik me op het eerste paarse kabinet, enkel en alleen vanwege het feit dat links (PvdA) en rechts (VVD) een samenwerking aangingen. Al snel bleek dat de samenwerking geveinsd was, omdat beide partijen aan de macht wilden zijn. Vandaag de dag zie je hetzelfde gebeuren. Neem je het woord samenwerken serieus, dan werk je met elkaar, met vereende krachten en gemeenschappelijk aan eenzelfde taak, aldus de letterlijke betekenis. De politieke partijen lijken ook eenzelfde taak te hebben, namelijk machtsbehoud. Dat stond echter niet als prioriteit in het verkiezingsprogramma en ik vraag me af, waarom we met lede ogen moeten aanzien hoe dit absurde politieke circus telkens weer wordt opgevoerd, terwijl de wereld her en der flink in brand staat.

Ik vraag me dit af, omdat de leden van de linkse partijen en de leden van de rechtse partijen hun standpunten als dé oplossing voor een goed, gezond functionerende samenleving beschouwen. Vaak zijn het aloude linkse (grotere rol overheid in maatschappelijk leven) en rechtse (beperkte rol overheid in maatschappelijk leven) standpunten die een gezonde samenwerking onmogelijk maken.

Ik pleit voor een regering, gekozen op basis van deskundigheid

Ik pleit voor een regering, gekozen op basis van deskundigheid. Deskundigen en specialisten zijn het ook niet altijd met elkaar eens, maar door hun gedegen vakkennis kunnen ze oplossingen voordragen waar politici waarschijnlijk nooit bij stil hebben gestaan, omdat het niet bij de gedachte van de achterban past. Dat is nu nog essentieel bij het nemen van een politiek besluit. Daarnaast speelt de kans op machtsverlies een grote rol en dat zou niet zo mogen zijn. Laat het volk de beste deskundigen, de beste vakmensen kiezen die niet geïnteresseerd zijn in politieke macht, maar in een gezondere samenleving, wereldwijd. Laat de allerbeste mensen van elk vakgebied met elkaar van gedachte wisselen. Een neutrale persoon, een soort scheidsrechter, is in mijn visie de woordvoerder van Nederland. Hij of zij vertegenwoordigt de standpunten van de diverse vakgebieden, die nu nog ministeries worden genoemd.Het klinkt simpel, maar waarom zou eenvoud niet kunnen werken?

Kernpunt is dat het huidige politieke stelsel zo snel mogelijk verdwijnt. Links en rechts, dat zijn handige begrippen in het verkeer om ongelukken te voorkomen. Alfa en bèta zijn bijzonder vruchtbaar als ze elkaar aanvullen en ondersteunen. In de politiek dienen links en rechts plaats te maken voor gezond verstand en vakkennis, want daarmee kom je verder dan het krampachtig proberen een linkse of rechtse meerderheid te behouden.  Daarmee is een verandering mogelijk, een verandering waar iedereen de mond van vol heeft, maar waarbij de bereidheid risico te nemen of moed te tonen, bijvoorbeeld door het beroep van de traditionele politicus op te heffen, vaak volledig ontbreekt.

Als het huidige politieke stelsel eenmaal tot het verleden behoort, zullen ook de media een andere rol vervullen dan voorheen. Ze vliegen elkaar niet meer traditioneel getrouw in de haren, maar zijn bereid op mondiaal niveau te ageren, naar oplossingen te zoeken voor iedereen die op deze planeet leeft, door mondiaal samen te werken en grenzen en traditionele regeringsleiders te trotseren. Internet is hiervoor een ideaal hulpmiddel, dat nog veel beter ingezet kan worden dan tot nu toe.

UPDATE 9 maart 2020
Vijf jaar geleden schreef ik bovenstaand stukje. Nu is het tijd om daadwerkelijk een organisatie op poten te zetten die geen politiek bedrijft, maar wel de functies van ministeries zou kunnen overnemen. Daarom ga ik me dit jaar bezighouden met het samenstellen van een oproep om personen bij elkaar te krijgen die ervaring hebben met het op poten zetten van organisaties én wetenschappers/vakmensen die bereid zijn mee te werken deze organisatie op te bouwen.

Later meer, eerst moeten we zonder deze organisatie alles op alles te zetten om met zo min mogelijk verlies, op wat voor gebied dan ook, de huidige corona-pandemie het hoofd te bieden.

Europa zonder politieke partijen

Wederom was vanavond de U-Bahn deels afgesloten vanwege een politie-inzet. De U-7 reed niet verder dan de Berliner Strasse. Dat kwam dit keer goed uit, omdat ik daar wilde overstappen op de U-9 richting Spichernstrasse, op weg naar de maandelijkse stamtafel van de Duitse bond van vertalers. Het was de tweede keer dat ik een dergelijke avond bezocht en wederom was het een leuke en interessante avond waar iedereen al snel met elkaar in gesprek raakte. De één dronk wijn, de ander koffie, weer een ander probeerde de menukaart uit en ik hield het bij een snack met bier. Kortom, alles mag, niets moet. Vanavond sprak ik met een Russin die voor een grote uitgeverij in Moskou een roman van Charlotte Link naar het Russisch had vertaald, ik sprak met een vrouw uit China, een dame uit New York, mensen uit Engeland, Frankrijk, etc. De avond was gevuld met een heerlijk internationaal gezelschap.

Ik raakte in gesprek met een door de wol geverfde Engelse filosoof, die in Engelse en Amerikaanse filosofische magazines interessante essays heeft geschreven over business, politiek en  liefde. Een interessant trio. We spraken over de politiek, de macht, de crisis in Europa en over oplossingen. Ik vertelde hem dat ik het helemaal had gehad met de politiek en de politici vandaag dag. Hij was het met me eens dat momenteel veel mensen, vooral verstandige en capabele mensen, onverschillig dreigen te raken en dat daardoor veel ruimte ontstaat voor populistische partijen. Volgens mij zaten we redelijk op één lijn, als je dat na zo’n kort gesprek kunt zeggen. Na afloop, op weg naar de U-Bahn, vertelde hij me over zijn oplossing waarbij we in Europa zonder politieke partijen kunnen leven. “En het is zo simpel en eenvoudig”, legde hij me uit. Zijn blog is momenteel in het Engels en deels in het Duits beschikbaar. Hij roept de mensen in Europa op om zich weer voor politiek en verkiezingen te interesseren, alleen dan anders. Ik bood hem aan dat ik hem hierbij behulpzaam wilde zijn, maar dat ik natuurlijk wel eerst grondig zijn visie wil lezen.

Hij schrijft op zijn blog dat we geen politieke partijen meer nodig hebben. Je stemt op mensen die overtuigen met hun kwaliteiten en bekwaamheden. Partij-apparaten zijn overbodig. Je stemt op mensen die je capabel acht en voor die mensen maak je reclame op de social media. Daarna volgt nog meer uitleg. Ik moet alles nog uitgebreid lezen maar mijn interesse is in ieder geval gewekt.