Blog Allard van Gent

Vandaag wilde ik hier iets schrijven, maar wat ? Deze eerste zin duidt er al op dat ik het nog steeds niet weet. Dat is juist. Toch begin ik maar, zodat de kop er af is. Vandaag boden zich zo veel potentiële onderwerpen aan, dat ik geen beslissing kon of liever gezegd wilde nemen.

God is een ingenieur
Ik las bijvoorbeeld een interview met de schrijver Erst-Wilhelm Händler naar aanleiding van zijn nieuwe boek „Der Überlebende“. De titel van het interview trok, zoals het een goede titel betaamt, direct mijn aandacht: „Gott ist ein Ingenieur“. De hoofdpersoon in de roman is een ingenieur, zijn vrouw is kunstenares. Een belangrijke bijfiguur blijkt een pater te zijn, die als bestuurslid bij een hightech bedrijf werkt. Een geestelijke als topmanager? Heeft de auteur zijn creatieve fantasie de vrije loop gelaten? Dat vraagt de interviewer aan de auteur. Händler ontkent dit ten zeerste en zegt dat hij zich zelfs nog eufemistisch heeft uitgelaten.

Onderdrijven
Letterlijk zegt hij in het interview “ Ich habe sogar noch untertrieben“. Dat is leuk, tenminste, dit woordgebruik. In het Duits kun je übertreiben en untertreiben. In het Nederlands kun je weliswaar overdrijven maar onderdrijven is een woord dat niet bestaat. Dat is voor een vertaler altijd weer leuk om te lezen. Die verschillen tussen de talen, dat was ook een onderwerp waar ik meer over wilde schrijven.

Soep
Maar er lag vandaag ook nog een column op de loer. Bijvoorbeeld over de man die vanmiddag het Indiase eetcafé verliet om buiten een sigaret te roken. Op het moment dat hij de deur achter zich dichttrok, zette de dikke Indiase kok de kop soep op tafel van de man die buiten stond. Daarbij dacht ik meteen dat ik van geluk mag spreken dat ik nog een roker was in de tijd dat er gewoon een asbak op tafel stond en je de sigaret even uitmaakte om je soep op te eten. Daar wilde ik ook over schrijven.

Nieuwe krant
Of over de opkomst van nieuwe kranten. Zelf bereid ik al langere tijd een nieuwe krant voor, omdat ik denk dat vandaag de dag veel mensen in staat zijn om nieuws te verkopen. Je moet alleen weten hoe en ik weet dat. Het is interessant om te zien dat er momenteel op journalistiek gebied van alles gebeurt, net als op wetenschappelijk gebied. De geloofwaardigheid en de competentie van beide gebieden worden door meer en meer mensen al langere tijd in twijfel getrokken, een tendens die dagelijks stijgt. De nieuwe initiatieven zoals De Nieuwe Pers en De Correspondent zie ik als een eerste, in mijn ogen nog zeer lauwe, reactie. Wat visie betreft zijn het toch geen vernieuwende media. De Correspondent gaat bijvoorbeeld op zoek naar de verhalen achter het nieuws (was dat niet de naam van de actualiteitenrubriek van de VARA, waar Paul Witteman ooit furore maakte) en De Nieuwe Pers brengt nieuws in een andere vorm.

Nog nieuwere krant
Ik ga nieuw nieuws creëren, er een andere betekenis aan geven en hou me verre van de traditionele berichtgeving. Hoe dat precies in zijn werk gaat, dat verklap ik natuurlijk niet. Mijn journalistieke vorm wordt nu al van harte financieel ondersteund door bedrijven die zich in mijn visie kunnen vinden. Tot nu toe impliceert dat, dat ik ook achter de visie van die bedrijven sta. Samen zetten we iets nieuws op poten voor iedereen die benieuwd is hoe we het er op deze planeet de komende jaren het beste van kunnen maken, in tal van opzichten. Over dat onderwerp wilde ik ook nog meer schrijven. Maar de tijd is op. Er is nog veel ander werk aan de winkel.

Ratjetoe
Al met al had ik voor vandaag meer dan voldoende onderwerpen. Nu is dit stukje noch een column, noch een nieuwsbericht of een artikel geworden. Het is eerder een soort ratatouille. Ach, ook best lekker op z’n tijd. Bovendien bekt het mooi als titel.