Category Archives: Varia

Niet op zaterdagochtend

Posted on by Plaats een reactie

Knaag, knaag, knaag. Daar is het weer. Vanochtend trok ik vol verwachting de gordijnen van mijn slaapkamer open en genoot van de witte wereld. De afgelopen nacht had weer aardig wat sneeuw gebracht. Wat een genot om dat op een zaterdagochtend te aanschouwen. Als ik een uurtje later gedoucht en ontbeten heb, geniet ik verder van dit heerlijke zaterdagochtendgevoel. Daarbij hoort ook het uitgebreid lezen van de zaterdagkrant in combinatie met een kop sterke koffie. Helaas lukt het me niet om op alle zaterdagen zo uitgebreid te genieten maar vandaag was dé perfecte zaterdag. Als eerste lees ik de column van mijn favoriete schrijver. Ooit schreef hij op de voorpagina van de ochtendkrant, maar nu is het altijd weer zoeken naar het juiste katern. Ik lees de eerste woorden van zijn column, neem een eerste slok koffie en voel de heerlijke stralen van de warme winterzon. Jezus, wat kan een zaterdagochtend mooi zijn. Maar, jawel, daar doemt dan eindelijk het bekende voegwoord op. Er is plotseling iets dat knaagt. Het is een vreemd, schurend geluid. Alsof iemand een tuin met kiezelstenen aanharkt. Aangezien ik in mijn straat nog nooit een tuin met kiezelstenen heb gezien, moet het iets anders zijn. Ik neem het geluid in me op en kijk naar buiten. Daar staat de overbuurman, leunend op zijn sneeuwschuiver. Wat een rare muts heeft die man eigenlijk op. Maar goed, hij veegt zijn stoepje schoon en mijn geweten knaagt. Een straatgenoot vervult zijn burgerplicht en ik kan niet meer genieten van mijn heerlijke zaterdagochtend. Zodra het eerste sneeuwvlokje valt rent die gekke buurman al naar de schuur om de sneeuwschuiver te halen. Aansteller. Het is nota bene zaterdagochtend. Dan geniet je met een kop koffie en de krant van de sneeuwpracht op straat. De buurman wijst naar de stoep voor mijn deur en zwaait daarna lachend doch sommerend met zijn wijsvinger. Ik hoor hem zeggen “jongeman, denk je wel aan je stoepje.”  Ik lach terug, steek mijn duim op en hoor mezelf zeggen “zeker buurman, maar niet op zaterdagochtend. Gek.”

Zomeravond

Posted on by Plaats een reactie

zomeravondA- Een echte zomeravond, hè?
B- Ja, lekker warm, biertje erbij, hééérlijk.
A- Zal ik er dan nog één voor je halen, schat?
B- Hééérlijk
A- IK dacht dat ik net wat voelde.
B- Wat dan?
A- Nou, een druppel. Voel maar.
B- Kan niet. Het blijft vanavond droog.
A- En die lucht dan? Kijk, het wordt ook al benauwder.
B- Hypnose. Het is heerlijk weer, kijk maar in de krant.
A- Oh ja, je hebt gelijk. Ik dacht echt dat ik iets voelde.  Stom hè?
B- Ach, heb ik ook wel eens.
A- Hee, nu voelde ik toch echt iets.
B- Ja natuurlijk, het giet.
A- Kijk dan naar die stenen. Moet je zien!
B- Wel ja, de krant zegt zomaar wat. Nee, verbeelding.
A- Maar kijk dan naar die krant! Helemaal doorweekt!
B- Ach. Hier, zie je, ik kan nog gewoon de krant lezen.
A- Ik ben kletsnat. Het begint zelfs te onweren. Kom, snel naar binnen.
B- De kracht van de verbeelding.
A- Jezus, doe even normaal man. Je bent zeiknat en morgen  doodziek..
B- Heerlijke avond hè?
A- Toe nou. Kom nou binnen!
B- Zullen we dansen?
A- Wat?!
B- Allemaal verbeelding schat. De wereld van de verbeelding.
A- Je bent gek.
B- Naar binnen vluchten is vluchten voor de werkelijkheid. Kom, gaan we dansen.
A- Maar de buren. Die denken dat…
B- Gevlucht komen ze tot een erectie,  loerend, achter het raam dat bevestigend tikt.
A- Wááát?!
B- Kom nou maar.
A- Is het normaal dat ik denk tot m’n enkels in het water te staan?
B- Precies! Je voelt ’t alleen.
A- M’n schoenen soppen.
B- Mijne ook. Heerlijk hè? I’m sopping in the rain, I’m…
A- Hé, niet zo hard. De buren.
B- Waar?
A- Volgens mij achter dat kleine gordijn.
B- Maar de buren denken dat ’t regent.
A- Nou?
B- Het regent niet. De verbeelding is voelen en ik voel  de regen. Jij ook?
A- Ja, ik ook.
B- Oké. We are sopping in the rain.
A- We are sopping in the rain.
B- La la la la la la
A- La la la la ……

(Dit verhaal verscheen eerder in Mens & Gevoelens. Onafhankelijk tijdschrift zonder winstoogmerk. Spitser dan HP/DE TIJD, informatiever dan Vrij Nederland, toegankelijker dan de Groene Amsterdammer, veelzijdiger dan het legendarische Hollands Diep.)

Digitale werkelijkheid

Posted on by 2 reacties

internf’s Avonds surf ik geregeld naar een forum met mensen die ik al jaren ken, tenminste, virtueel. Op dit forum heet ik “Peppie’. Alle andere forummers hebben ook nicknames zoals  Kruitje, Poekie, Kratje en Balpen, om er maar een paar te noemen. De onderwerpen op het forum zijn heel divers.  Humor, serieuze zaken en barpraat. In de virtuele bar schrijf je wat je zo op een dag meemaakt.  Ik ben zenuwachtig, ik ga zo koken, ik heb vervelende schoonfamilie op bezoek  of ik ben boos. Meestal zijn het alledaagse ervaringen.

Vandaag schreef ik over mijn gebeurtenis in een supermarkt waar ik normaal nooit kom, tweehonderd kilometer bij mij vandaan. “Hallo ! Vandaag wat meegemaakt, je gelooft het niet. In de supermarkt duwde een dame mij gewoon met haar karretje aan de kant en keek me daarna ook nog verwijtend aan. Echt een bitch. Ze had een belachelijk  blauw hoedje op. En voor ik er erg in had noemde ik haar een kutwijf.  ‘Onbeschofte vlegel’, riep ze daarna nog en kreeg nota bene meteen bijval van alle klanten.  Ik heb het maar zo gelaten en ben weggegaan. Niet te geloven, wat een middag.’

Een van mijn vaste vriendinnen op het forum is Nietje. Met haar heb ik altijd de meeste lol. We kennen elkaar al zeker drie jaar. We lachen heel wat af op het forum.  Het toeval wil dat ik uitgerekend vandaag Nietjes bericht over het hoofd heb  gezien: “Ik had net dat blauwe hoedje gekocht waar ik het al eerder over had. Daarna wilde ik boodschappen doen. Je gelooft niet wat ik daar heb meegemaakt. Daar stond een type die gewoon niet aan de kant wilde. Echt een brutale vlegel. En onbeschoft! Hij noemde me een kutwijf, echt waar! Terwijl ik er gewoon met mijn karretje  langs wilde.  Wat lopen er toch agressieve eikels rond op de wereld. Ik  ben blij dat dit forum bestaat. Als de echte wereld er zo uitzag als hier op het forum, dan zou het leven een stuk leuker zijn.  ”

(Deze tekst verscheen eerder in dagblad De Pers)

« Oudere berichten Recent Entries »