Author Archives: AvG

Vervolg “Het spel des levens”

Posted on by 2 reacties

ego - word in letterpress typeKritiek op het kapitalisme zorgt in Duitsland voor heftige debatten: in zijn boek „Ego – het spel des levens“ schetst Frank Schirrmacher het scenario van een geëconomiseerde maatschappij, die zich compleet onderwerpt aan de wetten van de financiële markten. In het tijdperk “Homo oeconomicus” speculeert iedereen onder alle levensomstandigheden egoïstisch op eigen gewin, zegt de mede-uitgever van het Duitse dagblad “Frankfurter Allgemeine Zeitung“. Zijn we enkel nog speelballen van het kapitalisme: egoïstisch, manipuleerbaar en berekenbaar door data-imperia zoals Google en Facebook? Is de politiek slechts nog machinerie van de markten? En gaat er van deze ontwikkeling een gevaar uit voor onze democratie? Het zijn de inleidende woorden die ik las als inleiding bij een talkshow, waarin het genoemde boek en de auteur centraal staan.

Eerder op dit blog schreef ik al dat dit boek mijn aandacht trok. Waarom? Het behandelt een thema waarbij het ouderwetse links – rechts model vrijwel geen rol van betekenis meer speelt. In de genoemde talkshow krijgt de als conservatief bekend staande auteur de vraag gesteld of hij nu opeens links is geworden. Hij zegt daar niet meer over dan “het kwartje is gevallen”. Bij dit soort onderwerpen gaat het namelijk niet meer over links of rechts. Die indeling vind ik zelf ook behoorlijk achterhaald.

Ik ontdek de laatste tijd her en der mensen uit diverse hoeken van de samenleving die signaleren dat er een tijdperk ten einde loopt of al is afgelopen en dat een nieuw tijdperk is begonnen. Schrijvers, wetenschappers, zakenmensen, arbeiders, kunstenaars, sporters, noem maar op.  Mensen doen vaak dingen waar ze eigenlijk niet meer achterstaan, maar  zien geen andere mogelijkheid. Her en der vertellen mensen bijzonder interessante verhalen over hun waarneming. Als de tijd het toelaat, dan pik ik dat graag op en bericht er over. Het boek “EGO – Das Spiel des Lebens” ga ik de komende dagen lezen om er vervolgens een stuk over te schrijven op dit blog.

Wie de Duitse taal machtig is, kan nu al genieten van de uiterst interessante en zeer aan te bevelen uitzending van de Duitse talkshow “Beckmann Talk”, waarin het boek centraal staat en ook de auteur aanwezig is om samen met andere gasten te discussiëren over het leven vandaag de dag en vooral over wat ons te wachten staat. Aan bod komen diverse actuele onderwerpen. Bijvoorbeeld de enorme snelheid waarin  de wereld verandert.

Ter illustratie, tien jaar geleden bestond Facebook nog niet. Laten we ons vandaag de dag beheersen door databanken of leren we weer te luisteren naar intuïtie? Werken bij grote kranten nog journalisten of  zijn het Google-systemen die aan de hand van het aantal clicks het nieuws bepalen, omdat er altijd nieuws moet zijn, zo snel mogelijk? Geef je op internet met je “like-waarderingen” telkens meer informatie over jezelf prijs, zodat jouw profiel in de grote databanken steeds duidelijker wordt? Het zijn een paar van de boeiende vragen in deze uitzending, die helaas alleen zonder Nederlandse ondertiteling te zien is. Naast de auteur/uitgever zijn te gast de FDP-politicus Gerhart Baum (uitleg FDP), financieel journaliste Ursula Weidenfeld, journaliste Julia Friedrichs en natuurkundige en wetenschapsjournalist Ranga Yogeshwar .

Talkshow ‘Beckmann’ van juli 2013 n.a.v. de onthullingen van de voormalige CIA-medewerker Edward Snowden:

Media aandacht

Posted on by Plaats een reactie

ballHet zijn rare dagen, omdat de media-aandacht voor mijn artikel enorm is. Ik wilde ook veel media-aandacht, maar zag opeens wat er met je gebeurt als je voor de radio “je verhaal” moet vertellen. Dat is toch wat anders dan schrijven. Na het eerste interview merkte ik dat ik op mijn woorden moest letten, omdat ik de essentie van mijn verhaal in een paar minuten zendtijd moest samenvatten. Dat was lastig. Het was ook lastig om niet weer heel erg kwaad te worden, want “de nachten in het magazijn” komen natuurlijk weer bovendrijven. Als houvast hield ik de vraag voor ogen, wat wil ik hiermee bereiken? Ik wil gewoon duidelijk maken dat je zo niet met mensen omgaat én ik wil iets meer over Zalando vertellen dan tot nu toe bekend was. Wilde je niet je gram halen met deze actie, vroeg ik me vandaag ook af. Het zou raar zijn als ik nu zou zeggen “nee hoor, ik vind het niet zo leuk dat dit bedrijf nu zo negatief in beeld komt”. Natuurlijk vind ik dat ze dit ook meer dan dik verdiend hebben. Hadden ze een normaal personeelsbeleid gehad en normale arbeidsomstandigheden, dan was de ZDF niet met die reportage gekomen en had ik er nooit bij stilgestaan om iets over Zalando te schrijven.

 Ik wil toch proberen langzaam terug te gaan naar het leven zonder Zalando, omdat ik mijn punt heb gemaakt, mijn zegje heb gedaan en echt hoop dat de arbeidsomstandigheden verbeterd zijn en veel consumenten weten dat een webshop ook een achterkant heeft.  Misschien dat Zalando een keertje naar buiten brengt dat mijn verhaal inderdaad de situatie uit 2011 weerspiegelt maar dat ze hebben ingegrepen, dat ze de boosdoeners er hebben uitgegooid. Dat zou ik moedig vinden van het bedrijf. Moediger dan te zeggen “er gaat wel eens wat mis”, want dat schetst een verkeerd beeld. Bovendien wordt de indruk gewekt dat mijn verhaal niet klopt. Het bedrijf moet volgens mij wel weten dat er in 2011 in  Großbeeren zo met mensen werd omgegaan zoals ik beschreef.

Zoals gezegd, ik heb mijn punt gemaakt en wil me weer met andere zaken bezighouden. Ik wil weer schrijven over cultuur, literatuur en tal van andere onderwerpen. Daarnaast vereist het vertaalwerk de nodige concentratie. Ik ben blij met de aandacht voor mijn artikel over Zalando en bedank iedereen die heeft meegewerkt om dit onderwerp her en der te verspreiden. Ik hoop dat de werkomstandigheden nu wel in orde zijn.

Eigenlijk wilde ik vandaag iets schrijven over het meisje dat ik vandaag op straat voor het stoplicht zag staan. Ze gaf een mooi optreden voor de wachtende automobilisten bij de Waterloo-Ufer. Een grote, glazen bol rolde over haar arm via haar nek naar de andere arm. Het was een soort dans met deze magische,  glazen bol. Ik was onder de indruk en dacht, haar zou ik wel willen interviewen. Hoe dringend heeft ze dat geld van de automobilisten nodig?  Ik weet het niet. Maar hoe kom je op het idee van die bol, zit er iets achter? Is ze kunstzinnig, heeft ze al op andere plekken voorstellingen gehouden, komt ze uit Berlijn, wat zijn haar plannen? Als ik haar nog een keer tegenkom, dan vraag ik of ze iets over zichzelf en haar actie wil vertellen. Misschien zit er wel een serie in, een reeks interessante interviews met bijzondere mensen in Berlijn. Daarom wil ik Zalando ook langzaam loslaten, om weer die dingen te gaan doen die ik wil doen en niet alléén maar met Zalando bezig te zijn, want voor je het weet verzuur je en daar heb ik absoluut geen zin in.  Maar, als een misstand om aandacht schreeuwt,  dan zal ik daar ook zeker over berichten. Dat weer wel.

Vertaling

Posted on by 11 reacties

storeMijn artikel over Zalando krijgt vandaag volop aandacht in België.  Natuurlijk ben ik blij dat de Belgische journalisten het hebben opgepikt, want het blijft mijn doel om zo veel mogelijk mensen bewust te maken van wat zich achter een webshop kan afspelen. Bij wederom de Belgische Radio 1 kreeg ik vanochtend de gelegenheid om mijn artikel mondeling toe te lichten. De radio pakte het onderwerp op n.a.v. een artikel, dat vandaag in De Morgen staat. Het bizarre is, dat in de periode dat ik bij Zalando werkte, er  een lezerscolumn van mij in dagblad De Pers verscheen met als titel “De Zalando Man“. Ik vertelde destijds al voorzichtig iets over het arbeidsklimaat, lees ik nu. Later dacht ik nog dat die column de reden voor mijn ontslag was, maar dat vond ik wel heel erg ver gezocht. Dit is trouwens geen marketingactie. Het is puur bedoeld om aan te geven dat het mij destijds al niet onberoerd liet en ik er mee bezig was om iets van het arbeidsklimaat naar buiten te brengen. Heel voorzichtig, want ik had net als mijn collega’s ook het werk en het geld nodig.

Gisteren kreeg ik van iemand de tip om de ZDF-reportage te vertalen, omdat niet alles even duidelijk is. Als ik tijd heb, dan wil ik bekijken of dat lukt. Ik spreek vrijwel dagelijks Duits, maar voor de mensen in Nederland en België ligt dat natuurlijk anders. Ik heb ook de indruk dat hierdoor niet alle zaken uit het filmpje even duidelijk zijn. Bijvoorbeeld de situatie rondom Markus, de jongen in de reportage die als “Schnupperer” heeft gewerkt en voor het magazijn in Großbeeren zijn verhaal vertelt. Met “Schnupperer” wordt een persoon bedoeld, die door het Duitse arbeidsbureau is gestuurd om werkervaring op te doen, zodat hij weer in het arbeidsproces kan integreren.

Markus vertelt dat Zalando wekelijks 10 van deze mensen liet werken. Hij ziet het als pure uitbuiting. Per maand laat Zalando dus 40 mensen van het arbeidsbureau “picken” (de kleding/schoenen aan de hand van bestellijsten uit de schappen halen) en spaart daarmee natuurlijk heel veel geld. Zalando laat schriftelijk weten dat een “Schnupperpraktikum” (dus de soort stage om in het arbeidsproces te integreren) in de regel één dag duurt. De jongen uit het filmpje heeft echter vijf dagen langer als “Schnupperer” gewerkt. Het arbeidsbureau laat tenslotte nog officieel weten, dat het hier gaat om een maatregel om mensen weer in het arbeidsproces te integreren. Dit heet in het Duits een MAG (Maßnahmen bei einem Arbeitgeber). De werkgever, in dit geval Zalando, betaalt hiervoor helemaal niets. Op diverse Duitse fora las ik reacties van mensen die 1 of 2 weken als “Schnupperer” bij Zalando hebben gewerkt en dus geen enkele cent hebben verdiend. Ook las ik dat iemand het belachelijk vindt dat Zalando dus met het geld van de Duitse belastingbetaler deze “Schnupperer” in het magazijn laat werken zonder zelf één cent uit te geven. Daar ben ik het volkomen mee eens. Waarom? In de reportage vertelt de wetenschapster dat Zalando in 2011 maandelijks een budget voor marketing had “im zweistelligen millionen bereich”. Dat betekent miljoenen euro, met dubbele cijfers. En dan wel mensen “werkervaring” laten opdoen om kosten te sparen. Dat is in mijn ogen ongehoord en dan druk ik me nog zachtjes uit.

Tot slot. ZDF-Zoom is een zender die vooral vooral veel documentaires uitzendt en is onderdeel van het digitale programma-aanbod van ZDF. Daarom is deze reportage in heel Duitsland minder bekend dan bijvoorbeeld de reportage over Amazon, die door de ARD werd uitgezonden. De berichten over Amazon verschenen ook in de Duitse journaals, de berichten over Zalando (nog) niet. Wel reageerden er op internet veel mensen op het filmpje. Eén vertaalde reactie:  „Ik werk bij Zalando in Brieselang. Hier zijn de werkomstandigheden net zo slecht. Het Job Center (Duitse arbeidsbureau) stuurt hier werklozen naar toe, die hier negen dagen lang als „Schnupperer“ zonder loon moeten werken […] Op deze manier ondersteunt de staat grote bedrijven.”

« Oudere berichten Recent Entries »