“Boris sans Béatrice” heette de Berlinale film die ik zojuist in de grote zaal van het Berliner Festspiele gebouw heb gezien. Een gouden Beer wordt het volgens mij zeker niet. Het verhaal: hoofdrolspeler Boris Malinovsky is een arrogante, slechte, gevoelloze rijke directeur van enkele bedrijven. Ook met een paar scenes minder was het de regisseur gelukt om aan te tonen dat dit personage de slechterik is.
Boze Boris moet veel meer aandacht schenken aan zijn depressieve vrouw. Dat zegt een type die uit het niets opduikt. Een soort god waar de hoofdrolspeler bang voor blijkt te zijn. Volgens deze god wordt zijn vrouw beter als hij meer om haar geeft (gaap). Boris verandert niet echt en dat schept de nodige teleurstelling bij de kijkers. De andere personages komen niet echt uit de verf en op het moment dat de film eindigde dacht ik dat ze vergeten waren het tweede, doorslaggevende deel te monteren. Kortom, een gekunstelde film die mij in ieder geval niet veel deed.
Ik verheug me nu op dinsdag, op Genius. Een film die wat betreft de beschrijving en de bezetting meer belooft dan de Canadese film met boze Boris.
Ant on a Shrimp
Tijdens de Berlinale 2016 is Nederland sterk vertegenwoordigd bij de culinaire films (Kulinarisches Kino). Ant on a Shrimp is het filmdebuut van regisseur Maurice Dekkers, die onder meer bekend is van Keuringsdienst van Waarde en Dahl TV. In deze film volgt ze de sterrenkok René Redzepi van restaurant Norma, dat al vier keer tot beste restaurant ter wereld werd gekozen. De chef-kok vertrok samen met zijn complete crew van Denemarken naar Japan.
René Redzepi staat bekend om zijn filosofie ‘tijd en plaats op één bord’. Hoe reageert de sterrenkok als hij met een voor hem totaal onbekende cultuur wordt geconfronteerd en aan het werk gaat met eveneens totaal onbekende ingrediënten? De Nederlandse regisseur Maurice Dekkers toont met deze film blikken in de wereld van één van de meest invloedrijke mensen van de wereld (Time Magazine), terwijl hij samen met zijn crew een 14-gangenmenu creëert, volledig geïnspireerd op Japan.
Need for Meat
Zijn we verslaafd aan vlees? Regisseur Marijn Frank ziet een dilemma tussen het verlangen naar vlees en het streven een beter en wijzer mens te zijn. Ze weet dat er veel is aan te merken op de vleesindustrie, maar desalniettemin verlangt haar lichaam naar een snack met vlees. In deze documentaire neemt ze de argumenten onder de loep om tot een definitieve keuze te komen. Ze bezoekt onder andere een therapeut, een slager, een vegetariër, een verslavingsdeskundige en een kok die van vlees houdt. Zal het haar lukken haar verlangen te bedwingen of zal ze accepteren dat ze een vleeseetster is?
Marijn Frank is bekend als presentator van de Keuringsdienst van Waarde. De originele titel van de film luidt ‘Vleesverlangen’. Deze eerste bioscoopdocumentaire van Marijn Frank beleefde op 21 november 2015 tijdens de IDFA de Nederlandse première.
Portret van en tuin
Deze film van filmmaker Rosie Stapel beleefde begin 20915 tijdens het International Filmfestival Rotterdam (IFFR) de Nederlandse première. De volgende tekst over de film is afkomstig van de IFFR-website: “Op een eeuwenoud Nederlands landgoed werken een tuinman en een 85-jarige snoeimeester met passie en geduld aan het perfectioneren van de fruitbomen en gewassen. Een ode aan de tuin en haar tuiniers. Aan het zaaien, poten, dunnen, snoeien en uiteindelijk oogsten. Begeleid door de prachtige luitmuziek van Jozef van Wissem.
Terwijl de seizoenen verglijden op een eeuwenoud Nederlands landgoed, werken een 85-jarige snoeimeester en de eigenaar in de moestuin aan de groei van de gewassen. Om dat goed te doen moet je bezeten zijn, vertelt de oude man in deze kalm observerende documentaire. Zelf is hij nog elke dag met zijn vak bezig. Alleen, was hij nog maar 60 en jong, dan zou het allemaal nog soepeler gaan. Al vijftien jaar werken de twee mannen aan een perenberceau, die misschien dit jaar eindelijk van boven zal sluiten. Maar hoe die te snoeien? En al die andere bomen, gewassen en kruiden die er groeien? Ooit was er een leerstoel aan een universiteit, maar die is al jaren geleden opgeheven en nu dreigt al die kennis verloren te gaan. Gelukkig wil de jonge eigenaar dat voorkomen. Onder het snoeien en tussen de gesprekken over het weer en de wereld, kijkt hij naar de eeuwenoude kunst van de snoeimeester en slaat de woorden in zich op.”
Ants on a Shrimp
Locatie: MGB Cinema
16 februari om 22:00 uur
19 februari om 17:00 uur Berlinale pagina
Need for Meat
Locatie: MGB Cinema
17 februari om 19:30 uur
LOcatie: Cine Star IMAX
18 februari om 19:00 uur Berlinale pagina
Portret van een tuin
Locatie: MGB Cinema
14 februari om 22:00 uur
17 februari om 17:00 uur Berlinale pagina
Tussen september 1917 en april 1918 schreef Franz Kafka veel kleine gedachtegangen, zijn beroemde aforismen. In die periode verbleef hij bij zijn zus op een boerderij in Zürau om te herstellen van tuberculose. De aforismen staan op genummerde kaartjes.
Op kaartje 16 staat een wereldberoemd geworden aforisme: Ein Käfig ging einen Vogel suchen (Een kooi ging eens een vogel zoeken). Dat is ook de titel van het toneelstuk dat op zaterdag 13 februari in het Deutsches Theater in Berlijn première gaat.
‘Zeldzame en volledig absurde realiteitsverschuivingen, het falen van figuren, hun vergeefse streven, hun paranoïde waanideeën zijn de thema’s in veel van Kafka’s teksten’, aldus de beschrijving bij het theaterstuk op de website van het Deutsches Theater. ‘Deze verhalen over de raadselachtigheid van de wereld, waar je als individu vaak onmachtig tegenover staat, zijn meestal niet gespeend van een bepaalde komiek’, lees ik verder.
Als alle principes relatief zijn geworden, dan is angst het enige principe dat nog telt
‘In een wereld waar iedere verandering van de realiteit als een bedreiging wordt waargenomen, onafhankelijk van de realiteit van de bedreiging, de grenzen tussen psyche van het individu en de maatschappij verdwijnen, ligt het bijna voor de hand zich tot het vertellende werk van Kafka te wenden. Als alle principes relatief zijn geworden, dan is angst het enige principe dat nog telt. Het krachtveld van deze angst en haar gevolgen, die zullen theaterregisseur Andreas Kriegenburg en zijn ensemble in en met de teksten van Franz Kafka meten.’
Tip bij het theaterstuk; de kaartjes van de zogenaamde Zürauer aforismen zijn als kaartjes verkrijgbaar. De echte Kafka fan kan ze kopen bij uitgeverij Stroemfeld. De aforismen en andere teksten van Kafka kun je ook gratis lezen op de website van het Gutenberg Projekt.
Ein Käfig ging einen Vogel suchen
Deutsches Theater
Première 13 februari 2016, 19:30 uur
Speelplan:
14 februari 19:00 uur
18 februari 19:30 uur
“Boris sans Béatrice” heette de Berlinale film die ik zojuist in de grote zaal van het Berliner Festspiele gebouw heb gezien. Een gouden Beer wordt het volgens mij zeker niet. Het verhaal: hoofdrolspeler Boris Malinovsky is een arrogante, slechte, gevoelloze rijke directeur van enkele bedrijven. Ook met een paar scenes minder was het de regisseur gelukt om aan te tonen dat dit personage de slechterik is.
