Author Archives: AvG

Passionate

Passie gaat niet altijd hand in hand met geld. Een week of twee geleden wilde ik op dit blog de nieuwe rubriek “Passionate” starten. Een rubriek met interessante artikels uit de Duitse media, door mij vertaald. Dit idee kwam door een interview met Herman van Veen in een Duits tijdschrift. Ik las de tekst en dacht, dat is leuk om te vertalen. Ik heb de tekst ook vertaald en daarna als eerste bijdrage in mijn rubriek “Passionate” gepubliceerd. Natuurlijk heb ik de naam van het tijdschrift, de verschijningsdatum en de naam van de auteur erbij gezet. Vervolgens heb ik voor de zekerheid, ik ben zo’n gek die in een restaurant ook vertelt dat hij te veel wisselgeld terug heeft gekregen, de uitgeverij op de hoogte gesteld van mijn passie.

Had ik dat nu wel of niet moeten doen? Het gevolg van mijn actie was, dat ik mijn rubriek Passionate weer kon opdoeken, want mijn actie bleek strafbaar. Ik had de uitgeverij van het Duitse blad nog duidelijk laten weten dat ik het artikel niet tegen geld aanbied, maar dat mocht niet baten. Een stuk tekst vertalen en vervolgens op je blog zetten is strafbaar, ook met bronvermelding. De rubriek is nu helaas ten ziele. Ik had nog meer leuke stukken in petto, maar aan de andere kant voel ik er weinig voor om in de toekomst mijn stukken vanuit een gevangenis in Berlijn te moeten schrijven. Hoewel die omgeving misschien wel weer inspireert tot het schrijven van leuke stukjes op dit blog.

Waar zijn we nu?

dbbHow to ge the train from Potzdamer Platz? Sitting in the dschungel on Nurnberger Strasse. Deze woorden vallen al binnen de eerste minuut van David Bowie’s allernieuwste song „Where Are We Now?“. Iedereen in Berlijn is blij dat de stad in een keer door niemand minder dan David Bowie weer eens op de wereldkaart wordt gezet.

 Het was ook hard nodig, want de afgelopen weken, maanden, was Berlijn die grote Duitse stad waar afgelopen zomer een nieuwe luchthaven geopend zou worden. Nu bekend is geworden dat de luchthaven pas op z’n vroegst in 2014 (!) zijn deuren opent, is het hek van de dam. De positie van burgemeester Wowereit ligt hierdoor zwaar onder vuur en veel mensen eisen zijn aftreden. Maar dit stukje gaat over muziek en niet over politiek. Dit stukje gaat over “Where are we now?” van David Bowie..

Hieronder stond de originele videoclip, die ik op YouTube vond, maar deze was blijkbaar niet helemaal legaal. Opeens was er geen beeld meer. Vandaar nu een andere clip, als alternatief.

Opmerkelijk

dezuchtnaarhetwestenSoms lees ik iets en denk „hoe is het mogelijk!“  En heel soms gaat het zo ver, dat ik denk „dat moet ik iemand vertellen“. Die iemand, dat is de lezer van dit stukje, die ik graag een passage voorlees uit één van de vele prachtige boeken van Cees Nooteboom, de in eerste plaats toch Nederlandse dichter, die deze zomer tachtig jaar wordt. De titel van het boek: “De zucht naar het westen”. Eerste druk: 1985 (!). En dan nu de passage. Cees Nooteboom is in New York en schrijft:

“ In de witte ochtendzon sta ik bij het nieuwe Trade Centre en word kleiner en kleiner, tot ik gekrompen ben tot wat iemand vanaf de hoogste verdieping van mij ziet: niets. Zilver schijnend staan ze daar aan de rivier, die twee torens, alles vermalend tot een ouderwetse wereld en toch op de een of andere manier fragiel, kwetsbaar, iets wat nooit kan blijven en op een dag met een zucht in elkaar zakt, verfrommeld als een sigarettenpapiertje. Ik ga er niet in, zoals je niet in een sieraad naar binnen wilt, maar blijf lopen tussen de versintelde, doorgerookte, geblakerde ‘oude’ gebouwen van die buurt, laat negentiende-eeuws en met een menselijke maat die afgeschaft wordt.”

Zal ik er nog bij vermelden dat ik 1985 vetgedrukt heb geschreven, omdat die datum 16 jaar vóór 11 september 2001 ligt? Ach, ik heb het al gedaan.

« Oudere berichten Recent Entries »