Author Archives: AvG

Wat u nog niet wist over Zalando

Posted on by 150 reacties

Misstanden Zalando(Scroll naar beneden voor een update uit 2015 en 2016, onderaan deze bijdrage.)

Eindelijk heb ik op internet een reportage over de praktijken van internetshop Zalando ontdekt en wel van de Duitse zender ZDF (zie onderaan). Het verbaasde me al langere tijd dat hierover zo weinig te vinden was. De beelden in de reportage roepen bij mij weer herinneringen op die ik liever niet had. Ik herkende de bewaker in de documentaire, waarin een medewerker met verborgen camera aan de slag gaat in hetzelfde logistiek centrum in Großbeeren (onder Berlijn) waar ik ook werkte. Op een gegeven moment worden de journalisten van ZDF lastig gevallen door het security personeel van Zalando, terwijl de ZDF-journalist gewoon buiten de hekken staat. Die scene is typerend voor het arbeidsklimaat bij Zalando;  angst en achterdocht.  Wat ik bij Zalando heb meegemaakt, dat was voor mij langere tijd daadwerkelijk met geen pen te beschrijven, omdat je al snel de neiging hebt om wraak als uitgangspunt te nemen. Nu, bijna anderhalf jaar na dato, kan ik er zonder wraakgevoelens over schrijven. Nu zie ik het ook als mijn plicht als journalist om dit aan de orde te stellen.

Uitbuiting hoge werkloosheid
Nadat ik in 2011 een paar maanden in Berlijn woonde, heb ik via een uitzendbureau enkele weken in het Zalando-magazijn in Großbeeren gewerkt. In mijn leven werkte ik vaak in magazijnen en fabrieken, maar wat ik bij Zalando beleefde, dat overtrof echt alles. Voor € 07,01 bruto per uur waande je je in een streng bewaakte gevangenis met kleding en schoenen.  Al vanaf de eerste werkdag deugde je niet. Je was of te snel, maakte daardoor fouten en moest het dus rustiger aan doen. Of je was te langzaam. Er bestond geen tussenweg. Wat je ook deed, je moest eenvoudig accepteren dat je niet deugde en alles wat je deed verkeerd was. Dit werd je niet verteld, dit werd je op zeer dreigende toon door in zwarte kleding gestoken medewerkers in je oren gebruld. Deze voormannen, die onder de uitzendkrachten zwarte raven werden genoemd, genoten er onder elkaar zichtbaar van als ze weer iemand naar huis hadden gestuurd. Iedereen zag het en niemand durfde zijn mond open te doen. De meeste uitzendkrachten hoopten op een vast contract bij Zalando en dus werd er gezwegen, uit angst.  Ik stond enkele weken lang aan de lopende band om samen met collega-uitzendkrachten de bekende Zalando-dozen in te pakken. Je was verplicht om op iedere doos je initialen te schrijven, zodat de bandcontroleur snel kon traceren wie een doos niet juist had ingepakt. Deze bandcontroleurs zijn jonge jongens die er niet vies van zijn om eens lekker te jennen en te treiteren. Begrijp mij goed, dit was niet gewoon een grapje uithalen of zoiets dergelijks. Ter illustratie; ooit werd ik een keer door een stel koks in een grootkeuken bij wijze van grap in een met water gevulde kookketel gestopt. Het was de laatste dag en dan gebeuren dat soort dingen. Ik kon er om lachen, want ik ben altijd wel in voor een geintje.

Onmenselijke toestanden
Maar wat hier bij Zalando gebeurde, dat is van totaal andere orde.  Ik heb volwassen kerels van boven de 50 vernederd zien worden op een manier die ik in mijn leven nooit meer zal vergeten. Ik heb gezien hoe een jonge jongen ’s nachts in de ijzige kou naar buiten werd gestuurd, omdat hij ziek was. Het busje van het uitzendbureau zou pas om 06:00 uur komen. De jongen heeft uren door de nacht gezworven, omdat hij geen station kon vinden. En zo kan ik nog wel even door gaan met het noemen van anekdotes die echt verschrikkelijk zijn. Verschrikkelijk, omdat ik het hier over mensen heb die graag willen werken en er bewust niet voor kiezen om een uitkering aan te vragen. Uitgerekend deze groep mensen werd en wordt hier in Berlijn nog steeds op een mensonterende wijze uitgebuit door  bedrijven zoals Zalando. In de Duitse documentaire wordt ook duidelijk waarom het bedrijf een locatie uitkiest waar de werkloosheid enorm hoog is en vakbonden geen rol van betekenis meer spelen. Terug naar de situatie in de hal.  En public worden je initialen door deze ruimte geschreeuwd, vervolgens word je geacht om heel snel naar voren te komen. Ik heb ooit een collega van mij, een hele vriendelijke man met wie ik in de pauze praatte over zijn kinderen en zijn kleinkinderen, met gebogen rug naar voren zien lopen, bijna zien kruipen, en ik was er getuige van hoe de bandcontroleur zijn haat en woede op deze medewerker losliet. De man, die echt bijna nooit een fout  maakte en tot de beste uitzendkrachten behoorde,  moest vreselijke scheldwoorden incasseren en hij werd er voortdurend aan herinnerd dat hij binnen no-time ontslagen kon worden.  Ik stond op het punt om naar voren te rennen en iets te doen. Ik deed het niet. Deze bandcontroleurs zouden zich in Guantanamo Bay prima thuis voelen en dan overdrijf ik niet. Mijn collega liet het zich allemaal welgevallen, want hij moest van het weinige geld zijn gezin onderhouden.  De hoge werkloosheid in Berlijn werkt dit soort omstandigheden in de hand.  Als ongeschoolde uitzendkracht ben je in Berlijn het laagste van het laagste. Menig Berlijner kan bevestigen dat de zogenaamde “Zeitarbeitbüros” in de Duitse hoofdstad worden bestuurd door gangsters. Daarover een andere keer meer.

Vernedering aan de lopende band
Het vernederen van medewerkers gebeurde aan de lopende band, letterlijk en figuurlijk. Eén bandcontroleur schreeuwde altijd zo luid, dat iedereen bang voor hem was, zelfs zijn collega’s. De man was er duidelijk trots op. Ook was hij trots op het grote aantal mensen dat hij naar huis had gestuurd. Voor hem was het een sport om op één dag zo veel mogelijk mensen naar huis te sturen. Hoewel ik geen bewijzen heb om een groot aantal medewerkers in het logistiek centrum van Zalando van vreemdelingenhaat te betichten, weet ik vrijwel zeker dat ik om die reden ’s nachts werd weggestuurd, met de mededeling dat ik nooit meer hoefde terug te komen. Dat was mij nog nooit overkomen en ik heb in mijn leven vaak in fabrieken en magazijnen gewerkt. Ik vroeg wat de reden was, want ik werkte normaal als altijd. Ik had echter al achter de schappen met schoenendozen gehoord dat een voorman het voor elkaar wilde krijgen om mij eruit te krijgen. Eerst denk je “dat zal ik wel verkeerd verstaan hebben” maar later blijkt dat het dus toch klopte.  Misschien werden er wel weddenschappen op afgesloten, dacht ik nog. De medewerker, iemand waar je op straat liever even omheen loopt, snauwde dat ik mijn werk niet goed deed en moest oprotten. Hoewel ik mijn werk wel goed deed, het uitzendbureau in stadsdeel Neukölln was trots op mij en een ander logistiek bedrijf in Berlijn vroeg zelfs speciaal naar mij als ze iemand nodig hadden die van aanpakken wist, had ik geen schijn van kans om hier iets tegen in te brengen.  Bij de uitgang vertelde ik een bewaker, het gebouw heeft erg veel weg van een gevangenis, over dit voorval. Hij dacht dat ik een grapje maakte. Ook het Berlijnse uitzendbureau geloofde mij in eerste instantie niet. Ik werd bij Momox te werk gesteld, ook in een enorm logistiek centrum net buiten Berlijn maar met humanere werkomstandigheden dan bij Zalando.

Duitse media grijpen in
Ik heb lange tijd getwijfeld om hier iets over te schrijven, omdat de haat tegen dit bedrijf nog te groot was. Nadien heb ik nog bij HOME24 gewerkt, een bedrijf dat door dezelfde mensen wordt gefinancierd als Zalando. Bij HOME 24 werd mij oneindig veel vertaalwerk in het vooruitzicht gesteld. Op het moment dat de Nederlandse site online ging, dat was enkele weken nadat mij heel veel werk in het vooruitzicht werd gesteld, werd ik van de ene op de andere dag ontslagen. Ik was niet de enige die er om onduidelijke redenen werd uitgegooid. Ik had het achteraf kunnen weten, omdat het arbeidscontract het toeliet. Het waren arbeidscontracten die net door de legale beugel konden en waarmee het bedrijf dus snel een groot aantal medewerkers kon dumpen. Het is de moeite waard om de ZDF-documentaire over deze internetshops, deze nieuwe manier van snel geld verdienen,  eens te bekijken en vervolgens na te denken of het wel een goed idee is om dit soort internetbedrijven te ondersteunen door er producten te kopen. Dat is in mijn ogen het ondersteunen van bedrijven die medewerkers tegen de laagst mogelijke lonen onder zeer slechte arbeidsomstandigheden laten werken.

Let op: vanaf minuut 13:00 – 14:05 bemoeien veiligheidsmensen van het magazijn in Großbeeren zich opeens om niet verklaarbare redenen met de maker van de documentaire. Deze scene illustreert het arbeidsklimaat. Hier de vertaling van deze scene:

Voice – over: Plotseling, tijdens het interview, bezoek van de veiligheidsdienst.
Beveiliger: Doet u a.u.b. die camera weg.
Journalist: Waarom?
Beveiliger: Doet u a.u.b. die camera weg.
Journalist: Waarom?
Voice over: Waarom de beveiliger ons stoort, weet hij blijkbaar zelf niet. Kort daarna komt zijn collega.
Collega beveiliger: Goedendag. Ik heb een vraag. Van welk bedrijf bent u, omdat u het bedrijfsterrein van Docdata met de camera in beeld brengt en dat mag u niet doen.
Journalist: Natuurlijk mag ik vanaf hier filmen. We zijn op openbaar terrein. Wat is uw probleem?
Collega beveiliger: En van welk bedrijf bent u, mag ik dat vragen?
Journalist: Wij zijn van ZDF. Maar wat heeft u dan voor probleem?
College beveiliger: Nou, u filmt het terrein van Docdata.
Journalist: Dat is inderdaad juist. Heeft u hier problemen mee?
College beveiliger Nee, maar het is zoals ik al zei niet gewenst.
Voice -over: We laten ons niet intimideren.

P.S. Momenteel is Amazon in het Duitse nieuws vanwege de arbeidsomstandigheden. Helaas herken ik de schrijnende beelden.  Ik ben dan ook zeer verheugd dat de Duitse media hier aandacht aan besteden en ik hoop dat Nederland het voorbeeld volgt.  Inmiddels heeft de Duitse minister Ursula von der Leyen zich ook met deze zaak bemoeid.

Bekijk hieronder de schokkende reportage van ARD over de werkomstandigheden bij Amazon, uitgezonden op 14 februari 2013:

(Deze tekst verscheen na publicatie op dit blog ook op joop.nl. Daarnaast besteedden diverse Nederlandse en Vlaamse media aandacht aan dit onderwerp zoals geenstijl.nl, quotenet.nl, welingelichtekringen.nl, nrc.nl, EO, demorgen.be, Vlaamse radio ‘Meteen mee‘, Vlaamse radio ‘Hautekiet‘,  nieuwsblad.be e.v.a. )

Update 2015 en 2016 : op 23 maart 2015 kwam Zalando weer negatief in beeld tijdens een reportage van het Duitse televisieprogramma Frontal21. Ook in 2016 was het raak.  Lees dus ook “Wat u nog niet wist over Zalando, deel 2“.

Update 2: De volgende documentaire over Zalando (“Die große Samwer-Show – Die Milliardengeschäfte der Zalando-Boys”) won de “Deutscher Wirtschaftsfilmpreis 2015“. Hierin komen ook de oprichters van het bedrijf, de gevreesde gebroeders Samwer, aan het woord:

Ander onderwerp

Posted on by één reactie

pbSoms heb ik zin om een column te schrijven, maar met alleen deze zin schiet je niet veel op. Een woordspeling ligt op de loer,  maar die laat ik rusten. Als ik geen onderwerp voorhanden heb, dan creëer ik soms het onderwerp zelf. De supermarkt blijkt altijd weer de ideale locatie voor mensen die op zoek zijn naar een onderwerp voor hun column. Aangezien er niets bijzonders gebeurde tijdens mijn wandeling langs de schappen met levensmiddelen, besloot ik een onderwerp uit te lokken.

Ik stond bij de kassa van een Edeka supermarkt en ik wist dat de kassier mij straks zou vragen of ik een Deutschland Card heb. In Duitsland heb je meerdere bonusspaarpuntkaarten. Bij mij om de hoek in de Alnatura supermarkt krijg ik altijd spaarpunten als ik mijn paybackkaart bij me heb. Diezelfde paybackkaart wilde ik vandaag nog gebruiken bij het voltanken van mijn auto, omdat je bij ARAL benzinestations eveneens punten krijgt met deze kaart. De grote concurrent van de paybackkaart is de Deutschland Card. Die heb ik ook, maar die lag thuis. Ik  was van plan om me als een volslagen naïeve, domme klant te gedragen en vrolijk mijn paybackkaart te geven. Dat deed ik dan ook. De jongen achter de kassa keek naar de kaart en lachte:
„Dat gaat niet“, zei hij.
„Hiermee krijg ik bij andere supermarkten wel punten“, zei ik.
„Deutschland Card “, zei hij. „U moet een Deutschland Card hebben.“
Op dat moment veranderde ik mijn script. Ik vertelde dat mijn Deutschland Card thuis lag. Dat was niet eens gelogen.
„Waarom niet één kaart voor alle supermarkten?”, opperde ik. “Dit is toch niet te doen. Met deze paybackkaart krijg ik straks punten bij de ARAL-benzine. Had ik de Deutschland Card bij me, dan had ik bij de Esso aan de overkant punten gekregen“
Ik zag een caissière achter een andere kassa opkijken en grijnzen. Een teken dat ze het met mijn betoog eens was, althans, dat maakte ik er uit op. De jongen leek verward.
„Ik heb maar 3 kaarten,“ zei hij opeens. “Mijn bankpas, mijn verzekeringspas en de Deutschland Card.”
Ik knikte en wist, dat gaat hem niet worden. Dit is niet leuk, dit wordt geen column. Ik aarzelde om tijd te winnen. Misschien zou zich nog een gekke klant met het gesprek bemoeien of zou de caissière even verderop nog iets schreeuwen zoals “Weg met dat systeem, één kaart voor iedereen”. Helaas, het bleef bij wishful thinking. Ik liep enigszins verslagen de supermarkt uit.

Ik had alles ingezet om een columnwaardige situatie te creëren maar faalde. Nu ben ik niet iemand die zich hierdoor uit het veld laat slaan. Ik liep naar mijn auto en zag dat er een autootje met een klein, oud vrouwtje de parkeerplaats op reed. Haar hoofd met puntig hoofddeksel kwam net boven het stuur uit. Ik schatte haar een jaar of  95. Ik wees naar mijn auto en daarna naar de ruimte erachter. Dat was het teken dat ik mijn parkeervak ga verlaten. Daarna wees ik naar haar auto en naar de plek, waar zij straks haar auto kon parkeren. Ze lachte en zette direct haar richtingaanwijzer aan. Wonderbaarlijk hoe snel we elkaar in gebarentaal begrepen. Ik voelde me opeens weer een stuk vitaler en was mijn net geleden nederlaag alweer vergeten. Het is toch een heerlijk gevoel om iemand een parkeerplaats te schenken die niet eens van mij is. Voldaan van deze goede daad reed ik naar de ARAL benzinepomp en liet mijn tank vollopen. Bij de kassa legde ik mijn pas en mijn paybackkaart op de balie. De vriendelijke man achter de kassa scande nog een andere kassabon en daarna die van mij.
„Van een andere klant, cadeautje, extra punten voor u,“ zei hij.
Ik was verrast. Iemand anders had voor ruim 100 euro getankt en ik kreeg zijn of haar punten cadeau.“
„Hartelijk dank,“zei ik.
Of ik er nog iets bij wilde, eten of drinken. Ik bedankte hiervoor.
„Of een gratis belegd broodje, om uit te proberen“, zei hij en wees op een plastic bak met belegde broodjes. Hij noemde enkele exotische namen van spullen die zich tussen de broodjes bevonden. Opeens voelde ik me een echte Nederlander, want een aanbieding om gratis een klein broodje te testen, die sloeg ik natuurlijk niet af. Bovendien had ik ook trek in iets kleins. Raar dat ik op zo’n moment altijd wantrouwend word en denk dat ik dan toch nog iets moet betalen of misschien onbewust een abonnement op één of andere krant heb afgesloten. Maar nee, ik kreeg het broodje wat ik wenste, iets met salami, en de man wenste mij nog een fijne dag.

Ik stond perplex door deze overval van kleine geschenken. Ik zag het vrouwtje in de auto weer in gedachten voor me. Ze knikte en bedankte tegelijkertijd. Misschien beschikte ze wel over toverkrachten en had ik de cadeaus aan haar te danken Of had ze de man van de ARAL-benzinepomp heel snel een sms gestuurd en geschreven dat ik een cadeau verdiend had. Maar hoe wist zij dat ik hier ging tanken? Onmogelijk. Spontaan vroeg ik aan de man van de benzinepomp of hij een kleine oma heeft. Hij antwoordde meteen met “ja, die heb ik “ en toonde toen pas zijn verbazing over mijn vraag. Een volgorde die mij weer verbaasde maar aan de andere kant wist ik nu dat het vrouwtje in de auto zijn oma kon zijn en dat die oma wellicht over toverkracht beschikte. Opgelucht liep ik met mijn extra spaarpunten en het gratis broodje terug naar mijn auto en realiseerde me dat me op dat moment wederom een cadeau ten deel was gevallen; ik had een onderwerp voor een column!

Nieuws van de aarde

Posted on by Plaats een reactie
Aardmagnetisch veld (foto: © Allard van Gent)

Aardmagnetisch veld (foto: © Allard van Gent)

2012, Mayas, asteroïden, magnetisch veld, het houdt niet op. Gestaag stijgt het aantal grappen en parodieën over alles wat maar een beetje naar dit soort onderwerpen riekt. Aan de ene kant is lachen gezond en zijn sommige cartoons geniaal gemaakt, aan de andere kant is het ook gezond om deze onderwerpen een keertje serieus onder de loep te nemen.

Vandaag zat ik in mijn auto, op zoek naar een onderwerp voor een leuke column (vanaf morgen op dit blog, onder het motto “and now for something completely different”). Op de autoradio begint op “Radio Eins” opeens een gesprek over het afzwakken van het aardmagnetisch veld . Een olijke interviewer in gesprek met een bezorgde wetenschapper. Ik volg het gesprek en merk dat na afloop de wetenschapper nog steeds bezorgd is en de interviewer nog steeds olijk. Als wereldwijd computers, mobiele telefoons en pacemakers uitvallen, dan vindt de interviewer dat vooral erg voor de laatste categorie.  De interviewer grapt en dat moet hij vooral doen. Ik schreef al eerder, lachen is gezond. Ik heb alleen de indruk dat de laatste jaren ook een aantal serieus te nemen onderwerpen heel eenvoudig wordt weggelachen. De Nederlandse minister-president lacht ook altijd, maar soms ook op momenten dat ik me afvraag waarom hij eigenlijk lacht.

Maar dit stuk gaat niet over het fenomeen lachen, dus terug naar het interview. Het was een kort interview met interessante informatie. Momenteel zouden we in een proces van “ompoling” kunnen zitten, waarbij de magnetische noordpool de zuidpool wordt en omgekeerd, aldus de geïnterviewde geofysicus. Ik zou wel eens willen weten of het mogelijk is om dit proces te stoppen. Daarom heb ik besloten om de wetenschapper binnenkort zelf te interviewen en te vragen naar de huidige stand van zaken op dat gebied, om iets dieper op de materie in te gaan dan tijdens de vijf minuten op RBB-radio. Daarna maak ik er een artikel van, wat ik graag op dit blog publiceer. Om nu al een klein beetje te kunnen ervaren waar het precies over gaat, heb ik het interview zojuist naar het Nederlands vertaald. Dit radiogesprek van vanochtend is ook online te beluisteren via de website van de radio-omroep (update 28.03.2017: de omroep heeft het radiogesprek van de website verwijderd).

Vertaling interview
I = interviewer
IW = Dr. Ingo Wardinski van het Duits geofysisch onderzoekscentrum in Potsdam

I) Gevaar uit de ruimte. De dreiging komt niet alleen van meteorieten en asteroïden maar ook door een gat in het aardmagnetisch veld, niet te verwisselen met de ozonlaag. Vierhonderd tot vijfhonderd kilometer boven het zuidelijke deel van de Atlantische Oceaan vallen in Space Shuttles de laptops uit. Het contact met onderzoekssatellieten gaat verloren en astronauten krijgen slechts in een paar minuten tijd de helft van hun dagelijkse dosis straling. Sommige onderzoekers spreken al van een “kosmische Bermuda driehoek”. Waar dat allemaal vandaan komt, dat bespreken we met Dr. IngoWardinski. Hij is geofysicus aan het Duits geofysisch onderzoekscentrum in Potsdam.  Goedemorgen!
IW) Goedemorgen.
I) Wat is dat eigenlijk, aardmagnetisch veld, waarom is het er?
IW) Het aardmagnetisch veld is een elektromagnetisch veld wat door processen binnen in de aarde wordt opgewekt. Het functioneert min of meer als beschermschild tegen de zonnestormen en zonnewinden, dus tegen alle hoog-energetische straling die van de zon komt.
I) Hoe wordt dit veld opgewekt, hoe ontstaat het?
IW) Dat moet je je zo voorstellen, het binnenste van de aarde, dat uitsluitend uit vloeibaar ijzer en nikkel bestaat en een temperatuur van zeg 3.000 tot 5.000 graden heeft, deze massa in de aardkern  is in beweging en door dit bewegingsproces ontstaat een magnetisch veld, dat door de aardmantel doordringt en door atmosferische lagen.
I) En zonder dit aardmagnetisch veld is er op aarde geen leven mogelijk?
IW) Dat kun je zo zeggen. Het is dan te vergelijken met bijvoorbeeld de situatie op Venus, waar de oppervlaktetemperatuur ongeveer 400 graden bedraagt, de atmosfeer voornamelijk uit stikstof en zwavelzuur zou bestaan en dan zijn er relatief gezien geen levenskansen.
I) Nu stel ik me zo’n magneetveld voor als een scherm, waarbij ik geen motief of oorzaak zie voor een gat in het scherm. Toch zit er een gat in. Hoe komt dat?
IW) Dat heeft niets te maken met de chaotische processen die zich in de aardkern afspelen. Deze processen zijn niet altijd constant, ze herstellen ook weer. Dit leidt in ieder geval altijd weer tot alamoni (onregelmatigheid).
I) De magneetveld-generator werkt dus niet altijd gelijkmatig, wordt niet altijd van dezelfde hoeveelheid energie voorzien?
IW) Ja, zo zou je het kunnen zien,
I) En hoe kan het dan gebeuren, dat in een Space Shuttle de laptops uitvallen?
IW) Wat wij nu al de laatste 50 jaar zien is dat de kracht van het aardmagnetisch veld met ongeveer 20 procent is gedaald. Wij vermoeden dat dit proces wellicht een signaal kan zijn voor een magnetische ompoling, dus dat de magnetische noordpool in een zuidpool verandert. In dit proces verzwakt het magnetisch veld en de hoog-energetische straling van de zon, deeltjesstraling e.d. kan tot diepere lagen, misschien zelfs tot de aardoppervlakte, doordringen. Deze hoog-energetische straling is er uiteindelijk de oorzaak van dat die laptops uitvallen.
I) U maakt me nu wel een beetje bang. Waarom zou uit de noordpool een zuidpool ontstaan en omgekeerd? Wat heeft dat voor reden, motief?
IW) De reden is natuurlijk..dat is moeilijk te zeggen. Het wezen van het aardmagnetische veld is in zo’n situatie niet variabel en we weten van metingen van oude gesteentes dat zo’n ompolingsproces  relatief vaak heeft plaats gevonden in de geschiedenis van de aarde. Zo’n ompoling vindt normaal gesproken iedere 800.000 jaar plaats. Het proces had al een paar honderdduizend jaar geleden moeten plaatsvinden en is dus te laat, over tijd.
I) Eigenlijk was de afspraak 21 december 2012. Die afspraak is men niet nagekomen, misschien dan nog in dit jaar? Als dit werkelijk gebeurt, dit fenomeen, levert dit dan voor ons mensen problemen op, dat het aardmagnetisch veld ons een paar dagen niet beschermt?
IW) Een probleem wordt het in ieder geval. Die hoog-energetische straling die de laptops vernietigt  zorgt ervoor dat er een verhoogd risico op huidkanker is, dat het leidt tot verbrandingen, dat pacemakers uitvallen, dat mobiele telefoons uitvallen en dat soort dingen.
I) U wilt dit toch niet aan een bepaalde datum verbinden, dat u zegt, oké, pas op, tegen die tijd beschermen we ons en gaan we allemaal in een aardmagneetveld bunker.
IW) Het is een proces dat relatief lang duurt. Misschien gebeurt het de komende honderd jaar of duizend jaar, we kunnen het niet precies zeggen. Het is niet acuut.
I) Honderd of duizend jaar, daar moeten we ons dan toch op voorbereiden. Schrijf het in uw agenda, dat mogelijk het aardmagnetisch veld verandert, dat de noordpool in de zuidpool verandert en dat dan dingen kunnen gebeuren zoals pacemakers die niet meer werken en laptops die niet meer functioneren, waarbij het tweede niet zo erg is als het eerste. Ik bedank Dr. Ingo Wardinski, geofysicus van het Duits geofysisch onderzoekscentrum in Potsdam.

« Oudere berichten Recent Entries »