AvG | Blog Allard van Gent

Author Archives: AvG

De kerk

Posted on 25 juli 2020 by AvG Plaats een reactie

Kerk in Berlijn

Een half uur geleden fietste ik langs een kerk en overwoog een foto te nemen. Ik overwoog nog meer. Ik zou de foto op mijn blog kunnen zetten, op Facebook of op Twitter. Gewoon zo. Misschien nog met een bijschrift als “Kerk in Berlijn” of “Een zonnige dag in de Duitse hoofdstad”. Of ik met die actie iemand een plezier zou doen, dat wist ik niet. Daarom nam ik ook de optie in overweging om geen foto te nemen. Geen foto betekende dat mensen die dit stukje nu lezen de kerk zonder mijn toedoen wellicht nooit in hun leven gezien zouden hebben. Het lot van die mensen lag in mijn handen. Of misschien zou een internetganger per ongeluk op deze blog belanden, de kerk zien en opeens een geniaal idee krijgen waarmee hij de hele wereld zou veranderen. Een verandering waar de corona-epidemie nog een puntje aan kon zuigen.

In een tijdschriftartikel zou hij zeggen dat het door die ene foto van een een kerk kwam, een foto op een blog waar hij nooit eerder was geweest. Kerk in Berlijn of iets dergelijks stond er onder de foto, dat kon de succesvolle wereldverbeteraar zich nog wel herinneren. Had hij de foto niet gezien, zou hij dan toch op het geniale idee gekomen zijn om de wereld zo drastisch te veranderen, wilde de interviewer nog weten. Nee, luidde het antwoord. Absoluut onmogelijk. En met die gedachte in mijn achterhoofd stond ik met mijn smartphone voor de kerk, fotografeerde het gebouw en plaatste de afbeelding vervolgens op mijn blog. Nu kan hij langskomen, dacht ik. Op hoop van zegen.

Varia

Poëzie in crisistijd

Posted on 18 juli 2020 by AvG Plaats een reactie

Martinus Nijhoff (1894-1953). Foto: Wikipedia

Hoe staat het met de poëzie in crisistijd? Die vraag stelde Martinus Nijhoff zich ooit in een stuk over zijn eigen werk. Het is interessant om die tekst nog eens te lezen, omdat we momenteel ook in een crisistijd leven. “Wat voor belangstelling kon poëzie nog vergen in een tijd, dat de goederen produktie niet meer rendeert”, schreef Nijhoff letterlijk:

“Dat woord ‘crisis’ van de kelner liet me niet met rust. De poëzie in luxe-tijd mocht tekort geschoten zijn, in de mate dat zij meer zelfverheerlijking dan zelfverdieping gebracht had, – en aan iets dergelijks kon men geen enkel groot dichter schuldig verklaren -, maar hoe stond het met de poëzie in crisistijd? Wat voor belangstelling kon poëzie nog vergen in een tijd, dat de goederen produktie niet meer rendeert? De straatlantaarns, een voorbijratelende tram, een op post staand politieagent bewezen zeer duidelijk, dat de wereld doorging, dat de producerende organen voortgingen licht, kracht en energie af te zenden, dat de mensenwereld al een soort blinde methode bereikt had, en dat de onderdelen voortgingen te circuleren als de sterren in een sterrenbeeld. Welke omwenteling de wereldgeschiedenis ook in petto heeft, deze orde van treinen, stoomboten, vliegmachines, fabrieken, disciplinaire tucht, zal zij moeten overnemen. De mens heeft een technische structuur over de wereld aangelegd, en deze structuur werkt even perfect als de jaargetijden, als dag en nacht, als geboorte en dood in de natuur.”

Even verderop vindt hij, “verzen kunnen in crisistijd juist van groot belang zijn. De wereld ligt ondersteboven. De oude orde, dat is wel zeker, dat zegt iedereen min of meer vriendelijk of bedekt, komt nooit terug. Er zal een nieuwe orde komen, een nieuw niveau, waarbij de oude ruimte plaats zal maken voor een door de mensheid geconstrueerde ruimte. De menselijke ziel moet aangepast worden aan hetgeen de menselijke techniek schijnbaar argeloos tot stand heeft gebracht. De kunst kan bij dit aanpassingsproces een grote rol spelen. De poëzie moet voor de toekomst werken, d.w.z. zich de toekomst als reeds bestaand indenken en daar als het ware voor de menselijke ziel kwartier maken.”

Lees hier het hele stuk uit “Verzameld werk II. Kritisch en verhalend proza“: https://www.dbnl.org/tekst/nijh004verz02_01/nijh004verz02_01_0286.php

Varia

Het oneindige verhaal

Posted on 12 juli 2020 by AvG Plaats een reactie

Klassiek kinderboek
Vanavond zendt Arte om 20:15 uur de film Die unendliche Geschichte uit. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Duitse schrijver Michael Ende. Het boek, dat in 1979 voor het eerst in Duitsland werd uitgegeven, is sindsdien in meer dan 20 talen vertaald. In 1982 verscheen de Nederlandse versie Het oneindige verhaal in een vertaling van Johan van Nieuwenhuizen. Een jaar later werd het bekroond met de Zilveren Griffel.

De hoofdpersoon is een 11-jarige jongen, Bastiaan Balthazar Boeckx, die gebukt gaat onder het overlijden van zijn moeder en als gevolg hiervan een stroeve relatie heeft met zijn vader. Hij vlucht weg in zijn fantasie en verzint verhalen. Op school wordt hij hierom gepest en hij is bovendien blijven zitten. Aan gymnastiek heeft Bastiaan wel de grootste hekel: hij is in geen enkele sport goed en wordt voortdurend uitgelachen. Op een dag rent Bastiaan, op de vlucht voor een stel pestkoppen, een kleine antiekwinkel binnen. Hij heeft een kort gesprek met de chagrijnige antiquair Karel Konraad Koriander, die een boek genaamd “Het oneindige verhaal” aan het lezen was. Bastiaan steelt het boek in een opwelling en rent dan naar school. Omdat hij te laat is en bovendien bang dat de antiquair inmiddels de politie heeft gebeld, verschuilt Bastiaan zich op het zolderkamertje van zijn school en begint te lezen.

Bastiaan wordt eerst geportretteerd als de lezer van het boek – een avonturenverhaal over Fantásië, een rijk waar zich alle menselijke fantasieën en verhalen afspelen. De Kleine Keizerin is ziek, en Fantásië wordt tegelijkertijd langzaam opgeslokt door het “Niets”. Dit hangt met elkaar samen. De Kleine Keizerin stuurt een jonge bode om een redmiddel voor zowel haar als Fantásië te vinden: de jonge Groenhuid Atréjoe, die op zoek moet gaan naar degene die Fantásië kan redden. Atréjoe verliest tijdens zijn zoektocht zijn paard Artax in de Moerassen van de Droefheid, maar krijgt er een nieuwe metgezel bij: de geluksdraak Foechoer. Tijdens een lange tocht met veel ontberingen belandt Atréjoe bij het Zuidelijk Orakel, Oeyoelála, dat hem vertelt hoe de Kleine Keizerin kan genezen: in de mensenwereld buiten Fantásië is er één kind dat de Kleine Keizerin bij haar nieuwe naam kan noemen. Lees verder op Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_oneindige_verhaal