Category Archives: Varia

Berlijn en de smurfen

shutterstock_175183526Vandaag heb ik weer gemerkt waarom het zo leuk is om in Berlijn te wonen. Grieken, Spanjaarden, Italianen, Turken, Amerikanen, je komt hier de hele wereld tegen. Ik sprak hierover met een in Berlijn geboren man, die net als ik even iets wilde eten tussen de middag. Hij sprak zijn lof uit over Amsterdam en voor je het weet praat je anderhalf uur over van alles en nog wat. Onvermijdelijk kwamen we te spreken over de arbeidsmarkt. Gelukkig viel het woord crisis niet, want dat woord haalt vaak meteen de goede sfeer onderuit. De man was schilder  en heeft een eigen bedrijfje. Hij kon niet klagen over werk. Een paar dagen geleden haalde hij nog een opdracht binnen  om voor een hotel in de binnenstad 240 kamers te schilderen. Hoewel hij in schilderstenue was gekleed, neem ik aan dat hij dat niet allemaal alleen doet. En natuurlijk kwam het gesprek ook op „Prinz Pils“ zoals Prins Willem Alexander hier vaak  wordt genoemd. Het is algemeen bekend dat veel Duitsers jaloers zijn op ons Koningshuis en dat ze veel liever Prinz Pils – binnenkort Koning Pils – en Maxima hebben dan bondspresident Gauck.

De bediening van deze „Bio-Immbiss“ in Kreuzberg was goedgeluimd. Eén van de twee dames kende de naam Albert Heijn en wist wat een frikandel speciaal was. Het is iedere keer weer afwachten welke associaties er met Nederland opdoemen. Een week geleden was het nog Geert Wilders, maar nu dus de alom geroemde frikandel speciaal en de grootgrutter uit Zaandam. Ze sprak de naam van de supermarkt met trots uit, want niet iedere Duitser, zeker in Berlijn, weet wat er met Albert Heijn wordt bedoeld. Toen ik zei dat niet iedereen weet dat dit een supermarkt is, keken ook de schilder en het andere meisje achter de toonbank verbaasd op. Ze dachten dat Albert een prins of een voetballer was. De sfeer was goed en werd veel beter nadat ik vroeg of ze de smurfen nog kenden. Die komen immers ook uit Nederland. “Vater Abraham!!” De dames namen elkaar in de arm en zongen luid dansend “Geht Ihr denn durch einen Wasserhahn? Wir gehen durch einen Wasserhahn. Und auch durch ein Schlüsselloch? Ja, auch durch ein Schlüsselloch.,lalalalalal lalalala..” De nieuwe klanten die de zaak binnenkwamen keken verbaasd maar daar trokken de dames zich niets van aan. Ze hadden plezier, net als ik, en ook de schilder vond het een mooi optreden. Dat zijn momenten waarop ik denk, wat is het toch leuk om in Berlijn te wonen.

Stilte voor de zonnestorm?

Nu ben ik niet iemand die graag complottheorieën voedt, maar wereldwijd schrijven alle media over de planetoïde DA14, die morgenavond rond 20:15 uur langs de aarde scheert. “Planetoïde scheert langs aarde: relatief dichtbij, dus relatief best eng”, aldus de kop in de Volkskrant vandaag. Ik had een  iets serieuzere titel gekozen, maar goed, het rommelt volgens mij al een tijdje in krantenkoppenland. Uit pure vertwijfeling ontstaan soms complete zinnen als titel boven een bericht. Terug naar de planetoïde. De Duitse „Der Spiegel“ brengt het nieuws anders: „Vliegt op 15 februari voorbij: asteroïde zou satelliet kunnen raken.“ Dat is natuurlijk een benadering die veel meer tot denken aanzet. Een Duitse lezer schrijft als reactie dat, als de situatie echt ernstig was, dit niet verteld zou worden. Plunderingen van supermarkten, chaos en anarchie zouden volgens hem de eventuele gevolgen zijn van een bekend gemaakte bedreiging van de aarde. Waarheen zouden die miljoenen mensen moeten vluchten als de vernietigingsradius een paar honderd kilometer bedraagt en de plek van inslag slechts kan worden geschetst.

Hoewel deze lezer met zijn reactie net zo dicht in de buurt van de complottheorieën komt als de planetoïde morgen bij de aarde, heeft hij wel een punt. Mijn persoonlijke aandacht gaat eerder uit naar het aantal zonnestormen, dat dit jaar naar een hoogtepunt zal stijgen. De krantenkoppen, zie onderaan, spreken hier boekdelen. Deze zonnestormen zijn absoluut realistisch, net als een wereldwijde catastrofe, die hierdoor veroorzaakt kan worden. Dat is helaas geen complottheorie maar de stand van zaken nu, vandaag de dag, op deze planeet.

FOCUS
Wetenschappers waarschuwen voor 2013 voor natuurcatatrofe. Machtige zonnestormen bedreigen de aarde

DER SPIEGEL
Kosmische eruptie:grootste zonnestorm sinds jaren treft de aarde

DIE WELT
We spelen Russisch roulette met de zon

Berlinale

Potsdamer Platz

Potsdamer Platz

Hoewel ik niet van plan was om naar de Berlinale te gaan, zat ik vanmiddag in zaal 8 van Cinestar op Potsdammer Platz en bekeek de Zuid-Afrikaanse film „Elelwani“. Twee uur eerder mailde een oud-huisgenote, die bij Cinestar werkt, dat ze kaarten voor deze film had en vroeg of ik met haar naar de bioscoop wilde. Het was dé gelegenheid om een keertje de Berlinale te bezoeken. De oud-huisgenote is een filmliefhebster en jaarlijks bij de Berlinale van de partij. Ze vindt het altijd een verademing, omdat er ander publiek komt met andere gewoontes. Tijdens de Berlinale wordt er ook geen popcorn of andere „krakende“waren verkocht. Weer wat geleerd.

De rij mensen voor de ingang van zaal 8 was enorm,  net als de afmeting van het filmdoek. Mijn televisietje zou er 150 keer inpassen. En dan de film. Wat  kan ik erover zeggen. Het  duurde zeker een half uur voordat er iets van een verhaal duidelijk werd.“Elelwani“ is gebaseerd op een boek en schetst een beeld van de Venda-cultuur in Zuid-Afrika. De Venda’s leven volgens strenge regels, waarbij vrouwen altijd ondergeschikt zijn aan de man. “Elelwani“, het hoofdpersonage in deze film, werd uitgehuwelijkt aan de koning. Eerst weigerde ze, maar ze stemde in op het moment dat haar ouders haar jongste zusje als „vervanging“ wilden uithuwelijken.

Regisseur Ntshavheni Wa Luruli, zelf ook een Venda, wilde de cultuur en de manier van leven van de Venda’s in beeld brengen. Dat zei hij na afloop van de film persoonlijk tijdens een interview met hem op het podium van de bioscoopzaal. De in New York wonende filmmaker vertelde ook dat “Elelwani”  de eerste speelfilm ter wereld in de Venda-taal is. Eerlijk gezegd zou ik het persoonlijk niet erg vinden als dit soort oude culturen verdwijnen, omdat het belachelijk is dat mensen nog onder die omstandigheden leven, zich nog als slaven laten behandelen. Ik hoopte dan ook op een kritische toon, maar die ontbrak. De regisseer had geen idealistische doelen. Ntshavheni Wa Luruli wilde gewoon een film maken en dit onderwerp leende zich er goed voor. Het mooiste van de film vond ik de natuuropnamen. Het verhaal zelf vond ik minder geslaagd.

links: VendaSynopsis Elelwani

« Oudere berichten Recent Entries »