Blog Allard van Gent

Wie kent niet die momenten van lyriek, als de warme zonnestralen je omarmen en het zuchtje wind je in de juiste stemming brengt? Het zijn de warme dagen dat je op straat, op het strand, langs het meer, in de tuinen, op zee en in de parken de mensen hoort luisteren, in gedachten, naar Lou Reed, naar “Just a perfect day”. De zomer is losgebarsten, de komkommertijd valt dit jaar vroeger dan weleer,vooral  hier. De zon brandt alle zorgen weg en schijnt met haar vrolijke stralen dwars door de ellende die achter ons ligt en doet haar verschroeien. Voorwaarts gaan we, via gezellige terrassen, vrolijke boottochtjes en verfrissende zwembaden. Voorwaarts fietsen en wandelen we door het prachtige Berlijn met zijn mooie meren, prachtige parken en mooie mensen. Als de zon schijnt, schijnt alles lichter, leuker en lolliger te zijn. Heren met sandalen en witte sokken zitten op een bankje en drinken koffie uit een thermoskan, net als vorig jaar en alle andere jaren. Op de parkeerplaats bij zee zoekt opa wanhopig een beschutte boom om zijn blaas te legen, oma houdt met de armen in haar zij de wacht. Kinderen jammeren om nog een ijsje, jongens fluiten naar  mooie meiden, een stoere jongen in een zwarte cabriolet schroeft het volume van zijn stereo-installatie nog eens flink op. De lucht ruikt naar zomer, naar zonnebrand, zweet en zware shag, naar barbecue en witte wijn, naar zwoele nachten bij fakkelfeesten en fucking goede festivals. Als het weer zo blijft, dan komt alles weer goed. Dan smelt de zon ons weer samen en kan ons niets gebeuren. Dan kunnen we de wereld weer aan, komkommertijd of niet. Laat de zon elke dag schijnen, hier, boven ons leuke landje. Laat ons dagelijks genieten van die momenten van lyriek, als de warme zonnestralen je omarmen en het zuchtje wind je precies in de juiste stemming brengt.  Sla vandaag de krant niet open, lees alleen de zon, lees alles was niet gedrukt staat en word gelukkig!

AdSense en AdWords zijn bekende  advertentieprogramma’s van Google. Uit zeer onofficiële bronnen hoorde ik dat de internetgigant bezig is met de ontwikkeling van het advertentieprogramma Brainads. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de kwantummechanica, die er – kort door de bocht gezegd – van uitgaat dat alles wat wordt waargenomen afhankelijk is van de waarnemer. De eerste testen met BrainAds schijnen voorspoedig te verlopen. In de praktijk betekent het dat Google de nu al bestaande Google advertenties aanpast aan jouw gedachten. Nu is het nog zo dat de advertenties worden aangepast aan de content op de website.

Als ik via Google op “hondenvoer’ zoek, dan verschijnen er aan de rechterkant van mijn beeldscherm  advertenties over hondenvoeding. Bij BrainAds speelt de betekenis van het zoekwoord geen rol van betekenis meer. Hoe werkt het? Je geeft een zoekterm op. Rechts verschijnen weer de bekende GoogleAds. Maar boven in beeld zie je nu een horizontale balk met  kleine advertenties die te maken hebben met je gedachten. Dus als ik tijdens het zoeken denk aan de winterbanden die ik morgen wil aanschaffen, dan verschijnen er bovenin advertenties die met winterbanden te maken hebben, ook al zoek ik naar kruidenthee of kamerplanten.  Ik vroeg mijn onofficiële bron wat er gebeurt als je niet denkt. Wel, ze hebben bij de testen aan sommige mensen gevraagd om niet te denken. Het probleem was alleen dat die mensen daar dan weer over nadachten.

Het is in de proefversie wel zo, dat een graadmeter aangeeft hoeveel procent van de gedachten daadwerkelijk zijn opgepikt door Google.  Bij BrainAds blijft de adverteerder gewoon betalen voor zijn advertenties. Hij hoeft alleen maar aan te geven of hij j wel of niet in het Brain Ads programma opgenomen wil worden. Niemand weet nog hoe Google die gedachten kan ‘vangen’. Dat heeft alles te maken met de mogelijkheden binnen de kwantummechanica. Eén tak van industrie staat trouwens al te trappelen van ongeduld om mee te doen, omdat onderzoek heeft uitgewezen dat mensen bijna dagelijks aan hun producten denken.  Het is nog niet bekend om welke tak van industrie het hier gaat. Dat is nog iets om over na te denken.

Vandaag staat er boerenkool met worst op het menu. Dat betekent dat tien minuten voor opening van het personeelsrestaurant de eerste bezoekers al een plaatsje voor het rolluik bemachtigen. Om 12:00 uur precies stroomt het verplegend en administratief personeel van het ziekenhuis naar binnen. Voor de dames van het restaurant is dit lopende band werk. Eén vrouw kwakt de boerenkool op het bord, de andere  vrouw knalt er een worst naast en een derde dame vraagt met de lepel in haar hand of je er jus bij blieft.

Het is iedere winter hetzelfde ritueel. Heb je alles goed en wel op je plateau, dan is het afrekenen en smullen geblazen. Dat dacht Erik van de ICT-afdeling ook. Voor hem was het alleen iets minder smullen dan hij had verwacht.

“Daar kan nog wel een schepje bij”,  zei hij tegen Sylvia, die hem net een portie boerenkool had gegeven.
“Niet zeuren, jongen”, zei ze met een onvervalst Amsterdams accent.
“Ik wil nog een beetje!”
“Nou, je hebt het gehoord. Doorlopen, jongen”, bemoeide nu iemand uit de rij zich er mee. Het was een chirurg die honger had.
“Ik krijg je nog wel, trut”, riep Erik. Zoiets moesten ze hem niet flikken. “Niet bij Erik de Viking”, dacht hij en in gedachten bekeek hij zijn stoere avatar. Erik de Viking was een held op alle gamesites, wereldwijd! Erik de Viking uit the Netherlands, daar spot je niet mee!

13:00 uur. In het personeelsrestaurant rolt onverwacht het rolluik naar beneden.
“Hé, het is nog geen 14:00 uur. Wat is dit?”,  roept Sylvia.
“De kassa doet het niet meer”,  roept collega Els.
Piepers gaan af, mobieltjes trillen in broeken en op tafels. Overal treden computerstoringen op, niks doet het meer. Al snel heeft iedereen het er over; het ziekenhuis ligt onder vuur van een groep hackers. Op de computerafdeling rennen managers in en uit.
“Waar is Erik!”, roept de afdelingsmanager.
“Na het eten moest hij nog even weg. Hij zou over een uurtje weer terug zijn.”

Om 14:00 uur keert de rust in het ziekenhuis weer terug, nadat op de computerafdeling de volgende melding binnenkwam: “Don’t mess with the boerenkool, if you know what I mean, Sylvia!”,  ondertekend door “The Anonymous Eaters”.