Tag Archives: Faye Dunaway

Eyes of Laura Mars

Eyes of Laura MarsTijdens het opruimen van oude teksten uit de vorige eeuw ontdekte ik een door mij geschreven filmrecensie van de film Eyes of Laura Mars (1978).  Aangezien deze film nog gewoon op dvd verkrijgbaar is, publiceer ik de tekst hieronder.

Eyes of Laura Mars is een ware thriller. De modelfotografe Laura Mars, gespeeld door Faye Dunaway, is een eigenzinnige vrouw van ongeveer 35 jaar. Ze is wereldberoemd door haar erotische foto’s van schaars geklede modellen tegen gewelddadige stadse achtergronden.

Als kijker kruip je in de eerste scène al meteen in de huid van de moordenaar, c.q. de camera. Je beweegt je sluipend door de kamer van een vrouw. Het ritme van de hartkloppingen wordt sneller en sneller, de spanning stijgt. Je nadert een vrouw die nietsvermoedend in een keuken staat af te wassen. Bijna in close up zien we dat de vrouw omkijkt naar de camera. Ze schreeuwt, er vloeit bloed en direct daarna zien we hoe Laura Mars gillend uit een soort droom ontwaakt. Ze zag hoe haar vriendin werd vermoord. Als ze die vriendin opbelt, dan blijkt dat ze daadwerkelijk slachtoffer van een moord is. Dit is het begin van een serie moorden die op identieke wijze plaatsvinden. Laura Mars ziet door de ogen van de moordenaar wie er wordt vermoord. De slachtoffers blijken allemaal kennissen van haar te zijn.

Natuurlijk ontbreekt de politie niet. Inspecteur John Neville (Tommy Lee Jones) bemoeit zich met de zaak. Hij is begripvol, attent en romantisch. Het is dan ook niet geheel onverwacht dat er een romance tussen Laura Mars en de inspecteur ontstaat.

Het karakter van de privéchauffeur van Laura Mars, een rustig en geestig type, verandert naarmate de film vordert. Hij wordt angstig, reageert zijn woede op andere mensen af en vlucht als de politie hem wil ondervragen. Deze hoofdverdachte wordt in de vlucht neergeschoten. Alles lijkt rustig en de politie is ervan overtuigd dat de moordenaar is uitgeschakeld.

Maar, en nu word je als kijker weer enthousiast, opnieuw kijken we door de ogen van de moordenaar. Hij is er nog! Het is nog lang niet duidelijk wie de moordenaar kan zijn. En dat is één van de sterke kanten van deze thriller. De film blijft spannend tot aan het einde. Dan pas, in de allerlaatste scène, doet de inspecteur een schokkende ontdekking. Nu pas wordt alles duidelijk en dan is de film afgelopen.

De thriller Eyes of Laura Mars is bedoeld om angstgevoelens bij de kijker op te roepen en daarin is regisseur Irvin Kershner geslaagd. De muziek van Artie Kane speelt een belangrijke factor als het om het verhogen van de spanning gaat.

In de film worden geen flashbacks gebruikt. De ex-man van Laura Mars, een schrijver die te veel dronk, komt bijvoorbeeld langs om wat informatie over Laura Mars’ voorgeschiedenis te vertellen. Als er iets over de voorgeschiedenis van een ander personage vermeld dient te worden, dan gebeurt dat altijd door middel van een gesprek in het heden.

Op een gegeven moment worden de moorden wel voorspelbaar, maar het slot van de film blijft een complete verrassing. Dit uiterst onverwachte einde kan echter ook op ongeloof bij de kijker stuiten. Wat gebeurt er dan in die laatste scène? Dat verklap ik niet. Kijk en oordeel zelf.

Faye Dunaway
Tommy Lee Jones
Brad Dourif
Rene Auberjonois

Screenplay by John Carpenter and David Zelag Goodman
Story by John Carpenter
Executive producer Jack H. Harris
Produced by Jon Peters
Directed by Irvin Kershner
“Love theme From Eyes of Laura Mars(Prisoner)” sung by Barbara Streisand
Music by Artie Kane

Barfly van Charles Bukowski

Charles Bukowski (Foto: Wikipedia)

Charles Bukowski (Foto: Wikipedia)

Charles Bukowski (Duitsland, 1920 – Los Angeles, 1994) groeide op in Los Angeles. In zijn werk liggen inhoud en vorm op één lijn; vaak schokkende gebeurtenissen in evenzo schokkend taalgebruik. Dat geldt voor de omstreden verhalenbundel Verhalen van alledaagse waanzin en eveneens voor zijn bundel Warmwatermuziek.

Het verhaal voor de film Barfly is geschreven door Bukowski zelf. De hoofdpersoon, Henry Chinaski, stamt uit zijn roman Duvelstoejager (oorspr. Factotum). Met Barfly waagde Bukowski zich voor het eerst in zijn leven aan het schrijven van een film. Hierbij wijkt hij niet af van zijn thematiek. Zijn verhalen spelen zich dikwijls af aan de zogenaamde zelfkant van de maatschappij waar het straatbeeld wordt bepaald door hoeren, pooiers, armoedzaaiers, misdadigers en mislukte, aan de drank verslaafde schrijvers. Ook Barfly speelt zich in een dergelijk milieu af.

Protagonist Henry Chinaski wordt op fenomenale wijze vertolkt door de Amerikaanse acteur Micky Rourke. Chinaski is geen doorsnee zuiplap. Hij is weliswaar regelmatig te vinden in zijn stamkroeg in Los Angeles, maar er zijn weinig drinkers die gedichten schrijven en filosofische bespiegelingen spuien.

In het begin van de film zien we Henry Chinaski in gevecht met Eddie, de macho barman, gespeeld door Frank Stallone (inderdaad de broer van). Het is een ‘eerlijk gevecht’ waarin alleen de vuisten worden gebruikt. Verderop in de film blijkt dat Chinaski regelmatig met Eddie vecht. De vaste klanten van deze kroeg sluiten telkens weddenschappen op de afloop af.

Na de knokpartij zien we dat een geheimzinnige man op het kleine, rommelige kamertje van Henry Chinaski rondloopt. Dit heerschap, een ingehuurde detective van uitgeefster Tully Sorenson, neemt foto’s van Henry’s aantekeningen. Na die scene ontmoet Henry een vrouw die zijn levensvisie deelt. Deze vrouw heet Wanda en wordt schitterend neergezet door niemand minder dan Faye Dunaway. Wanda is tussen de veertig en vijftig jaar oud en drinkt nog meer dan Henry, die echter drinkt, omdat er volgens hem verder niets te doen is. Wanda drinkt, omdat drinken het enige is wat er voor haar te doen is. Ooit was ze mooi om te zien maar haar gezicht heeft door het drinken duidelijk zijn sporen achtergelaten. Ze draagt ouderwetse kleren die al jaren uit de mode zijn. Wanda probeert zich stijlvol voort te bewegen, ook als ze behoorlijk dronken is.

De ontmoeting met Wanda is bijna letterlijk overgenomen uit de roman Duvelstoejager (Factotum). Wilbur, de man die Wanda van veel geld voor drank voorziet, wordt in de film alleen even genoemd. In het boek komt Wilbur echter uitgebreid aan bod. Bukowski gebruikte dus slechts delen uit zijn boeken bij het schrijven van deze film.

In Barfly komt Henry Chinaski in contact met de uitgeefster Tully Sorenson, een aantrekkelijke vrouw van achter in de twintig, geleerd, netjes, warm, nerveus, verdrietig en aardig tegelijk. Ze heeft de neiging meer vreugde uit te stralen dan ze werkelijk heeft. Tully is ongelukkig in relaties maar blijft volharden in het zoeken naar een ander. Via de detective die eerder in Henry’s kamer speurde komt ze met Henry Chinaski in contact. Haar tijdschrift wil graag enkele verhalen van hem uitgeven. Ze overhandigt hem persoonlijk een cheque. Als Chinaski bij haar op bezoek is, ze heeft hem meegenomen naar haar grote villa, komt ze wederom bedrogen uit.

“You know, in the guesthouse you could write in peace”, vertelt ze. Nobody who can write worth a damn ever writes in peace”, luidt het antwoord van Henry Chinaski. It’s a cage with golden bars.”

Uiteindelijk belandt Henry Chinaski weer bij Wanda en in zijn stamkroeg. Immers, als hij bij Tully Sorenson zou intrekken, dan zou hij zijn leven als kroegloper moeten opgeven, waardoor zijn bron van inspiratie snel opdroogt. Aan het eind van de film loopt hij Tully nog één keer tegen het lijf. Hij zit samen met Wanda in zijn stamcafé. De twee drinken er lekker op los van het geld dat Chinaski van de uitgeefster heeft gekregen. Tully Sorensen betreedt de kroeg en Wanda herkent het luchtje dat ze eerder bij Henry rook. Ze weet dat dit de vrouw is die met Henry samen was. De twee vrouwen vliegen elkaar vervolgens in de haren. Uiteindelijk verlaat Tully Sorenson de kroeg. Ze heeft dan toch door dat het nooit iets kan worden tussen haar en de schrijver Henry Chinaski.

Barfly is een echt Bukowski film. De schrijver was dan ook nauw betrokken bij de opnamen. Kortom, wie Bukowski’s verhalen graag leest zal zich bij deze film kostelijk vermaken.

Bekijk de complete film op Vimeo