Schrijvers eisen opheldering van Merkel over Prism-affaire
Foto Julia Zeh (Wikipedia)
In een open brief aan Angela Merkel eist de schrijfster Juli Zeh (Bonn, 30-06-1974) opheldering over de „Prism-affaire“. Tien dagen geleden hadden ruim 9.000 mensen haar brief ondertekend. Momenteel zijn het er al bijna 50.000. Juli Zeh heeft het doel om er 100.000 te verzamelen en dan de brief aan Angela Merkel aan te bieden.
„Is de Duitse regering bezig om de rechtstaat uit de weg te gaan in plaats van deze te verdedigen?“ De door de schrijfster Juli Zeh gelanceerde en door talrijke bekende schrijvers ondertekende open brief aan bondskanselier Merkel, waarin snel opheldering over de Prism-affaire wordt geëist, is op www.change.org/nsa door meer dan 47.000 mensen ondertekend.
Via die website, waarop de brief is gepubliceerd, kunnen natuurlijk ook mensen uit Nederland en België de petitie nog steeds ondertekenen. Zelf heb ik de brief zojuist ook ondertekend, als solidair gebaar naar de Duitse burgers. Ik vermoed namelijk dat dergelijke acties in Nederland niet van de grond komen, omdat angst en onverschilligheid dat land steeds meer in de greep lijken te houden.
Ter verduidelijking; in deze context is “dat land” een tamelijk abstract begrip. Mijn vermoeden is dan ook gebaseerd op een vrijwel dagelijkse rondgang langs de kranten- en opiniepagina’s in dat land en het beeld dat daarbij in mijn ogen is ontstaan.
Soms springt “het land” wel op de bres voor iets. De laatste keer was dat vanwege de tekst van het koningslied. Van een ander kaliber was de open brief aan de politiek, die in 1959 verscheen. Dit schrijven werd onder andere getekend door bekende schrijvers zoals Simon Vinkenoog, Remco Campert, Adriaan Morriën en C. Buddingh.
Tot de ondertussen ruim 60 schrijvers die het appèl van Juli Zeh ondersteunen behoren Angela Krauß, Peter Kurzeck, Kurt Drawert, Robert Menasse, Antje Rávic Strubel, Gisela von Wysocki en Nora Bossong.
Hier volgt de Nederlandse vertaling van de brief:
Zeer geachte mevrouw de bondskanselier,
Sinds Edward Snowden het bestaan van het PRISM-programma openbaar heeft gemaakt, houden ook de media zich bezig met het grootste afluisterschandaal in de geschiedenis van de Duitse Bondsrepubliek. Wij burgers ervaren uit de berichtgeving, dat buitenlandse inlichtingendiensten zonder concrete verdachte momenten onze telefoongesprekken en elektronische communicatie onderscheppen. Via het opslaan en de verwerking van metadata worden onze contacten, vriendschappen en relaties geregistreerd.
Onze politieke houding, onze bewegingsprofielen, ja, zelfs onze alledaagse stemmingen zijn voor de veiligheidsdiensten transparant.
Daarmee is de “glazen mens” definitief werkelijkheid geworden.
Wij kunnen ons niet weren. Er zijn geen mogelijkheden om te klagen, geen mogelijkheden om aktes in te zien. Terwijl ons privéleven transparant wordt gemaakt, beweren de geheime diensten recht te hebben op maximale intransparantie van hun methoden. Met andere woorden: wij beleven een historische aanval op onze democratische rechtstaat, namelijk de omkering van het principe van de onschuldpresumptie tot een miljoenvoudige algemene verdachtmaking.
Mevrouw de bondskanselier, in uw zomer-persconferentie zei u, Duitsland is “geen controlestaat”. Sinds de onthullingen van Snowden moeten we zeggen: helaas toch. In dezelfde samenhang vatte u uw handelen bij de opheldering van de PRISM-affaire in een treffende zin samen: “Ik wacht toch liever af”.
Maar wij willen niet wachten. De indruk ontstaat dat de manier van handelen van de Amerikaanse en Britse overheden door de Duitse regering goedkeurend op de koop toe wordt genomen. Daarom vragen wij u: is het politiek aanvaardbaar dat de NSA Duitse burgers op een manier controleert, die voor de Duitse overheid door de grondwet en het Bundesverfassungsgericht verboden is? Profiteren de Duitse diensten van de informatie van de Amerikaanse overheid en ligt daar de oorzaak van uw aarzelende reactie?
Hoe komt het, dat de Bundesnachrichtendienst (naast het ‘Bundesamt für Verfassungsschutz’ en de ‘Militärischer Abschirmdienst’, één van de drie geheime diensten van Duitsland.) en de Verfassungsschutz (bescherming door de Grondwet) het NSA-spionageprogramma XkeyScore ter controle van zoekmachines inzetten, waarvoor echter geen wettelijke basis bestaat. Is de Duitse regering bezig de rechtstaat uit de weg te gaan in plaats van deze te verdedigen?
Wij roepen u op om de mensen in het land de complete waarheid over de spionage-aanvallen te vertellen. En wij willen weten wat de regering van plan is om daartegen te ondernemen. De grondwet verplicht u om schade aan Duitse burgers af te wenden. Mevrouw de bondskanselier, hoe ziet uw strategie eruit?
