Category Archives: Cultuur

Gute Nacht Freunde: Reinhard Mey vandaag 80 jaar

Reinhard Mey (Foto: Universal Music)

Reinhard Mey (Foto: Universal Music)

Duitsland door de jaren heen

“Ik merk dat veel Duitsers die naar Nederland gaan heel erg hun best doen om juist niet als DUITS over te komen in de zin van alles belangrijk vinden, al te grondig en principieel zijn.” Dat zegt Reinhard Wolff. Hij schreef twee boekjes over hoe Nederlanders de Duitse taal verhaspelen. Aanstaande zondag is hij samen met drie andere Nederlandstalige Duitsers te horen in de radiodocumentaire Het Duitsland van Reinhard Mey op de Nederlandse Radio 1.

Gute Nacht Feunde
Deze uitzending van radiojournalist Joost Wilgenhof is een aanrader, omdat je aan de hand van fraaie muziekfragmenten  en interessante anekdotes kennismaakt met de Duitse cultuur. In deze documentaire is Reinhard Mey de rode draad. Deze Berlijnse zanger en liedjesschrijver zingt al vanaf de jaren 60 over het dagelijks leven in Duitsland. In Nederland is hij vooral bekend van het lied ‘Gute Nacht Freunde’, waarmee het radioprogramma Met het oog op morgen sinds jaar en dag de uitzending begint en eindigt. Ook zijn Nederlandstalige lied ‘Als de dag van toen’ kennen veel Nederlanders nog.

Dwangmatig aardig
Als je naar Reinhard Mey luistert, dan begrijp je meer van de Duitse cultuur. Dat zegt de Duitse advocaat en bijzonder hoogleraar Duits – Nederlandse rechtsbetrekkingen Axel Hagedorn. Joost Wilgenhof vraagt hem naar de status van Reinhard Mey in Duitsland. “Hij is een keurige Duitser, ik ken geen schandaal over hem”, aldus Hagedorn. Een leuk fragment uit de televisie-uitzending Wetten, dass..? illustreert hoe de zanger met dit imago omgaat. De populaire showmaster Thomas Gottschalk confronteert Mey met het feit dat hij dwangmatig aardig zou zijn. Mey reageert adequaat.

Juiste snaar
“Reinhard Mey weet altijd de juiste snaar te raken bij de doorsnee mensen. Dat is zeker zijn succes, inclusief de boodschap die hij ook had”, aldus Klaus Bertisch, dramaturg bij de Nationale Opera. Hij legt onder andere uit waarom hij een band heeft met het nummer ‘Ankomme Freitag, den 13.’

‘Mein Land’
Altijd weer die oorlog. Komen de Duitsers er ooit van af? Kunnen ze ongegeneerd trots zijn op datgene wat uit hun land komt? Of drukt die kwade echo van inmiddels 70 jaar geleden nog steeds op het gemoed? Deze drie vragen stelt de radiomaker hardop en de Duitse journalist Christine Steinhäuser legt uit waarom het lied ‘Mein Land’ juist is dat kader zeer treffend is. De tekst van het lied staat op de website van Reinhard Mey.

DDR
Wie is er in Nederland vergelijkbaar met Reinhard Mey? Christine Steinhäuser noemt Herman van Veen maar helemaal zeker weet ze het niet. Wat ze wel zeker weet is dat Reinhard Mey veel voor haar betekende. Zij groeide op in het voormalige Oost-Duitsland en luisterde stiekem naar Reinhard Mey. Het verhaal van Christine Steinhäuser is bijzonder, omdat Reinhard Mey nog steeds een rol speelt in haar leven. Op indrukwekkende wijze laat ze de luisteraars weten waarom.

Wees op uw hoede
De val van de Muur komt ook aan bod. In dat kader maakt de luisteraar kennis met het lied ‘Ich würde gern einmal in Dresden singen’. Ik wist niets over de bijzondere optredens van Reinhard Mey in Dresden. Evenmin wist ik dat Reinhard Mey een lied schreef dat vandaag de dag actueler is dan ooit. De titel luidt ‘Sei wachsam’ (wees op uw hoede). In dat lied zitten een paar regels die sommige televisiemakers begin jaren 90 liever niet wilden uitzenden. Reinhard Mey, die jarenlang een eigen televisieshow had, liet zich niet corrigeren en stapte op. In het lied zegt de minister fluisterend tegen de bisschop: hou jij ze dom dan hou ik ze arm (‘Der Minister nimmt flüsternd den Bischof beim Arm: Halt du sie dumm, – ich halt’ sie arm!). Mey waarschuwt in dat lied voor mooie woorden, ook ten tijde van vrijheid:  ‘Die Freiheit nutzt sich ab, wenn du sie nicht!’

Ik moet oppassen dat ik niet te veel over de uitzending verklap. In de aanloop naar de Boekenweek (12-16 maart) zal Duitsland steeds vaker als onderwerp opduiken in de Nederlandse media. Immers, het motto van de Boekenweek 2016 luidt ‘Was ich noch zu sagen hätte’, de in Nederland bijna legendarische woorden van Reinhard Mey.

Hieronder staan links met meer informatie over de personen uit de radiodocumentaire:

Christine SteinhäuserAxel Hagedorn Reinhard WolffKlaus Bertisch

Het Duitsland van Reinhard Mey
Zondag 21 februari 2016, Radio 1
21:00 – 22:00 uur
Webpagina uitzending

Ook op dit blog (20 mei 2013): nieuw album van Reinhard Mey

Poëzie werkt op de zenuwen

Vandaag wordt de Duitse schrijver, dichter, vertaler en redacteur Hans Magbus Enzensberger 93 jaar. Hij schreef ook onder het pseudoniem Andreas Thalmayr. Die gebruikte hij o.a. voor het leerzame en amusante boek “Lyrik nervt”, vrij vertaald “poëzie werkt op de zenuwen”.

Een boek voor iedereen die van mening is dat hij of zij niets met gedichten kan aanvangen, bestaat dat? Ja, dat boek bestaat en is al 15 jaar op de Duitse boekenmarkt verkrijgbaar onder de titel Lyrik nervt, vrij vertaald “poëzie werkt op de zenuwen”.

Het is een schitterend boek. Na het lezen van de allereerste bladzijde bekroop mij het verlangen dit werk te vertalen. Immers, een Nederlandse vertaling is nog niet voorhanden.

Lees verder

Raven weten meer (over ons ) dan we denken

raaf1

Negen jaar geleden zag ik een documentaire die vol zat met momenten waarbij mijn mond openviel van verbazing. Destijds schreef ik erover op dit blog. Vandaag heb ik de film nog eens bekeken en ik blijf me verbazen. Dus tijd om er nog een keer over te berichten.

Destijds zette ik even de televisie aan en viel in een uitzending over raven. Eigenlijk wilde ik alleen even op teletekst het nieuws lezen, maar deze documentaire had mij direct in zijn greep. Jammer dat ik vroeger bij de biologieles op school altijd spijbelde, want anders had ik al veel eerder geweten dat raven ook wel vliegende apen worden genoemd. Niet vanwege hun uiterlijk, dat moge duidelijk zijn, maar vanwege hun intelligentie. Binnen het dierenrijk blijken er maar drie van de ruim zes miljoen dieren te bestaan die een werktuig gebruiken om aan hun voedsel te komen; de chimpansee, de olifant en de raaf.

De boeiende film toonde diverse tests met raven. Eén onderzoek fascinerende mij. Op een tafel lag een stukje voedsel in een buis. De raaf zou het voedsel alleen kunnen bemachtigen door met een lang stokje in zijn snavel het voedsel uit het buisje te trekken. De onderzoeker had echter een lang stokje in een met tralies dichtgespijkerd soort vogelhuisje neergelegd, dat ook op tafel stond. Naast de tafel hing aan de tak van een boom een kort stokje aan een touw. De raaf zou dus eerst het touw omhoog moeten halen, dan het korte stokje verwijderen en vervolgens met het korte stokje in het vogelhuisje moeten peuteren om het grote stokje eruit te krijgen. Tot slot zou hij dan met het grote stokje het stukje vlees kunnen pakken. En precies dat gebeurde er (minuut 15:35 tot 19:00, na het 1e experiment).

De documentaire zit vol met momenten waarbij mijn mond openviel van verbazing. Raven hebben minimaal twee dialecten, ze maken luide geluiden om met andere raven te communiceren en “praten” zachtjes met hun gezinsleden. Sterft een raaf, dan komt een grote groep raven in de buurt van het dodelijke slachtoffer bijeen om enkele minuten te rouwen (minuut 43:20). Ze kraken walnoten door deze uit de lucht te laten vallen (minuut 34:05). Voordat ze de noot laten vallen, vliegen ze vanaf bepaalde hoogte naar beneden en schatten het gewicht van de noot, zodat ze de noot precies vanaf de juiste hoogte laten vallen  en de noot op de grond wordt gekraakt zonder helemaal kapot te gaan. De raaf volgt de vallende noot tot op de bodem, zodat niemand hem steelt. Dit talent hebben ze nog verfijnd. Ze zorgen ervoor dat de walnoot op de straat valt als het stoplicht op rood staat. Daarmee sluiten ze het risico uit dat zij of hun walnoten slachtoffer worden van het rijdende verkeer.

De documentaire heet “Raben – Unterschätzte Genies” en is de moeite waard om in zijn geheel te bekijken. Raven herkennen net als olifanten ook mensengezichten. De documentaire laat zien hoe een raaf op een testpersoon reageert die hij drie jaar eerder voor het laatst zag. De raven blijken ons mensen dan ook al veel langer in de gaten te houden dan wij de raven. Helaas heb ik geen Nederlandstalige versie of een versie met Nederlandse ondertiteling kunnen vinden.

« Oudere berichten Recent Entries »