Author Archives: AvG

Meditatie als schoolvak slaat goed aan

meditation-1434899-640x480Na een proefproject heeft het gymnasium Nord-Ost in de Duitse stad Essen vorig jaar het vak ‘Achtsamkeit’ (gewaarwording/waakzaamheid) als vak in het lesrooster opgenomen. Dat stond vorig jaar in Der Westen, de grootste regionale krant van Duitsland

Met deze nieuwe methode ondersteunt het gymnasium zijn leerlingen bij het concentreren. Sinds 2015 krijgen alle leerlingen uit de 5e klas (leerlingen van ca. 10-11 jaar) dit nieuwe vak dat doet denken aan meditatie. De universiteit Duisburg begeleidt deze methode op  wetenschappelijke wijze: de eerste resultaten zijn veelbelovend.

‘Gewaarwording’ is een begrip uit het boeddhisme. Toch? ‘Nee, het is levensbeschouwelijk neutraal’, benadrukt Lisa von Stockhausen, professor psychologie aan de universiteit. De Amerikaanse bioloog Jon Kabat-Zinn heeft de methode ‘gewaarwording’ in het leven geroepen. Hij ontwikkelde passende trainingen voor patiënten die moesten leren beter om te gaan met chronische pijnen of angst.

Yoga-oefeningen op school
Bij wijze van proef verving men tweeënhalf jaar geleden op het Nord-Ost gymnasium een algemeen ondersteunende les door de deze nieuwe training. De leerlingen zetten hun stoelen twee keer per week in een kring, één keer 90, één keer 60 minuten. Een leraar gaf les: de leerlingen begonnen op hun adem te letten. Daarna, een klassieke oefening, ondernamen ze een ‘reis door het lichaam’, probeerden in een zittende positie hun armen bewust waar te nemen, de handen, de benen, de voeten. ‘Deze trainingen worden aangevuld met yoga-oefeningen’. Dat zegt Lena Wimmer, wetenschappelijk medewerkster aan de universiteit.

Aangezien de universiteit van dit experiment een onderzoeksproject heeft gemaakt worden de leerlingen na de oefeningen getest en wordt er gekeken hoe rustig en geconcentreerd ze zijn. Om bewijskrachtige resultaten te behalen deed men de tests ook met leerlingen die niet aan de trainingen deelnamen. ‘De resultaten zijn bemoedigend’, zegt Lisa von Stockhausen. Ze worden binnenkort in vaktijdschriften gepubliceerd.

Maar ook zonder wetenschappelijk meetbare resultaten hebben de regelmatige oefeningen de sfeer in de klas veranderd: ‘De lessen worden minder verstoord, de kinderen laten zich veel minder afleiden’, vertelt lerares Christine Steinert. Schoolhoofd Udo Brennholt is van het succes van de oefeningen overtuigd: ‘Ondertussen hebben zeven leerkrachten zich laten opleiden om de oefeningen te kunnen geven. We zullen nog meer lesuren inzetten en meer leerkrachten opleiden, de vraag is groot.’ Dat bevestigt Silja Bellingrath, junior-professor aan de universiteit Duisburg-Essen: ‘De leerlingen vragen zelf naar de oefeningen, omdat ze merken dat deze ze goed doen.’ Daarom volgen sinds vorig schooljaar principieel alle leerlingen uit de brugklas de training ‘gewaarwording.’

De school is voor het project met een prijs van de Duitse ziektekostenverzekeraar AOK onderscheiden. Gewaarwording helpt tegen examenvrees, maakt de kinderen volwassener in omgang met zichzelf en anderen: ‘Overal wordt van jonge mensen verwacht dat ze zichzelf kunnen reguleren’, merkt Lisa von Stockhausen kritisch op, ‘maar niemand leert ze hoe ze dat moeten doen.’

Bron: Der Westen ‘Fünftklässler haben Meditation auf dem Stundenplan

Koningsdag 2016: Nederlanders in Emden komen weer bij elkaar

KoningsdagEmdenVandaag las ik in de regionale Ostfriesen-Zeitung dat de Nederlanders in de streek Ostfriesland  weer bij elkaar willen komen. Jacob Haaksema roept al zijn landgenoten in Ostfriesland op om elkaar op woensdagavond in een restaurant te ontmoeten.

Na een ontvangst met koffie en oranje gebakjes zal er later op de avond met oranjelikeur een toost op de Nederlandse koning worden uitgebracht. De honorair consul Dr. Claas Brons van het Nederlands consulaat in Emden houdt die avond een welkomstrede.

In 1923 werd in Emden de Nederlandse vereniging ‘Eendracht’ opgericht. Door het teruglopend aantal leden viel elf jaar geleden het doek. De ‘Eendracht’ haalde al voor de Tweede Wereldoorlog de Nederlandse Sinterklaas naar Emden, die nu nog ieder jaar met zijn schip in de haven van Emden aanmeert.

Initiatiefnemer Jacob Haaksema woont sinds 2012 in Emden. Tien jaar na de opheffing van ‘Eendracht’ wil de 68-jarige gepensioneerde uit Rotterdam de Nederlandstalige inwoners van Emden en omgeving bij elkaar brengen. “In Rotterdam had ik niks meer te zoeken”, zegt hij in het krantenbericht. Haaksema is een overtuigde Europeaan die als financieel adviseur en medewerker van een Europese volksvertegenwoordiger veel om de wereld reisde. De Nederlandse honair consul in Emden ondersteunt Haaksema’s idee.

De eerste ontmoeting is niet toevallig op 27 april gepland. Tijdens de bijeenkomt in Emden zal alles oranje zijn. De gasten krijgen  oranje gebakjes en oranjelikeur geserveerd. “Zoals de traditie in Nederland,” aldus Jacob Haaksema in de Ostfriesen-Zeitung van donderdag 21 april 2016.

Oranje bijeenkomst Emden
Woensdag 27 april
Restaurant In ’t Gulf (Emden-Widdelswehr)
Aanvang: 19:30 uur
Begroeting honorair consul: 20:30 uur

Franz Kafka – Der Aufbruch (D) / Het vertrek (NL)

‘ik zei het toch: “weg van hier” – dat is mijn doel.’

Het vertrek
Ik beval mijn paard uit de stal te halen. De knecht verstond mij niet. Ik ging zelf naar de stal, zadelde mijn paard en besteeg het. In de verte hoorde ik trompetgeschal, ik vroeg hem wat dat betekende. Hij wist van niets en had niets gehoord. Bij de poort hield hij mij tegen en vroeg: ‘Waarheen rijdt de heer?’ ‘Ik weet het niet’, zei ik, ‘alleen weg van hier, alleen weg van hier. Aldoor weg van hier, alleen zo kan ik mijn doel bereiken.’ ‘Je kent dus je doel’, vroeg hij. ‘Ja’, antwoordde ik, ‘ik zei het toch: “weg van hier” – dat is mijn doel.’ ‘Je hebt geen proviand mee’, zei hij. ‘Dat heb ik niet nodig’, zei ik, ‘de reis is zo lang, dat ik moet verhongeren als ik onderweg niets krijg. Geen proviand kan mij redden. Het is gelukkig een werkelijk ontzaglijke reis.’

Der Aufbruch
Ich befahl mein Pferd aus dem Stall zu holen. Der Diener verstand mich nicht. Ich ging selbst in den Stall, sattelte mein Pferd und bestieg es. In der Ferne hörte ich eine Trompete blasen, ich fragte ihn, was das bedeutete. Er wusste nichts und hatte nichts gehört. Beim Tore hielt er mich auf und fragte: ‘Wohin reitet der Herr?’ ‘Ich weiß es nicht’, sagte ich, ‘nur weg von hier, nur weg von hier. Immerfort weg von hier, nur so kann ich mein Ziel erreichen.’ ‘Du kennst also dein Ziel’, fragte er. ‘Ja’, antwortete ich, ‘ich sagte es doch: “Weg-von-hier” – das ist mein Ziel.’ ‘Du hast keinen Eßvorrat mit’, sagte er. ‘Ich brauche keinen’, sagte ich, ‘die Reise ist so lang, daß ich verhungern muß, wenn ich auf dem Weg nichts bekomme. Kein Eßvorrat kann mich retten. Es ist ja zum Glück eine wahrhaft ungeheure Reise.’

« Oudere berichten Recent Entries »