Author Archives: AvG

Barfly van Charles Bukowski

Charles Bukowski (Foto: Wikipedia)

Charles Bukowski (Foto: Wikipedia)

Charles Bukowski (Duitsland, 1920 – Los Angeles, 1994) groeide op in Los Angeles. In zijn werk liggen inhoud en vorm op één lijn; vaak schokkende gebeurtenissen in evenzo schokkend taalgebruik. Dat geldt voor de omstreden verhalenbundel Verhalen van alledaagse waanzin en eveneens voor zijn bundel Warmwatermuziek.

Het verhaal voor de film Barfly is geschreven door Bukowski zelf. De hoofdpersoon, Henry Chinaski, stamt uit zijn roman Duvelstoejager (oorspr. Factotum). Met Barfly waagde Bukowski zich voor het eerst in zijn leven aan het schrijven van een film. Hierbij wijkt hij niet af van zijn thematiek. Zijn verhalen spelen zich dikwijls af aan de zogenaamde zelfkant van de maatschappij waar het straatbeeld wordt bepaald door hoeren, pooiers, armoedzaaiers, misdadigers en mislukte, aan de drank verslaafde schrijvers. Ook Barfly speelt zich in een dergelijk milieu af.

Protagonist Henry Chinaski wordt op fenomenale wijze vertolkt door de Amerikaanse acteur Micky Rourke. Chinaski is geen doorsnee zuiplap. Hij is weliswaar regelmatig te vinden in zijn stamkroeg in Los Angeles, maar er zijn weinig drinkers die gedichten schrijven en filosofische bespiegelingen spuien.

In het begin van de film zien we Henry Chinaski in gevecht met Eddie, de macho barman, gespeeld door Frank Stallone (inderdaad de broer van). Het is een ‘eerlijk gevecht’ waarin alleen de vuisten worden gebruikt. Verderop in de film blijkt dat Chinaski regelmatig met Eddie vecht. De vaste klanten van deze kroeg sluiten telkens weddenschappen op de afloop af.

Na de knokpartij zien we dat een geheimzinnige man op het kleine, rommelige kamertje van Henry Chinaski rondloopt. Dit heerschap, een ingehuurde detective van uitgeefster Tully Sorenson, neemt foto’s van Henry’s aantekeningen. Na die scene ontmoet Henry een vrouw die zijn levensvisie deelt. Deze vrouw heet Wanda en wordt schitterend neergezet door niemand minder dan Faye Dunaway. Wanda is tussen de veertig en vijftig jaar oud en drinkt nog meer dan Henry, die echter drinkt, omdat er volgens hem verder niets te doen is. Wanda drinkt, omdat drinken het enige is wat er voor haar te doen is. Ooit was ze mooi om te zien maar haar gezicht heeft door het drinken duidelijk zijn sporen achtergelaten. Ze draagt ouderwetse kleren die al jaren uit de mode zijn. Wanda probeert zich stijlvol voort te bewegen, ook als ze behoorlijk dronken is.

De ontmoeting met Wanda is bijna letterlijk overgenomen uit de roman Duvelstoejager (Factotum). Wilbur, de man die Wanda van veel geld voor drank voorziet, wordt in de film alleen even genoemd. In het boek komt Wilbur echter uitgebreid aan bod. Bukowski gebruikte dus slechts delen uit zijn boeken bij het schrijven van deze film.

In Barfly komt Henry Chinaski in contact met de uitgeefster Tully Sorenson, een aantrekkelijke vrouw van achter in de twintig, geleerd, netjes, warm, nerveus, verdrietig en aardig tegelijk. Ze heeft de neiging meer vreugde uit te stralen dan ze werkelijk heeft. Tully is ongelukkig in relaties maar blijft volharden in het zoeken naar een ander. Via de detective die eerder in Henry’s kamer speurde komt ze met Henry Chinaski in contact. Haar tijdschrift wil graag enkele verhalen van hem uitgeven. Ze overhandigt hem persoonlijk een cheque. Als Chinaski bij haar op bezoek is, ze heeft hem meegenomen naar haar grote villa, komt ze wederom bedrogen uit.

“You know, in the guesthouse you could write in peace”, vertelt ze. Nobody who can write worth a damn ever writes in peace”, luidt het antwoord van Henry Chinaski. It’s a cage with golden bars.”

Uiteindelijk belandt Henry Chinaski weer bij Wanda en in zijn stamkroeg. Immers, als hij bij Tully Sorenson zou intrekken, dan zou hij zijn leven als kroegloper moeten opgeven, waardoor zijn bron van inspiratie snel opdroogt. Aan het eind van de film loopt hij Tully nog één keer tegen het lijf. Hij zit samen met Wanda in zijn stamcafé. De twee drinken er lekker op los van het geld dat Chinaski van de uitgeefster heeft gekregen. Tully Sorensen betreedt de kroeg en Wanda herkent het luchtje dat ze eerder bij Henry rook. Ze weet dat dit de vrouw is die met Henry samen was. De twee vrouwen vliegen elkaar vervolgens in de haren. Uiteindelijk verlaat Tully Sorenson de kroeg. Ze heeft dan toch door dat het nooit iets kan worden tussen haar en de schrijver Henry Chinaski.

Barfly is een echt Bukowski film. De schrijver was dan ook nauw betrokken bij de opnamen. Kortom, wie Bukowski’s verhalen graag leest zal zich bij deze film kostelijk vermaken.

Bekijk de complete film op Vimeo

Ontgoocheld

agbOntgoocheld. Het woord kom je niet zo vaak meer tegen. Jammer, want ik vind het veel beter klinken dan bijvoorbeeld teleurgesteld of gedesillusioneerd. Het woord ontgoocheld heeft iets ontwapenends. Is iemand teleurgesteld en gedesillusioneerd, dat kijkt hij of zij vaak sip of zuur. Als ik ontgoocheld ben, dan kijk ik vaak verbijsterd en kan ik in negen van de tien gevallen ook hartelijk lachen. Niet cynisch of zuur, maar opgelucht. Zoals vandaag in de bibliotheek. Ik volg de aanwijzing van de sms, waarin staat dat mijn bestelde boek klaarligt om afgehaald te worden. Een perfect systeem. Ik geef de bibliotheekmedewerker mijn pasje.

“092”, mompelt hij en verdwijnt tussen de boekenkasten. 092 is mijn persoonlijke afhaalnummer bij de bibliotheek.
“Het boek is er nog niet”, vertelt hij me.
Ik weet meteen, hier klopt iets niet. Na een sms-je is het boek altijd aanwezig.
“Een half uur geleden kwam op mijn telefoon een sms van de bibliotheek binnen met de mededeling dat mijn boek hier bereid ligt om opgehaald te worden.”
Zo, die staat.
“Het boek is wel al in de bibliotheek maar nog niet in de kast. Dan moet u even wachten.”
“Even wachten?”, vraag ik.
“Een half uur of een uur”.
Ik merk dat deze in mijn ogen nieuwe, nog niet goed ingewerkte medewerker gewoon een gooi naar de wachttijd doet.
“Komt u morgen maar terug”, zegt opeens een kordate, kleine dikke vrouw, die de hele tijd naast de man gestaan moet hebben. Haar gezicht staat mij niet aan maar daar kan zij natuurlijk niets aan doen.
“Ik heb een sms gekregen waarin staat dat ik mijn boek kan ophalen”, herhaal ik.
“Als uw zo’n sms krijgt, dan moet u altijd een dag later komen,” vertelt de bitse vrouw op een toon alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat je een dag later komt als er staat dat je het boek vandaag kunt ophalen.
Ik kijk snel even achterom, want ik heb het gevoel dat nu spontaan mijn broek naar beneden zakt en dat is nogal gênant in een openbare bibliotheek. Gelukkig zit de broek nog om mijn middel.
De nieuwe medewerker knikt nog eens bevestigend, alsof het inderdaad logisch is dat je een dag later moet komen.
“Het zou zinvol zijn om de sms pas te versturen als het boek er ook echt ligt”, vertel ik nog, terwijl ik weet dat ik mijn bestelde boek vandaag niet meer in handen krijg.
“Dat is de techniek. Daar kunnen wij niets aan doen. Dat is gewoon zo.”
“Nou, zeg ik, dan nog een prettige dag.”

Ik weet dat het volstrekt zinloos is om het met de techniek aan te leggen. De techniek wint altijd. Dit voorval deed me denken aan Apeldoorn, waar ik me in een soortgelijke situatie bevond en ook met de techniek in de clinch lag. Ik zat in mijn auto voor de slagboom van een parkeerplaats en wilde wegrijden. Toen..ach…waarom niet een link naar dat stukje, dan kan ik hier de tekst alvast afsluiten. Veel plezier met lezen.

« Oudere berichten Recent Entries »