Globaal bewustzijn

rodHet weer en het klimaat beheersen het nieuws, op de voet gevolgd door de opstanden in Zweden, Turkije en Brazilië. Daar is iedereen het wel over eens. Op de vraag waarom dit gebeurt, daarop heeft niemand een duidelijk antwoord.

Ook wetenschappers houden zich bezig met de vraag waarom de wereld in verandering lijkt te zijn. Sommige van hen bevinden zich tot grote schrik van hun vakgenoten ook wel eens op spiritueel gebied, omdat hun conclusies geen andere weg boden. Deze wetenschappers worden in spirituele kringen natuurlijk op handen gedragen, omdat de woorden van een wetenschapper voor veel mensen nu eenmaal zwaarder wegen dan de woorden van een natuurgenezer, ijsverkoper of timmerman, om maar een paar niet-wetenschappelijke beroepen te noemen. Voor mij geldt altijd primair mijn eigen waarneming. Aan de hand daarvan lees ik werken van andere mensen om te zien hoe zij bepaalde zaken benaderen. Die andere mensen hoeven niet per se gestudeerd te hebben.

Eén van de mensen die ik in de gaten houd is de Duitse wetenschapper Dieter Broers. Op zijn blog schrijft hij vanuit zijn positie als natuurkundige vaak over de invloeden “van buitenaf”. In zijn laatste bijdrage gaat hij in op de onrustige tijden  die ik in het begin beschreef. Hij legt uit hoe hij 33 jaar geleden besloot om zich met het thema “wakker worden van de mensheid” bezig te houden en naar een natuurwetenschappelijk draagvlak te zoeken om de samenhangen tussen fysische velden en hun uitwerkingen op levende wezens te bewijzen.

De mate van ons bewustzijn beslist of we onze toekomst aan het toeval overlaten of dat we onze intuïtie, onze emoties, onze fantasie, onze creativiteit, onze intelligentie, onze bezieling en onze overtuigingskracht gebruiken om de toekomst te creëren die we ons wensen. Dat schrijft hij in zijn recente bijdrage. “Wij zijn de elementairste ‘bestanddelen’ van de natuur – onze geestesgesteldheid vormt onze realiteit. De huidige wereld is het resultaat van ons ouderwetse,  statische patroon en onze vaste overtuigingen. Alleen een daadwerkelijk groter bewustzijn, dat onze werkelijke creativiteit erkent en gebruikt, zal onze wereld van verdriet en pijn kunnen bevrijden. Ook als het voor ons nog zo moeilijk is om dat te geloven. De van emoties voorziene gedachten creëren onze realiteit, onze wereld. Daarbij kunnen we alleen aan de dingen denken, die we ook voor mogelijk houden.”

Tja, food for thought. Hij is natuurlijk niet de enige die er dergelijke opvattingen op na houdt. Meer en meer mensen zien in dat we met onze gedachten de wereld creëren waarin we leven. Met die stelregel ben ik het eens. Voordat Broers zijn bericht afsluit en zijn boek promoot, schrijft hij nog dat in zijn ogen ons bewustzijn noch in onze hersens, noch in neuronen of ons DNA is gelokaliseerd. Bewustzijn is volgens hem niet te lokaliseren, evenmin als de plaats- en tijdcoördinaten van een deeltje, waarvan de energetische status bekend is. “Daarmee is bewustzijn geen lokale maar een globale, kosmische agens”, aldus Broers.

Tot slot meent hij dat het er niet om gaat wie of wat intelligent is, mensen en dolfijnen verschillen volgens hem bijvoorbeeld niet door hun geestelijke “eigendomsverhoudingen” maar door hun toegang tot het globale bewustzijn. “De toegang tot het globale bewustzijn maakt het echter mogelijk dat we wakker worden – bijvoorbeeld door uit de matrix te stappen, dat betekent, het oplossen van “vergrendelingen”.

Advertenties

“De zon is schuldig”

newsHeeft de zonneactiviteit invloed op de menselijke psyche? Volgens de Duitse wetenschapper Dieter Broers is dat zeker het geval. Hij doet hier zelf al jaren onderzoek naar. In een artikel op zijn website schrijft hij, dat veel mensen niet weten dat de zonneactiviteit verstrekkende gevolgen heeft voor de psyche. Hij legt uit waarom veel mensen volgens hem niet op de hoogte zijn.

“Eén van de oorzaken hiervoor kan zijn, dat dit vakgebied jarenlang tot de ruimtevaart behoorde. De samenhangen tussen de zon (helio-) en levende wezens (biologie) werden echter al sinds begin jaren twintig van de vorige eeuw op diverse universiteiten onderzocht. Uit die onderzoeken ontwikkelde zich de zogenaamde heliobiologie. De grondlegger van deze natuurwetenschap was de bioloog professor A. L. Tschishewski, die zijn onderzoeken in de voormalige Sovjet Unie verrichtte”.

Volgens Broers bewijzen die onderzoeksresultaten dat er een eenduidige correlatie bestaat tussen een vermeerdering van het aantal psychische fenomenen (In Duitsland steeg het aantal dagen dat mensen door psychische oorzaken niet konden werken  van 33,6 miljoen in 2001 tot 53,5 miljoen dagen in 2010) en bepaalde zonneactiviteiten. “Ik vond het mijn plicht om hierover te informeren, om de onderzoeksresultaten van de heliobiologie te actualiseren. Sinds 1980 onderzoek ik de wisselwerkingen tussen (niet thermische, dus zeer zwakke) elektromagnetische velden en biologische systemen. De uitwerkingen van enkele van deze velden bleken buitengewoon te zijn, omdat ze in de regulatieve basisstructuren van levende wezens kunnen ingrepen”, schrijft Broers.

Daarom zorgde de Duitse wetenschapper voor een heruitgave van een boek over de bijna vergeten heliobiologie, getiteld “Schuld ist die Sonne”. Volgens de biofysicus is die informatie nog nooit zo belangrijk geweest als voor de tijd waarin we nu leven. Hij noemt twee redenen. Allereerst  zijn we volgens hem vandaag de dag in staat de concrete werking van de zonneactiviteiten te verklaren. Daarnaast gaat de zon momenteel door een bijzondere fase met veel activiteit, waardoor de mensen op een hele bijzondere manier worden geraakt.

De eerste druk van het boek verscheen in 1972 in het Russisch. Drie jaar later bracht de Duitse wetenschapsjournalist Felix Sigel een Duitstalige versie op de markt, die echter alleen in de voormalige DDR verscheen. Het Westen negeerde het boek volledig. Dieter Broers: “Juist het feit dat momenteel het aantal psychische ziektes drastisch stijgt, maakt het zeer aannemelijk dat de zonneactiviteit van groot belang is als het om de psyche gaat.”

Tot slot enkele zinnen uit het boek, dat begin mei op de Duitse boekenmarkt verscheen: “Al in 1925 toonde Tschishewski op basis van omvangrijk materiaal (45.000 observaties) aan, dat in bijna 40 procent van alle gevallen het zenuwstelsel tegelijkertijd met de zonneactiviteit, synchroon geprikkeld wordt. Later werd dit door ontelbare werken uit de Sovjet Unie en andere landen bevestigd. Er bestaat nu geen enkele twijfel meer over het feit dat op invloeden van de zon vooral het zenuwstelsel – dit deel van het menselijk organisme dat het meest gevoelig is voor inwerkingen van buitenaf  – reageert.”

Links:
Dieter Broers
Boek “Schuld ist die Sonne”
Drastische toename aantal arbeidsongeschiktheidsdagen door psychische aandoeningen